I SA/Bk 408/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O., B. G., G. S., S. S., Ł. S., J. D., K. S., L. S. i L. Ż. na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżąca H. O., będąca jednocześnie pełnomocnikiem B. G., G. S., S. S., Ł. S., J. D., K. S., L. S. i L. Ż., pismem z dnia 26 września 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę, między innymi na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2010 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta S., wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Podkreślić bowiem należy, że dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest wykazanie przez stronę, iż w postępowaniu administracyjnym wyczerpane zostały środki zaskarżenia służące jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tejże ustawy). Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. Środkiem zaskarżenia służącym skarżącym w postępowaniu podatkowym w niniejszej sprawie, od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] było odwołanie. Jednakże jak wynika z akt sprawy, Skarżący takiego odwołania skutecznie nie złożyli. Konsekwencją powyższego było to, że decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. uzyskała walor ostateczności. Przyjąć zatem należało, że wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu odwoławczego przed wniesieniem skargi nie został spełniony, dlatego też należało skargę odrzucić. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.