I SA/Bk 432/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc luty 2012 r. 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) na rzecz ustanowionego z urzędu radcy prawnego M. W. – Z. kwotę brutto 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym VAT 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) – tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją nr [...] z [...] lipca 2012 r. określił M. S. (dalej jako skarżąca) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2012 r. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 17 lipca 2012 r. (zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru) W dniu 3 września 2012 r. do Naczelnika Urzędu Celnego w B. wpłynęło niepodpisane podanie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] (data nadania w urzędzie pocztowym - 31.08.2012 r.). Naczelnik Urzędu Celnego w B. wezwaniem z 4 września 2012 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych w/w podania poprzez złożenie podpisu, wskazując jednocześnie, iż zgodnie z art. 162 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej w skrócie, jako: "o.p."), jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Skarżąca w dniu 11 września 2012 r. podpisała złożone podanie, natomiast odwołanie od decyzji nadane zostało w placówce pocztowej w dniu 13 września 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w B. postanowieniem z [...] października 2012 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. Nr [...], a następnie postanowieniem nr [...] z [...] października 2012 r. orzekł o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, z uwagi na fakt, iż odwołanie zostało złożone po upływie przewidzianego w art. 223 § 2 o.p. (postanowienie doręczono Stronie w dniu 11.10.2012 r). Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] października 2012 r., w którym stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] lipca 2012 r. nr [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła okoliczności związane przebiegiem postępowania prowadzonego przez organ l instancji, z jej sytuacją osobistą oraz dokonanym zwrotem niewykorzystanego alkoholu etylowego do S. Sp. z o.o. w K. W konkluzji skarżąca podniosła, iż twierdzenie o niedbałym podejściu do załatwienia sprawy jest całkowicie nieuzasadnione. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej na rozprawie podniósł zarzut naruszenia art. 162 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej w skrócie, jako: "o.p."), poprzez brak pouczenia skarżącej w wezwaniu do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania o skutkach niezastosowania się do wezwania. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, jednocześnie zauważył, że skarżąca nie sformułowała w skardze zarzutów co do skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 223 o.p.). Okolicznością nie kwestionowaną w sprawie jest doręczenie skarżącej w dniu 17 lipca 2012 r. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] lipca 2012 r. w B. nr [...] określającej skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2012 r. (k-23 akt admin.). Termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji upłynął więc w dniu 31 lipca 2012 r. Tym samym, nadanie odwołania w placówce pocztowej w dniu 13 września 2012 r. wskazuje, że wniesione zostało ono z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną obligującą organ odwoławczy w razie jej stwierdzenia do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do jego wniesienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Ponieważ Dyrektor Izby Celnej w B. postanowieniem z [...] października 2012 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...], nie miał innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...]. Wbrew zarzutom pełnomocnika skarżącej Naczelnik Urzędu Celnego w B., wzywając skarżącą do uzupełnienia braków formalnych podania poprzez złożenie podpisu, pouczył o skutkach nie usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni (vide k.38 akt admin.) oraz poinformował skarżącą o wynikającym z art. 162 § 2 o.p. obowiązku jednoczesnego wniesienia odwołania wraz z podaniem o przywrócenie uchybionego terminu. Tym samym skargę jako niezasadną oddalono na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 202 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.). O przyznaniu wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu Sąd orzekł ma podstawie art. 250 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 2, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).