I SA/Bk 451/18
PostanowienieWSA w Białymstoku2018-08-13
Skład orzekający: Referendarz sądowy Barbara Romanczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Wnioskodawca nie wykazał w sposób przekonujący, że znajduje się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Mimo wezwania, nie przedstawił dokumentów potwierdzających źródło i wysokość środków na bieżące utrzymanie ani nie wyjaśnił przyczyn zaniechania. W związku z tym, na podstawie przepisów PPSA, odmówiono przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
A. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując na brak dochodów i środków utrzymania. W trakcie postępowania uzupełnił brak formalny dotyczący osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, oświadczając, że mieszka z matką, która również nie osiąga dochodu. Mimo wezwania do przedstawienia dokumentów potwierdzających sytuację finansową (wyciągi bankowe, zeznanie podatkowe, rachunki), wnioskodawca nie zastosował się do niego, nie wyjaśniając przyczyny zaniechania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata M. W. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
A. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w osobie M. W. (k. 2v) podając, iż nie osiąga dochodu i nie posiada źródeł utrzymania. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i poszukującą pracy. Wykazane wydatki stałe i zobowiązania stanowią: koszty leczenia – 100 zł; media – 100 zł; żywność – 200 zł. Skarżący nie ma majątku. Wnioskodawca w 2017 r. przebył operację kręgosłupa, długotrwała niezdolność do pracy w sposób negatywny wpłynęła na jego kondycję finansową (k. 14-17).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r.
(k. 22) skarżący w zakreślonym w nim terminie uzupełnił brak formalny urzędowego formularza wniosku PPF w zakresie wskazania osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oświadczając, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką, która nie osiąga dochodu (rubryki nr 6 i 10 formularza PPF). Wnioskodawca utrzymywał się z prac dorywczych, które się skończyły, aktualnie nie dysponuje on środkami na własne utrzymanie, nie prowadzi również działalności gospodarczej. Skarżący nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości w której zamieszkuje, należy ona do jego matki. Matka wnioskodawcy jest właścicielem F. (k. 25-27).
Do akt sprawy skarżący dołączył: zaświadczenie lekarskie (k. 28), zaświadczenia o dokonanych wpłatach w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego (k. 29-30,33-34,38-39); dokumentację medyczną (k. 31-32), decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną (k. 35-37), .
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że wnioskodawca nie ustosunkował się do wzmiankowanego wezwania referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r.
w zakresie nadesłania: wyciągów z rachunków bankowych za okres trzech ostatnich miesięcy; zeznania podatkowego za 2017 r., rachunków i faktur dokumentujących wysokość miesięcznych wydatków oraz nie określił z jakich środków pokrywane jest jego bieżące utrzymanie, nie wyjaśnił również przyczyny tego zaniechania.
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej
w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
W złożonym oświadczeniu A. P. wykazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką. Rodzina nie uzyskuje dochodu. Wykazane wydatki miesięczne to 400 zł (leczenie, media, żywność). Skarżący nie ma majątku, nieodpłatnie zajmuje nieruchomość należącą do swojej matki. Wnioskodawca jest zadłużony w związku z zaległościami alimentacyjnymi, z tego tytułu prowadzone jest wobec niego postępowanie egzekucyjne (k. 29-30).
Przedstawione powyżej dane w zestawieniu z brakiem odpowiedzi A. P. na wzmiankowane wezwanie z dnia 18 lipca 2018 r. przede wszystkim w zakresie wskazania źródła i wysokości środków finansowych, z których pokrywane są koszty miesięcznego utrzymania, a także nienadesłanie wyszczególnionych wyżej dokumentów w praktyce uniemożliwia pełną ocenę jego sytuacji majątkowej,
a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga również, że wnioskodawca nie wyjaśnił przyczyny wykazanego zaniechania. Wobec powyższych okoliczności należało stwierdzić,
iż skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, iż faktycznie znajduje się
w sytuacji materialnej, która skutkuje, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postepowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło