I SA/Bk 430/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe tej spółki p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić R. K. cały uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 (stu) zł. , Pan R. K. w dniu 13 sierpnia 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe tej spółki Natomiast pismem z dnia 7 października 2013r. skarżący R. K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie z uwagi na to, że Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w B. umorzył wobec niego postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 §2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przepis art. 236 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) stanowi, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego. Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie przewidują możliwości złożenia zażalenia na takie postanowienie. Nie budzi wątpliwości, że tego rodzaju postanowienie nie kończy też postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W związku z tym nie jest dopuszczalna skarga do Sądu na tego rodzaju postanowienie. W tej sytuacji Sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis ten ma pierwszeństwo zastosowania przed przepisami art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 tej ustawy, dotyczącymi umorzenia postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi. Skargę można bowiem skutecznie cofnąć, jeżeli została ona skutecznie wniesiona, czyli m.in. była dopuszczalna. Odrzucenie skargi skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez Skarżącego wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.