I SA/Bk 432/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2004 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pan J. K., składając do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] września 2008 r., wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2004 r., wniósł jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."). Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący wskazał, że postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. Prokuratura Okręgowa w B. zastosowała wobec jego osoby środki zapobiegawcze w postaci poręczenia majątkowego w kwocie 5.000 zł oraz zakaz opuszczania kraju, co spowodowało utratę jedynego źródła uzyskiwania dochodów, tzn. zaprzestanie importu samochodów osobowych. Skarżący podniósł, że nie posiada środków finansowych, z których mógłby uiścić bardzo wysoką należność wynikającą ze skarżonej decyzji. Jego małżonka uzyskuje miesięczny dochód w kwocie ok. 1.000 zł. Na jego utrzymaniu pozostaje małoletni syn. Dodał, że podjął próby znalezienia zatrudnienia na terenie kraju, które okazały się bezowocne. Zdaniem wnioskodawcy wszczęcie egzekucji będzie skutkowało de facto wyrządzeniem znacznej szkody, jak również spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Z taką sytuacją w ocenie strony mamy do czynienia w niniejszej sprawie, wobec braku środków na rachunku bankowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie żadna z wyżej wymienionych przesłanek nie występuje. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Tymczasem wykonanie zaskarżonej decyzji, w realiach niniejsze sprawy, nie wywoła, aż tak daleko idących skutków. Zauważenia bowiem wymaga, że skarżoną decyzją, utrzymane zostało w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B., w którym określone zostały kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2004 r. Co do zasady zatem decyzja owa nie rodzi bezpośredniego obowiązku zapłaty kwot określonych do przeniesienia. Niemniej jednak godzi się podkreślić, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 u.p.p.s.a.