I SA/Bk 41/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński,, sędzia WSA Dariusz Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...], Wójt Gminy N. ustalił M. A. B. i D. C. B. wysokość podatku od nieruchomości za 2014 rok w kwocie 1.125,00 zł. Po rozpatrzeniu odwołania D. C. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], utrzymało w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że poza sporem pozostaje okoliczność, że w 2014 r. państwo M. A. B. i D. C. B. byli współwłaścicielami nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerem geodezyjnym [...] o powierzchni 0,1220 ha położonej w obrębie geodezyjnym A. w gminie N. Nieruchomość ta w wyniku dokonanej przez Starostwo A. modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków została przeklasyfikowana z gruntu ornego - RVI na inne tereny zabudowane - Bi oraz ujawniono na tej nieruchomości istnienie budynku o funkcji "inne" o powierzchni zabudowy 76 m2. Zdaniem organu, niesporna jest również rola jaką pełni ewidencja gruntów i budynków. To bowiem na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ustala się zasadnicze cechy nieruchomości mające wpływ na istnienie i rozmiar obowiązku podatkowego w podatkach związanych z nieruchomościami, takimi jak podatek rolny, leśny i od nieruchomości. W ocenie Kolegium kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie momentu, w którym dokonano przedmiotowego przeklasyfikowania gruntów. Zmian w ewidencji gruntów dokonano w wyniku modernizacji operatu ewidencyjnego na podstawie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W przepisach regulujących zasady i tryb przeprowadzania takiej modernizacji ustawodawca zawarł m.in. obowiązek zawiadamiania organów podatkowych o zmianach mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego (§ 49 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, Dz.U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.). Organ odwoławczy uznał, że stanowisko wójta wyrażone w zaskarżonej decyzji oparte zostało właśnie o takie zawiadomienie od organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, mimo iż nie zostało to wprost wyartykułowane w uzasadnieniu decyzji. W przesłanym materiale dowodowym znajduje się bowiem "Zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków" z dnia [...] stycznia 2014 r., wystawione na podstawie § 49 ww. rozporządzenia, przez działającego z upoważnienia Starosty A. Naczelnika Wydziału Geodezji i Kartografii Geodetę Powiatowego, informujące o zmianach danych ewidencyjnych dotyczących działki nr [...]. Z zawiadomienia tego wynika, że dokonano zmiany klasyfikacji użytków oraz ich powierzchni, tj. wykreślono grunty orne RVI o pow. 0,1200 ha, a dopisano Inne tereny zabudowane - BI o pow. 0,1220 ha oraz, że przedmiotowych zmian w ewidencji gruntów i budynków dokonano w dniu [...] listopada 2013 r. W aktach tych znajduje się również Zawiadomienie o zmianie z dnia [...] grudnia 2013 r. wystawione przez ten sam organ, z którego wynika ponadto, że w ewidencji budynków wpisano budynek o funkcji "inne" o powierzchni zabudowy 76 m2. Zatem uznać należy, że dzień wskazany w zawiadomieniu Starosty A. jest datą z jaką wprowadzono zmiany w ewidencji gruntów i budynków. W świetle powyższego organ stwierdził, że już w dniu [...] listopada 2013 r. nastąpiły prawnopodatkowe skutki dokonanych zmian danych ewidencyjnych w stosunku do nieruchomości należącej do skarżących. Zdaniem Kolegium, zasadnie w zaskarżonej decyzji organ I instancji, ustalił wysokość podatku od nieruchomości za cały 2014 r. Na dzień 1 stycznia 2014 r. nieruchomość oznaczona nr [...] sklasyfikowana była jako inne tereny zabudowane - Bi oraz istniał na niej budynek o powierzchni użytkowej 75,13 m2 (według oświadczenia zawartego w informacji złożonej przez podatników w Informacji w sprawie podatku od nieruchomości z dnia 1 grudnia 2015 r.). W świetle obowiązujących w 2014 r. ustaw podatkowych posiadanie takiego typu nieruchomości zrodziło obowiązek podatkowy skarżących w podatku od nieruchomości. Uwzględniając treść art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 4, art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014 poz. 849 ze zm.) oraz uchwałę miejscowej rady gminy w sprawie określenia stawek w podatku od nieruchomości, Kolegium stwierdziło, że skarżącym należało ustalić wysokość podatku od nieruchomości za 2014 r. od gruntów pozostałych o powierzchni 1.220 m2 według stawki 0,45 zł w kwocie 549,00 zł i od budynków rekreacyjnych o powierzchni użytkowej 75,13 m2 według stawki 7,66 zł w kwocie 575,50 zł. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku D. C. B. wniósł o uchylenie decyzji w całości i zarzucił: - naruszenia zasad postępowania dowodowego poprzez nieprzeprowadzenie dowodów na okoliczność daty faktycznego otrzymania przez organ podatkowy zawiadomienia o wykazie zmian w rejestrze gruntów i budynków i przyjęcie, iż zawiadomienie jest datowane i doręczone w dniu [...] stycznia 2014 r., podczas gdy załącznik nr 1 do zawiadomienia (wykaz zmian) został sporządzony i zatwierdzony w dniu [...] stycznia 2014 r., - błędne ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez przyjęcie iż skutek zawiadomienia od organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków tj. Starosty A. nastąpił w dniu [...] listopada 2013 r., podczas gdy zawiadomienie o wykazie zmian w rejestrze gruntów i załącznik do zawiadomienia (wykaz zmian w rejestrze gruntów) zostały sporządzone i zatwierdzone w dniu [...] stycznia 2014 r., - błędne ustalenia stanu prawnego sprawy poprzez przyjęcie, iż skutek zawiadomienia od organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków nastąpił ex tunc tj. z mocą wsteczną od dnia [...] listopada 2013 r., podczas gdy do zmian rodzaju użytków gruntowych lub wpisów w ewidencji gruntów i budynków nie ma zastosowania zasada wpisu danych z datą wsteczną lecz mają skutek ex nunc tj. na przyszłość co w niniejszej sprawie może być określone przez datę doręczenia stron przedmiotowego zawiadomienia o zmianie, - naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 2 ust 1 pkt 1 i 2 art. 3 ust. 1 pkt 1 art. 4 ust 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 art. 6 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez utrzymanie w mocy decyzji podatkowej ustalającej łączne zobowiązanie podatkowe z naruszeniem reguły art. 6 ust 1 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu organy dokonały prawidłowego wymiaru podatku od nieruchomości za 2014 r. i nie dopuściły się wskazanych przez skarżącego naruszeń prawa. Kwestią sporną stała się okoliczność, od jakiego momentu zmiany w ewidencji gruntów i budynków wpływają na wymiar podatku od nieruchomości. Sąd podziela stanowisko, że okoliczności uzasadniające powstanie obowiązku podatkowego aktualizują się w takim przypadku w dacie określonej w zawiadomieniu sporządzonym przez właściwy organ dokonujący zmian w ewidencji i kierowanym do organu podatkowego. Trafnie Kolegium przytoczyło treść art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowiącego, że podstawę m.in. wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków oraz § 49 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia m.in. organy podatkowe - w wypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego. Zawiadomienia, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności oznaczenie dokumentu, który stanowił podstawę do zmiany, oraz datę wprowadzenia zmiany. Nie budzi zatem wątpliwości, że za datę powstania okoliczności uzasadniającej powstanie obowiązku podatkowego należy uznać datę określoną w ww. zawiadomieniu. Dopiero z tą datą grunty zmieniają swój charakter dla celów podatkowych (por. wyroki NSA z dnia 21 grudnia 2012 r. sygn. II FSK 986/11; z dnia 22 września 2016 r. sygn. II FSK 698/15; z dnia 8 lutego 2018 r. sygn. II FSK 100/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podobny pogląd został również zaprezentowany w literaturze przedmiotu, na co zwrócono uwagę m.in. w przywołanym wyroku w sprawie II FSK 698/15. To właśnie przedmiotowe zawiadomienie jest podstawowym dokumentem, na podstawie którego organ podatkowy powinien ustalać moment, z którym łączyć należy zaistnienie skutków prawnopodatkowych (R. Dowgier w glosie do wyroku z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1190/09, "Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych" 2010 r., nr 5, s.5-6). Uwzględniając powyższe, za w pełni trafne należało uznać ustalenia organów i przyjęcie, że zmian w ewidencji gruntów i budynków dokonano w dniu [...] listopada 2013 r. Data ta wynika z zawiadomienia o zmianach z dnia [...] stycznia 2014 r. przesłanego organowi podatkowego przez starostę. Organy podatkowe zobowiązane były do uwzględnienia zmiany dokonanej w ewidencji gruntów i budynków począwszy daty wynikającej z ww. zawiadomienia i za cały 2014 r. zasadnie opodatkowały nieruchomość państwa B. według stawek jak dla gruntów pozostałych. W wyniku dokonanej przez starostwo modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków przedmiotowa nieruchomość została przeklasyfikowana z gruntu ornego - RVI na inne tereny zabudowane - Bi oraz ujawniono na niej istnienie budynku o funkcji "inne". W tym stanie rzeczy Sąd uznał za nie znajdujące usprawiedliwionych podstaw zarzuty naruszenia art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 art. 3 ust. 1 pkt 1 art. 4 ust 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 art. 6 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Stosownie do tych przepisów skarżący i jego małżonka w 2014 r. podlegali obowiązkowi podatkowemu w podatku od nieruchomości od posiadanych gruntów i budynków według stawek przyjętych za uchwałą miejscowej rady gminy. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny w oparciu o znajdujące się w aktach informacje składane przez podatników oraz zawiadomienie o zmianach dokonanych w ewidencji gruntów i budynków oraz zastosowały doń właściwe przepisy prawa. Uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.