I SA/Bk 438/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków za 2003 r. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. A. S. (dalej powoływany również jako Skarżący) w dniu 4 września 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym k. 19 akt) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków za 2003 r. Powyższy wynik kontroli został doręczony Skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2009 r. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż jest ona niezasadna. Organ podkreślił, że Skarżący dopiero pismem z dnia 4 września 2009 r. (data wpływu do organu 7 września 2009 r.) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaniem wyniku kontroli z dnia [...] lipca 2009 r. Na powyższe wezwanie organ odpowiedział pismem z dnia 18 września 2009 r., nie znajdując podstaw do zmiany wydanego wyniku kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z jego § 2 pkt 4 wynika natomiast, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak też w doktrynie sporną kwestią jest poddanie wyniku kontroli sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Niemniej jednak, nawet jeżeli przyjąć, iż zaskarżony wynik kontroli podlega kontroli na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jego § 3 stanowi zaś, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że wynik kontroli z dnia [...] lipca 2009 r. został doręczony Skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2009 r. Następnie w dniu 4 września 2009 r. Skarżący, jednocześnie wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa oraz wywiódł skargę do sądu administracyjnego. Na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ odpowiedział pismem z dnia 18 września 2009 r. Przyjąć zatem należy, iż Skarżący nie dochował 14 dniowego terminu, przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a., do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa od dnia dowiedzenia się przez Skarżącego o wydaniu wyniku kontroli. Mając powyższe na uwadze przyjąć należy, iż w sprawie nie został wyczerpany tryb zaskarżenia, o jakim mowa w art. art. 52 § 3 p.p.s.a., albowiem Skarżący z uchybieniem terminu wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym skarga niniejsza jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.