I SA/Bk 407/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Jacek Pruszyński,, sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 rok oddala skargę. Decyzją z [...] lipca 2008 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza K. z [...] lutego 2006 r., nr [...], w której organ ustalił Panu J. D. łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2006. Podatkiem obciążono m.in. znajdujące się we władaniu podatnika grunty oznaczone w ewidencji gruntów symbolem "B" (działka nr [...] położona w K. przy ul. [...]). Wymiaru dokonano w oparciu o dane z ewidencji gruntów oraz informację o nieruchomościach. Organy podatkowe nie zgodziły się z argumentami podatnika, że przedmiotowe grunty winny być opodatkowane podatkiem rolnym, a nie podatkiem od nieruchomości. Organ odwoławczy wskazał, że od 1 stycznia 2003 r. weszły w życie zmiany do ustawy o podatku rolnym. Od tej daty w ustawie o podatku rolnym wyraźnie wskazano, że opodatkowaniu tą daniną podlegają wyłącznie grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Tak więc decydujące znaczenie dla obciążenia podatkiem rolnym ma stosowna klasyfikacja gruntu uwidoczniona w prowadzonej przez starostów ewidencji gruntów. Podatnik włada gruntami oznaczonymi symbolem "B" i jakikolwiek hipotetyczny związek takich gruntów z prowadzoną przez niego działalnością rolniczą i z gospodarstwem rolnym nie ma wpływu na rodzaj podatku obciążającego wskazane wyżej grunty. Działki oznaczone symbolem "B" to jeden z rodzajów tzw. gruntów zabudowanych i zurbanizowanych - nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Potwierdzeniem charakteru gruntów działki nr [...] jest w ocenie Kolegium ostateczna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z [...] maja 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty M. z [...] czerwca 2006 r. potwierdzająca klasyfikację działki nr [...] jako "B" - teren mieszkaniowy. Co prawda decyzję organu geodezyjnego strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jednakże Sąd wyrokiem z 13 listopada 2007 r. oddalił skargę. W opinii organu odwoławczego fakt wniesienia skargi kasacyjnej na wyrok sądu pierwszej instancji, zdaniem Kolegium, nie może być przeszkodą do zakończenia postępowania podatkowego. W skardze skierowanej do tut. Sądu Pan J. D. wniósł o uchylenie decyzji Kolegium oraz stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzji tej zarzucił naruszenie przepisów: - art. 6, 7, 8, 77, i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego; - § 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków; - art. 12, 21 i 233 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa; - art. 22 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo Geodezyjne i Kartograficzne. W uzasadnieniu skargi J. D. podniósł, że z nieznanych mu powodów już w roku 2004 Burmistrz K. zmienił mu podatek rolny na podatek od nieruchomości. Skarżący opisał też przebieg postępowania prowadzonego przed organami ewidencyjnymi w przedmiocie klasyfikacji działki o nr [...]. Starosta M. wydał najpierw decyzję odmawiającą zmiany dotychczasowego klasoużytku "B" na inny. Organ drugiej instancji uchylił tę decyzję, wskutek czego Starosta wydał kolejną decyzję zmieniającą klasyfikację tej działki na klasoużytek "BR". W dalszym ciągu nie wyjaśnił jednak, kiedy i jakim aktem prawnym w 2003 roku działka ta z "R – Iva" stała się klasoużytkiem "B". Z tych względów Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego w B. uchylił tę decyzję i nakazał Staroście zaliczyć przedmiotową działkę jako klasoużytek "B". Decyzją z [...] czerwca 2006 roku Starosta zaliczył tę działkę do klasoużytku "B" i decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił decyzję organu drugiej instancji i sprawę skierował do ponownego rozpatrzenia. Jednak Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego wydał kolejną decyzję podtrzymując swoje stanowisko. Skarga na tę decyzję została oddalona wyrokiem WSA w Białymstoku, niemniej jednak Skarżący wniósł od tego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dalszej części uzasadnienia skargi J. D. podniósł, że w tym samym mieście, na tej samej ulicy jedni dalej płacą podatki rolne, a od innych wymusza się kilka razy większy podatek od nieruchomości. Ponadto, Skarżący nie zgadza się z twierdzeniem SKO w B., że fakt wniesienia skargi kasacyjnej do NSA nie stwarza przeszkód do zakończenia postępowania podatkowego. Jednocześnie zarzucił Kolegium, że skoro została utrzymana w mocy decyzja z [...] czerwca 2006 r., zaliczająca jego działkę nr [...] do klasoużytku B, to dlaczego wymierzono mu podatek od nieruchomości za cały rok. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie trzeba zaznaczyć, że Sąd rozstrzyga sprawę w jej granicach (art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co oznacza, że nie może badać legalności decyzji, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które zostały wydane lub podjęte w innych sprawach administracyjnych. Przedmiotem niniejszej sprawy jest wymiar podatku od nieruchomości i to zakreśla granice rozpoznania tej sprawy przez Sąd. Orzekając w tych granicach Sąd pragnie zauważyć, że w myśl art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086 ze zm.) w zakresie podatków i opłat lokalnych organy podatkowe opierają się na ewidencji gruntów i budynków, która jest urzędowym dokumentem stanowiącym źródło informacji wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym. Brzmienie przytoczonego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że decydujące znaczenie dla obciążenia gruntów określonym rodzajem podatku ma klasyfikacja tego gruntu uwidoczniona w prowadzonej przez właściwy organ ewidencji gruntów. Wspomniana ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych przez organy podatkowe (tu Burmistrza K.) w postępowaniu podatkowym. Ustalając stan faktyczny sprawy organy podatkowe z uwagi na zasadę praworządności (art. 120 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) dokonując wymiaru podatku nie mogły, więc przyjąć danych odmiennych niż wykazane ewidencji. Z prowadzonej przez Starostę M. ewidencji gruntów wynika natomiast, że sporna działka nr [...], zgodnie z systematyką użytków gruntowych sklasyfikowana została jako teren mieszkaniowy i oznaczona symbolem "B" (vide: k-6 akt administracyjnych). Tymczasem opodatkowaniu podatkiem rolnym, czego domagał się Skarżący, podlegają jedynie grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, Dz. U. z 1993 r., Nr 94, poz. 431 ze zm.). Z akt administracyjnych sprawy oraz z uzasadnienia skargi wynika, że Pan J. D. podjął starania zmierzające do przywrócenia klasyfikacji spornej działki jako R-IVa, jednak w wyniku przeprowadzonych odrębnych postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych, ostatecznie potwierdzona została obowiązują od 2004 r. klasyfikacja tego gruntu jako "B" – tereny mieszkaniowe. Prawidłowość tej klasyfikacji potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z 13 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 594/07. Co prawda, od przywołanego wyroku strona wywiodła skargę kasacyjną do NSA, niemniej jednak okoliczność ta nie stanowi przeszkody do prowadzenia przez organy postępowania w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r. Choć wyrok ten nie uzyskał waloru prawomocności, to jednak decyzja organu geodezyjnego w przedmiocie klasyfikacji wspomnianej działki jest ostateczna, a wypis z rejestru gruntów jednoznacznie wskazuje, że w 2006 r. działka owa opisana była jako użytek o symbolu "B". W tej sytuacji organy miały podstawę do opodatkowania spornej działki podatkiem od nieruchomości, a nie podatkiem rolnym. Dlatego też bezzasadne są podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa podatkowego, tj. art. 12, art. 21 i art. 233 Ordynacji podatkowej. Bezzasadne są też zarzuty naruszenia art. 22 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, a także § 46 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów, jako że przepisy te nie miały w sprawie zastosowania. Trzeba jeszcze raz podkreślić, że w postępowaniu przed organem podatkowym nie było miejsca na weryfikację działań organów administracji prowadzących do określenia rodzaju gruntu, którym władał podatnik. Dlatego też w skardze na decyzję w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r., nie można było skutecznie podnosić zarzutu naruszenia przepisów przewidujących aktualizację danych objętych ewidencją gruntów i budynków. W sprawie nie miały także zastosowania przywołane w skardze przepisy art. 6, art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organy podatkowe prowadzą swoje postępowania w oparciu o przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa, a w przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów tej regulacji prawnej. Mając powyższe na uwadze, uznając skargę za nieuzasadnioną, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami.