I SA/Bk 452/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 października 2013 r. sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. w B. na negatywne rozstrzygnięcie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku dotyczącego dofinansowania projektu pt. "Utworzenie przemysłowego Laboratorium Badawczo-Rozwojowego w zakresie Odnawialnych Źródeł Energii" oddala skargę Pismem nr [...] z dnia [...].07.2013 r. Instytucja Zarządzająca RPOWP poinformowała A. Sp. z o.o. w B. (dalej powoływaną również jako: "Wnioskodawca", "Skarżąca") o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie projektu pt. "Utworzenie przemysłowego Laboratorium Badawczo Rozwojowego w zakresie Odnawialnych Źródeł Energii" z powodu niespełnienia kryteriów merytoryczno - technicznych. Wnioskodawca złożył protest przeciwko negatywnej ocenie z prośbą o przekazanie wniosku do dalszej oceny. W proteście zarzucił, że cząstkowe oceny zostały wystawione na podstawie nieprawdziwych lub niedotyczących projektu zarzutach, ponadto zarzucił powierzchowne zapoznanie się z dostarczoną dokumentacją i brak zrozumienia specyfiki projektu. Wnioskodawca stwierdził, że projekt spełnia wszystkie kryteria merytoryczno - techniczne, a negatywne oceny są nierzetelne, wystawione na podstawie domysłów i subiektywnych odczuć. Pismem z dnia [...].08.2013 r., Nr [...]Departament Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa P. negatywnie rozpatrzył protest Skarżącej. IZ RPOWP uznała, że ocena kryterium "Informacje zawarte w różnych częściach wniosku, bieznsplanu/studium wykonalności oraz załączników są ze sobą spójne" została przeprowadzona prawidłowo i zgodnie z procedurami obowiązującymi przy wyborze kwalifikujących się do wsparcia projektów. Zdaniem organu, przedstawione w dokumentacji aplikacyjnej informacje są na tyle sprzeczne i wzajemnie się wykluczają, że nie można pozytywnie zaopiniować tego kryterium, gdyż celem jego zastosowania jest zabezpieczenie jednoznaczności opisu projektu, jego założeń, działań i rezultatów. W szczególności zwrócono uwagę na niespójności, co do kwestii podjęcia kroków w kierunku realizacji projektu, co do powierzchni kolektorów, kosztu planowanej do wytworzenia instalacji, lokalizacji projektu, sposobu instalacji. Również odnośnie kryterium wiarygodnego uzasadnienia konieczności realizacji projektu oraz związku celów projektu z celami osi/działania i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej uznano za niezasadny zarzut błędnej jego oceny. W ramach tego kryterium oceniono, że w obrębie wskaźników projektu występują nieścisłości i brak jest uzasadnienia dla wykazanych wartości. Ponadto Wnioskodawca błędnie wykazał wartość docelową wskaźników takich jak: liczba zgłoszeń patentowych, zgłoszeń wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych zapewniających ochronę prawną w kraju, liczba nowych produktów/ usług. Wyjaśniono też, że samo wskazanie przez Wnioskodawcę wskaźnika rezultatu nie świadczy o tym, że zostanie on osiągnięty. Wnioskodawca powinien opisać badania implikujące powstanie nowej technologii i objęcie jej formą własności patentowej, gdyż stanowi to przedmiot oceny merytorycznej w ramach kryteriów merytoryczno – technicznych szczegółowych różnicujących. Instytucja zwróciła też uwagę na niespójność we wniosku o dofinansowanie odnośnie tego, czy projekt jest Wnioskodawcy, co sprawia, że przesłanka uzasadniająca potrzebę finansowania projektu środkami publicznymi jest niewiarygodna. Odnośnie kryterium kwalifikowalności wydatków organ podzielił stanowisko oceniających, że wydatki kwalifikowalne nie są zgodne z zasadami finansowania projektu, są określone nieprecyzyjnie, są nieidentyfikowalne i nie są wystarczająco szczegółowe. Nie można też potwierdzić racjonalności i metodologii ich oszacowania. Instytucja stwierdziła, że Skarżąca nie podała cen jednostkowych, głównych parametrów i planu rozmieszczenia zakupywanej instalacji infrastruktury. Wobec braku miarodajnych informacji nie można było przeprowadzić oceny w sposób prawidłowy, z uwzględnieniem wymogów tego kryterium Za prawidłową IZ uznała też ocenę ekspertów, co do kryterium wykonalności technicznej projektu. Przyczyną takiego stanowiska było stwierdzenie, że z dokumentacji nie wynikają szczegóły konstrukcyjne posadowienia/umiejscowienia inwestycji, gdzie będzie odbywała się instalacja badawczego mikro zespołu elektroenergetycznego, która zostanie przeprowadzona w czterech etapach. Instytucja podzieliła stanowisko oceniających, że biorąc pod uwagę zapisy dokumentacji, że funkcjonująca instalacja ma być testowana w warunkach maksymalnie zbliżonych do docelowego użytkowania, to fakt osadzenia całości instalacji na jakiejś konstrukcji, która nie wiadomo, jak i kiedy zostanie wybudowana utrudnia ocenę w ramach niniejszego kryterium. Podkreślono, że to na aplikującym spoczywa obowiązek udowodnienia, że projekt spełnia wykonalność techniczną projektu. Przyczyną negatywnej oceny kryterium "Wykonalność finansowa projektu", z którą IZ zgodziła się, było zaś to, że założenia Wnioskodawcy odnośnie zabezpieczenia wkładu własnego i kosztów niekwalifikowalnych projektu nie przekładają się na jego rzeczywistą sytuację majątkową. Zdaniem Instytucji, złożone deklaracje w dokumentacji aplikacyjnej nie mają odzwierciedlenia w stanie majątkowym Wnioskodawcy, a wielkości zapisane w rachunku Przepływów środków pieniężnych (dopłaty) jako zapisy liczbowe nie mają pokrycia. Odnośnie kryterium zapewnienia trwałości projektu stwierdzono, że z uwagi na niespełnienie warunków wykonalności finansowej i technicznej, nie jest możliwe utrzymanie efektów projektu. Kolejnym analizowanym przez IZ kryterium była trwałość prowadzonej działalności z zakresu innowacji, tj. czy Wnioskodawca wykazał, iż po zakończeniu realizacji projektu będzie kontynuował rozwijanie działalności, która była przedmiotem wsparcia. Wskazano, że skoro stwierdzono brak wykonalności technicznej projektu i podważono potrzebę finansowania projektu środkami publicznymi, to nie można również przyjąć wyjaśnień w zakresie tego kryterium. Zdaniem Instytucji, skoro umowa o preinkubacji pozwala przerzucić koszty prac w 100% na inny podmiot, a ponadto koszty wsparcia będą pokrywane w 100% przez C., to z tego nie można wywnioskować, z jakich źródeł ma być finansowana inwestycja. Odnośnie kryterium potrzeby realizacji projektu IZ podzieliła opinię oceniających, że w dokumentacji brak jest jednoznacznych informacji, z których wynikałoby zapotrzebowanie na produkt będący rezultatem projektu. Brak jest zatem dostatecznych informacji, że z analizy rynku wynika np. wielkość i charakterystyka popytu, uzasadnienie źródeł informacji, porównania regionalne, krajowe, międzynarodowe. Na powyższą informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu Skarżąca, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając "niezgodne z prawem czynności dokonywane w zakresie oceny projektu", wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że ocena wniosku jest nieprawidłowa. Oceny cząstkowe wystawiono na podstawie domysłów i subiektywnych odczuć oceniających, a nie realnych treści zawartych w dokumentacji. Oceniający powołują się na wyrwane z kontekstu zapisy w dokumentacji. Ponadto w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nie odniesiono się do zarzutu manipulowania treściami zawartymi w dokumentacji, a dodatkowo wykorzystano tę manipulację uzasadniając odrzucenie protestu. Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku zarzutu, że wniosek jest niezgodny z Instrukcją wypełniania wniosku. Skarżąca wyjaśniła, że projekt zgłoszony we wniosku o dofinansowanie jest bardzo prosty i polega na zakupie jednego środka trwałego, jakim jest zespół elektroenergetyczny. Podstawowymi parametrami opisującymi takie urządzenia są uzyskiwana moc elektryczna i cieplna oraz źródło pozyskiwania energii. Przedstawione w dokumentacji konkursowej szczegóły opisujące planowany do zakupu środek trwały zawierają znacznie więcej informacji. Zdaniem Skarżącej, wybrała ona właściwy dokument potwierdzający zabezpieczenie środków na realizację projektu. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Instytucji Zarządzającej - Zarządu Województwa P. w B.u, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., powoływanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Instytucji Zarządzającej Zarządu Województwa P., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dodać należy, iż art. 37 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: "u.z.p.p.r.") stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b u.z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż została ona zainicjowana wnioskiem Skarżącej o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007-2013 Oś priorytetowa 1: Wzrost innowacyjności i wspieranie przedsiębiorczości w regionie, Działanie 1.1 "Tworzenie warunków dla rozwoju innowacyjności". Jako dokumentacja konkursowa zostały wskazane "Regulamin konkursu", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu", "Wzór umowy o dofinansowanie projektu", "Kryteria wyboru projektów". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści istotna jest "Instrukcja Wypełniania Wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007 – 2013 ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego", "Wytyczne w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007 – 2013" oraz "Przewodnik po kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007 – 2013". Cechą postępowania dotyczącego rozdziału pomocy finansowej w ramach poszczególnych programów operacyjnych jest jego sformalizowanie, co ma na celu obiektywny rozdział środków pomocowych. Zgodnie z art. 29 ust. 1 u.z.p.p.r. w celu wyłonienia projektów do dofinansowania właściwa instytucja ogłasza konkurs. Zgodnie z art. 29 ust. 2 u.z.p.p.r. ogłoszenie o konkursie zawiera precyzyjne informacje dotyczące konkursu. W ramach tych informacji określone są m.in. kryteria wyboru projektów (p. 6), termin rozstrzygnięcia konkursu (p. 7), wzór wniosku o dofinansowanie (p. 8), termin, miejsce i sposób składania wniosków (p. 9). Szczegółowe zasady przeprowadzania konkursu zawiera opracowany przez Instytucję Zarządzającą Regulamin Oceny i Wyboru Projektów. Przywołane uregulowania mają na celu z jednej strony jednakowe i dokładne poinformowanie wszystkich uczestników konkursu o jego zasadach, a z drugiej strony obiektywną ocenę projektów przeprowadzoną na podstawie kryteriów jednakowych dla wszystkich i wszystkim znanych. Tym samym przystępując do konkursu beneficjent zna jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Zgłaszając wniosek zgodnie z tymi zasadami, uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad stosować. Skarżący składając wniosek, zobowiązuje się tym samym do przestrzegania postanowień Regulaminu, a także Instrukcji oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podawane we wniosku dane, niezależnie od tego, czy służą one ocenie formalnej, czy merytorycznej muszą tworzyć zbiór informacji w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów. Udzielanie przez wnioskodawcę w dokumentacji konkursowej danych niepełnych zmniejszają szanse na zakwalifikowanie do finansowania. Wnioskodawca ma obowiązek wypełnić wniosek w taki sposób, aby był on jasny, czytelny i zrozumiały, bez potrzeby sięgania do dodatkowych wyjaśnień i informacji. Wszelkie zatem niejasności, niespójności, czy też nieprecyzyjne sformułowania wniosku, co do zasady przemawiają na niekorzyść wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny. Niezastosowanie się postanowień Instrukcji jest wyrazem niedochowania należytej staranności i dbałości. Przechodząc na grunt sprawy należy zgodzić się z Instytucją Zarządzającą, iż nie można uznać, aby przeprowadzona ocena projektu Skarżącej była niezgodna z prawem. Zarzuty niewłaściwej oceny poszczególnych kryteriów sprowadzały się do polemiki z oceną wyrażoną przez Komisję Konkursową, podtrzymaną następnie w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Ani organy, ani Sąd nie są uprawnione do kwestionowania oceny dokonanej przez członków Komisji Konkursowej, w tym ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Ocena projektów winna być dokonywana z uwzględnieniem zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o których mowa w art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Ocena ta winna być rzetelna i bezstronna, co wynika również z art. 31 u.z.p.p.r. Merytoryczna weryfikacja projektu według kryteriów wartościujących opiera się na swobodnej ocenie, zbliżonej w swej istocie do uznania administracyjnego. To zaś oznacza, że wynik takiej oceny powinien być należycie uzasadniony, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały i w jakim stopniu o przyznanej ilości punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Kontrola zaś sądowoadministracyjna sprowadza do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., III SA/Wa 37/10). Dokonując kontroli pod względem zgodności z prawem sąd administracyjny bierze za punkt odniesienia przepisy prawa materialnego - przede wszystkim ww. ustawy w stanie prawnym z daty rozstrzygania przez Zarząd Województwa P. oraz przepisy postępowania, które w ogólnym zarysie i zrębowo zawarte są w tym akcie, a w głównej mierze - w systemie realizacji programu operacyjnego. Jak wynika z wniosku o dofinansowanie oraz z biznesplanu, w ramach poddanego ocenie projektu Skarżąca zamierza przeprowadzić inwestycję polegającą na zakupie i instalacji infrastruktury niezbędnej do utworzenia przemysłowego Laboratorium Badawczo Rozwojowego i przeprowadzenia badań nad urządzeniami elektrociepłowniczymi małej mocy do odbioru energii ze źródeł odnawialnych. Pomysł został przyjęty do inkubatora przy L. Parku Naukowo Technologicznym, który zaoferował wykonanie prac technologicznych. Efektem projektu ma być mikroelektrownia wykorzystująca wynalezioną efektywniejszą przemianę termodynamiczną. Po zakończeniu prac Spółka planuje zastrzeżenie praw do wynalazku. W ocenie Sądu, Instytucja Zarządzająca miała podstawy by uznać, że Skarżąca nie spełniła kryterium spójności podanych w różnych częściach wniosku informacji. Jak wynika z Przewodnika po kryteriach wyboru projektów, kryterium spójności odnosi się do oceny, czy informacje w złożonym wniosku oraz załącznikach nie są ze sobą sprzeczne oraz czy nie występują sprzeczności wewnątrz poszczególnych dokumentów. Celem zastosowania tego kryterium jest zabezpieczenie jednoznaczności opisu projektu, jego założeń, działań i rezultatów. Jeśli niespójność istotnych treści wniosku/załączników nie daje możliwości dokonania obiektywnej, jednoznacznej oceny, wniosek powinien być odrzucony z powodu niespełnienia kryterium. Kryterium uznaje się za niespełnione także wówczas, gdy oceniający nie będzie w stanie potwierdzić zgodności wniosku z danym kryterium ze względu na brak odpowiednich informacji, niejednoznaczność lub sprzeczność podanych we wniosku informacji. Z uzasadnienia skarżonego rozstrzygnięcia wynika, że w trakcie oceny wniosku oceniający dostrzegli liczne sprzeczności. Zwrócono zwłaszcza uwagę na niespójności w zakresie informacji co do realizacji projektu, gdyż z jednej strony Wnioskodawca chce realizować inwestycję przy pomocy Programu i dofinansowania z UE, z drugiej zaś we wniosku wskazuje, że projekt już realizuje tj. przedstawił projekt w Instytucie Maszyn Przepływowych w G.u, gdzie uzyskał pozytywną opinię, otrzymał znaczną dotację rządową. Ponadto zaś Centrum Innowacji i Transferu Technologii przy L. Parku Naukowo – Technologicznym Centrum Innowacji zobowiązało się do zainwestowania w firmę, która uruchomi produkcję nowego urządzenia. W kontekście tego zrozumiałe są też wątpliwości oceniających co do tego, czy instalacja została już wykonana i będzie poddawana badaniom, czy też dopiero ma powstać. Oceniający dostrzegli również rozbieżności, co do podawanej we wniosku i w biznesplanie powierzchni kolektorów, jak też co do kosztu planowanej inwestycji. W ocenie Sądu podjęte wątpliwości uzasadniają stwierdzenie o braku spójności danych zawartych w różnych częściach wniosku, co świadczy o niejednoznaczności opisu projektu. Należy przy tym potwierdzić, że dostrzeżone sprzeczności dotyczą kwestii istotnych, kluczowych z punktu widzenia realizacji projektu, bo rodzą wątpliwości nawet co do tego, co w ramach projektu ma być finansowane. Oceniając projekt pod kątem kryterium wiarygodnego uzasadnienia konieczności realizacji projektu oraz związku celów projektu z celami osi/działania i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej IZ, jak wynika z Przewodnika po kryteriach, bada uzasadnienie realizacji projektu z punktu widzenia wnioskodawcy, celów osi priorytetowej i celów RPOWP. Wnioskodawca winien zaś wskazać m.in. co jest podstawą decyzji o realizacji projektu, opisać cele realizacji projektu, co stałoby się, gdyby projekt nie został zrealizowany. Uzasadnienie winno zaś mieć poparcie w faktach i liczbach oraz być wynikiem przeprowadzonych analiz. Winno się też wskazać związek celów projektu z przyjętymi wskaźnikami produktu i rezultatu. Wskaźniki winny być przedstawione w sposób realistyczny. Wniosek powinien być odrzucony z powodu niespełnienia tego kryterium również w sytuacji, gdy pomimo deklaratywnych informacji podanych przez wnioskodawcę, z samej istoty oraz charakteru projektu wynika, że jego podstawowy cel jest inny niż cel wskazany przez wnioskodawcę. Oceniając projekt w zakresie tego kryterium eksperci stwierdzili, że wskaźniki projektu nie odzwierciedlają założonych celów projektu. Stanowisko to uzasadnili wyczerpująco wskazując na nieścisłości w obrębie wskaźników. Wskazano m.in. na brak uzasadnienia tego, że we wskaźniku "Wartość zakupionych środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych służących wdrożeniu projektu" Wnioskodawca w okresie realizacji (2013 – 2015) wykazuje wartość nabywanych środków trwałych, a liczba zakupionej aparatury w ilości 1 pojawia się w roku 2015. Tymczasem z Instrukcji wypełniania wniosków wynika, że ze względu na charakter wskaźnika produktu powinien on być podany dla okresu realizacji projektu, przy czym wartość docelowa powinna być powielona aż do roku zakończenia realizacji projektu. Ponadto oceniający, a następnie Instytucja Zarządzająca zasadnie zwrócili uwagę, że w przypadku wskaźnika rezultatu jako wartość celową należy wskazać wartości osiągniętą w okresie do 1 roku od momentu zakończenia realizacji projektu, co w przypadku zgłoszeń patentowych, które u Wnioskodawcy pojawiają się dopiero w roku 2017 oznacza, że nowy produkt oraz patent nie będą rezultatem prowadzonych prac w ramach tego projektu. Zasadnie stwierdziła IZ, że Skarżąca powinna była opisać badania implikujące powstanie nowej technologii i objęcie jej formą własności patentowej. Ponadto zgodzić się trzeba z oceną, że w dokumentacji aplikacyjnej Skarżącej nie opisano wyczerpująco zakresu, sposobu prowadzenia oraz przetwarzania wyników prowadzonych badań, które potwierdzałyby istnienie realnego zapotrzebowania na takie wyniki i że faktycznie Skarżąca będzie prowadziła badania i ma ku temu odpowiednie środki techniczne. Instytucja Zarządzająca miała ponadto podstawy by podjąć wątpliwości co do tego, czy przedmiotowy projekt jest projektem Wnioskodawcy. Tego rodzaju wątpliwości czynią zaś niewiarygodnym uzasadnienie potrzeby realizacji projektu ze środków publicznych. W ocenie Sądu IZ miała też podstawy do tego, by dokonać negatywnej oceny, co do kryterium zgodności wydatków kwalifikowanych z zasadami działania, precyzyjnego ich określenia, racjonalności i niezbędności do realizacji celów projektu. W tym zakresie Instytucja Zarządzająca podzieliła oceny ekspertów, że wydatki zostały określone nieprecyzyjnie i niewystarczająco szczegółowo. Wskazano na to, że wydatki określono jako jedną ogólną pozycję w budżecie, pomimo że kosztorys opiewa na kwotę 684.000 zł. Oceniający precyzyjnie opisali, na czym polegają nieścisłości, w szczególności zwrócono uwagę na brak cen jednostkowych, głównych parametrów i planu rozmieszczenia instalacji infrastruktury. Zasadnie IZ zwróciła też uwagę, że wymóg jednoznacznego opisu, czy dany wydatek dotyczy części badawczej projektu, czy też jest związany z nabyciem środków trwałych został wskazany we wzorze biznesplanu. Skarżąca nie spełniła zaś tego wymogu. Analiza informacji z [...] sierpnia 2013 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu Spółki wskazuje, że Instytucja Zarządzająca wyjaśniła wyczerpująco, dlaczego podziela pogląd oceniających, co do negatywnej oceny kryterium wykonalności technicznej projektu. Wskazano głównie na brak dokonania szczegółowej charakterystyki konstrukcji posadowienia i niewskazanie, w jaki sposób zostanie ona zainstalowana. Ponadto wskazano na wątpliwości co do umieszczenia kotła grzewczego. W tej sytuacji brak było możliwości oceny zasadności zaproponowanych rozwiązań technicznych, czyli parametrów technicznych, technologii, czy zgodności z obowiązującymi normami. Jeśli lokalizacja, jak twierdzi Skarżąca, może być dowolna, to na potrzeby projektu kwestia ta winna być ujęta w taki sposób, aby oceniający mogli dokonać oceny zgodnie z wymogami wynikającymi z dokumentacji konkursowej. Badając kryterium wykonalności finansowej projektu Instytucja Zarządzająca podzieliła stanowisko oceniających, co do braku wiarygodności założeń ekonomicznych dla projekcji finansowej. Sąd stwierdza, że w sytuacji, gdy Skarżąca zakłada, że w latach 2015 – 2017 będzie ponosiła straty, a pierwszy zysk osiągnie dopiero w roku 2018, a ponadto deklaruje dopłaty właścicielskie na lata 2013 – 2017 rzędu 60.000 – 95.100 zł, przy istniejącym kapitale zakładowym 5.000 zł, IZ miała podstawy, by ocenić analizowane kryterium negatywnie. Oceniający mieli prawo uznać, że oświadczenie Skarżącej o zabezpieczeniu środków na realizację projektu nie uwiarygadnia wystarczająco wykonalności finansowej projektu. Oceniając kryterium zapewnienia trwałości projektu stwierdzono, że z uwagi niespełnienie kryterium wykonalności technicznej i finansowej, nie jest możliwe utrzymanie efektów projektu. W Przewodniku po kryteriach oceny wskazano, że brak trwałości może wynikać z wielu przesłanek np. braku finansowania, braku odpowiednich zasobów technicznych oraz ludzkich, braku koniecznych uwarunkowań prawnych. W ocenie Sądu w sytuacji, gdy negatywnie zaopiniowane zostały kryterium wykonalności technicznej i finansowej, rokowania co do zapewnienia trwałości projektu są również wątpliwe, i fakt ten usprawiedliwia negatywną ocenę również w zakresie kryterium zapewnienia trwałości projektu. Podobnie, odnośnie kryterium trwałości prowadzonej działalności z zakresu innowacji, wobec zakwestionowania kryterium wykonalności technicznej i finansowej projektu, oceniający mogli również mieć wątpliwości co do trwałości takiej działalności. Odnośnie kryterium potrzeby realizacji projektu oceniający, a następnie IZ wyrazili wątpliwości co do jednoznaczności informacji dotyczących zakresu, sposobu prowadzenia badań oraz przetwarzania ich wyników, które potwierdzałyby, że istnieje realne zapotrzebowanie rynku na tego typu produkty i że Skarżąca rzeczywiście będzie prowadziła badania. Podniesiono zwłaszcza brak jednoznacznych informacji, z których wynikałoby zapotrzebowanie na produkt będący rezultatem projektu. IZ stwierdziła, że brak jest zatem dostatecznych informacji, że z analizy rynku wynikają wielkość i charakterystyka popytu, uzasadnienie źródeł informacji, porównania regionalne, krajowe, międzynarodowe. Wymóg wykazania tych okoliczności wynika zaś z Przewodnika po kryteriach wyboru projektów. Sąd podkreśla, że nie będąc uprawnionym do oceny merytorycznej projektu, może jedynie stwierdzić, że IZ przedstawiła, jakie czynniki przemawiały za negatywną oceną tego kryterium. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez Skarżącą przeprowadzona została w sposób nie naruszający prawa, w związku z czym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Reasumując, Sąd stwierdza, że przeprowadzona w sprawie ocena merytoryczno-techniczna wniosku Skarżącej jest prawidłowa, jest oceną rzetelną, bezstronną i mającą swoje logiczne uzasadnienie. Prawidłowości tej oceny, dokonanej przez Instytucję Zarządzającą, nie podważają podniesione w skardze zarzuty. Nie znajdując, zatem podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.