I SA/Bk 442/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2009 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie określenia wysokości straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2009 r. W skardze zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu. Wniosek ten nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku i ogólnym wskazaniu, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takie sformułowanie wniosku uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.