I SA/Bk 423/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] czerwca 2010 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] kwietnia 2010 r., nr [...], określającą Panu M. D. (dalej powoływany również jako Skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki JEEP [...] na kwotę 2.826,00 zł w miejsce zadeklarowanego zobowiązania w tym podatku w wysokości 1.571,00 zł. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że Skarżący zakupił przedmiotowy samochód w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej i wprowadził go do wolnego obrotu na terenie Wspólnoty Europejskiej w Urzędzie Celnym w B. w Niemczech. Następnie dokonał przewozu tego samochodu na teren kraju, co spowodowało powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru. W związku z tym Skarżący w dniu [...] sierpnia 2008 r. złożył w Urzędzie Celnym w B. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, w której zadeklarował należny podatek akcyzowy w kwocie 1571,00 zł., liczony od podstawy opodatkowania 11.554,00 zł i stawki podatku 13,6%. Do deklaracji M. D. załączył m.in. fakturę zakupu pojazdu na kwotę 3400 USD. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął postępowanie zmierzające do ustalenia przyczyn, dla których zadeklarowana przez podatnika wartość pojazdu znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej w/w pojazdu, tj., 68 838,00 zł (ustalonej w oparciu o notowania INFO - EKSPERT). W toku tego postępowania organ powołał biegłego rzeczoznawcę, celem określenia wartości rynkowej sprowadzonego samochodu. Ze sporządzonej przez biegłego wyceny wynika, iż wartość ta, z uwzględnieniem stopnia uszkodzeń pojazdu, wynosi 28.800,00 zł brutto. Organ pierwszej instancji stwierdził więc, że zadeklarowana przez podatnika wartość pojazdu znacznie odbiega od jego wartości rynkowej. W związku z tym, powołując się na treść art. 82a ust. 2 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm., powoływanej dalej "u.p.a. z 2004 r.") organ przyjął za podstawę opodatkowania ustaloną przez biegłego wartość rynkową pojazdu, pomniejszoną o należny podatek VAT. Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Celnej w B. stwierdził, że specjalistyczna wiedza biegłego rzeczoznawcy z zakresu motoryzacji stanowiła podstawę do dokonania rozstrzygnięcia w zakresie właściwego określenia wysokości podstawy opodatkowania. W opinii organu odwoławczego stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, w oparciu o kompletny materiał dowodowy. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem, Pan M. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W skardze podniósł zarzuty naruszenia: art. 82a u.p.a. z 2004 r. oraz art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., powoływanej dalej: "o.p."). W uzasadnieniu skargi podniósł, iż nie zgadza się z opinią biegłego dotyczącą wartości samochodu. W ocenie Skarżącego wartość ta jest znacznie niższa z uwagi na dużą liczbę uszkodzeń. Skarżący podniósł, że biegły wydał swoją opinię bez oględzin i sprawdzenia auta na specjalistycznym sprzęcie warsztatowym, bez próby uruchomienia i sprawdzenia wszystkich układów jezdnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skargę należało oddalić. W tej sprawie istota sporu dotyczy prawidłowości ustalenia wartości rynkowej nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego marki Jeep [...]. Podstawą prawną odrzucenia przez organy podatkowe zadeklarowanej przez Skarżącego wartości przedmiotowego pojazdu stanowiły uregulowania zawarte w art. 82a ust. 1-4 u.p.a. z 2004 r. Przepisy te zostały dodane na mocy art. 8 ustawy z 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745) i weszły w życie z dniem 19 lipca 2008 r., a więc przed dokonaniem przez Skarżącego wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu, co miało miejsce 27 lipca 2008 r. Co prawda, wydane w tej sprawie decyzje zapadły w czasie, gdy obowiązywała już nowa ustawa o podatku akcyzowym (ustawa z 6 grudnia 2008 r., Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11 ze zm.), to jednak w świetle art. 154 ust. 1 tej ustawy, jeżeli obowiązek podatkowy odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych powstał przed dniem wejścia jej w życie i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. Orzekające w tej sprawie organy miały więc podstawy do zastosowania art. 82 u.p.a. z 2004 r. W świetle tej regulacji możliwość dokonania przez organy podatkowe zmiany wysokości podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego istnieje wówczas, gdy jej wysokość znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu. W niniejszej sprawie zaszła taka okoliczność, gdyż sporna wartość samochodu wynosiła zdaniem Skarżącego 11.554 zł, zaś w ocenie organu – 20.780 zł, co stanowi prawie dwukrotność kwoty deklarowanej przez Skarżącego. Organ pierwszej instancji zanim jeszcze wszczął w tej sprawie postępowanie podatkowe, to już na etapie czynności sprawdzających poddał weryfikacji zadeklarowaną przez podatnika wartość tego pojazdu. W ramach tych czynności organ wezwał podatnika do złożenia wszelkich dokumentów potwierdzających wysokość zadeklarowanej podstawy opodatkowania oraz do przedstawienia tego samochodu, celem przeprowadzenia oględzin. Skarżący twierdzi, że przedstawił samochód do tych oględziny, jednak z akt sprawy to nie wynika. W wewnętrznej korespondencji Urzędu Celnego w B. nie stwierdzono, aby takie oględziny miały miejsce (k. 51-52 akt administracyjnych). Również Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na tę okoliczność. Niemniej jednak w trakcie postępowania podatkowego podatnik składał wyjaśnienia dotyczące stanu pojazdu, przedłożył jego dokumentację zdjęciową oraz wykaz części użytych do jego naprawy. Na podstawie tych dowodów, powołany w sprawie biegły rzeczoznawca ustalił wartość rynkową sprowadzonego pojazdu. Wbrew zarzutom skargi, w dokonanej wycenie biegły uwzględnił nie tylko widoczne na zdjęciach uszkodzenia nadwozia i wyposażenia, ale także potencjalne uszkodzenia silnika z osprzętem - 15% zniszczeń. Trzeba przy tym dodać, że w swej wycenie biegły uwzględnił także współczynnik stopnia uszkodzeń ukrytych (k. 58 akt administracyjnych). Oczywiście korekty te mają charakter szacunkowy, bowiem – jak podnosił Skarżący - biegły nie dokonywał oględzin przedmiotowego pojazdu. Trzeba jednak zauważyć, że na tym etapie postępowania szczegółowe ustalenie stanu uszkodzeń pojazdu w drodze oględzin nie było już możliwe, gdyż Skarżący poddał go naprawie. Zdaniem Sądu, w okolicznościach faktycznych tej sprawy organy podatkowe miały podstawy do odrzucenia zadeklarowanej przez podatnika wartości nabytego pojazdu i przyjęcia za podstawę opodatkowania jego wartości rynkowej, ustalonej na podstawie opinii powołanego rzeczoznawcy. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca jej wydanie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w B., nie naruszają przepisów prawa, a w szczególności przywołanych w skardze przepisów art. 82a u.p.a. z 2004 r. oraz art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p. Zebrany w sprawie materiał dowodowy można uznać za kompletny, a jego ocenę za prawidłową. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.