I SA/Bk 438/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zwrot kosztów postępowania (podróży) w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranej 50% części uzupełniającej renty rolniczej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania , Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił decyzję Prezesa KRUS w W. z [...] sierpnia 2013 r. oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezesa KRUS w W. z [...] czerwca 2013 r. odmawiającą Pani M. K. (dalej: Skarżąca) umorzenia nienależnie pobranej 50% części uzupełniającej renty rolniczej. Postanowieniem z 16 stycznia 2014 r. przyznano adwokat E. K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne Skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnymi w pierwszej instancji. Pismem z 16 stycznia 2014 r. Skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie jej zwrotu kosztów podróży w związku ze stawiennictwem w sądzie w dniu 15 stycznia 2014 r. w kwocie 60 zł. Wskazała, że na rozprawę przyjechała własnym samochodem, gdyż nie miała innego połączenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast z treści art. 205 § 2 p.p.s.a. wynika, że do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie zaś do treści art. 210 §1 zd. 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Z protokołu rozprawy przeprowadzonej w dniu 15 stycznia 2014 r. wynika, że Skarżąca takiego wniosku nie złożyła. O zwrot kosztów zawnioskowała dopiero pismem z 16 stycznia 2014 r. Niezależnie jednak od tego, z cyt. wyżej przepisu art. 205 § 2 p.p.s.a. wynika, że w sytuacji, gdy Skarżąca była reprezentowana przez adwokata, zwrot kosztów osobistego stawiennictwa strony przysługuje wówczas, gdy stawiennictwo to było przez sąd nakazane. Tymczasem Skarżąca nie była przez Sąd wzywana na rozprawę, ani nawet zawiadamiana o terminie rozprawy. Zawiadomienie o rozprawie skierowano jedynie do ustanowionego w sprawie pełnomocnika, z zaznaczeniem, że stawiennictwo na rozprawie jest nieobowiązkowe. W związku z powyższym wniosek o zwrot kosztów przejazdu nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając to na uwadze, na podstawie art. 200 i 205 § 2 i 210 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.