I SA/Bk 457/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski(spr.), asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2005 r. sprawy ze skargi E. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia organu I instancji i umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. postanowieniem z [...].09.2004 r., [...] wydanym na podstawie przepisów art. 123 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 18 oraz art. 56 § 1 pkt 5 i art. 56 § 4 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968) odmówił E. Ż. uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...].04.2002 r. W uzasadnieniu postanowienia wywiódł, że ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, iż nie zaistniały przesłanki z art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zobowiązana nie przedstawiła organowi egzekucyjnemu dowodów o jakich traktuje art. 45 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Decyzja z dnia [...].04.1999 r. określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. będąca podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest ostateczna i wymagalna. Dyrektor Izby Skarbowej w B., po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...].10.2004 r., nr [...], uchylił postanowienie organu pierwszej instancji i orzekł o umorzeniu postępowania pierwszej instancji z powodu niedopuszczalności merytorycznego rozstrzygania w sprawie poprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym. W uzasadnieniu postanowienia wywiódł, iż postępowanie egzekucyjne wszczęte zostało wnioskiem z dnia 03.04.2004 r. Jako podstawę wniosku wskazano brak wymagalności obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, ze względu na niedoręczenie wnioskodawczyni decyzji podatkowej, będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Niedoręczenie decyzji podatkowej było podnoszone przez skarżącą w: odwołaniu od decyzji wymiarowej, w skardze do NSA na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej podatek dochodowy za 1994 r., w skardze do NSA na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie podatku dochodowego za 1994 r., we wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego i we wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. postanowieniem z dnia [...].11.2003 r., nr [...], odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].12.2003 r., [...]. Skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej oddalona została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 09.04.2004 r. w sprawie I SA/Bk 32/04. W tej sytuacji ponowne postępowanie o zawieszenie postępowania egzekucyjnego jest bezprzedmiotowe. Wcześniejsze rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej prawnej skuteczności doręczenia decyzji wymiarowej jest okolicznością tego rodzaju, że sprawa ta przestała istnieć, a w związku z tym organy podatkowe i egzekucyjne nie mają prawnych podstaw do powtórnego merytorycznego jej rozpatrywania. Stanowisko takie jest następstwem regulacji zawartych w art. 212 i 219 Ordynacji podatkowej oraz w art. 110 i 216 kpa. Według Dyrektora Izby Skarbowej w B. organ administracji jest związany wydanym orzeczeniem także i wtedy, gdy strona składająca nowy wniosek powołuje się na zmianę podstawy prawnej rozstrzygnięcia administracyjnego, polegającego na rozszerzeniu kręgu przesłanek pozwalających na ewentualne uwzględnienie wniosku, jednakże nadal w granicach tej samej kategorii spraw i tego samego rodzaju uprawnień przysługujących tej stronie (w tym zakresie powołano się na wyrok SN z 03.06.1993 r. sygn. akt III ARN 27/93, OSNCP 1994 r. z. 2, poz. 43). Dopóki więc postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].11.2003 r. pozostaje w mocy to kolejne postępowanie o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu. E. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Postanowieniem zarzuciła naruszenie zasad praworządności poprzez nieprawidłowe ustalenie następstw prawnych i nieprawidłowe zastosowanie prawa, naruszenie zasady prawdy obiektywnej, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów Państwa (art. 8 kpa) i zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 kpa) oraz art. art. 138,141 i 144 kpa. Nadto podniosła zarzuty naruszenia przepisów art. art. 144, 145,148 i 152 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 45 § 1, 56 § 1 pkt 5 i art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu skargi wywiodła, że decyzja "wymiarowa" z 15.04.1999 r. nigdy nie została jej doręczona. Nie można bowiem uznać za skuteczne doręczenie decyzji, jeżeli doręczono ją byłemu małżonkowi. Skoro decyzja podatkowa nie została doręczona, to nie można było wystawić tytułu wykonawczego. Organ przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie powiadomił skarżącej o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem. Organy nie mogły przejść obojętnie nad podnoszonym rażącym naruszeniem przepisów art. 144, art. 145, art. 148 i art. 152 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż taki stan rzeczy skutkuje naruszenie przepisów art. 6,7,8 i 10 kpa, a w takiej sytuacji może mieć zastosowanie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 144 kpa. Egzekucja prowadzona jest na podstawie decyzji, która wobec niedoręczenia jej skarżącej nie jest decyzją ostateczną. W konsekwencji podniesionych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bądź na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 tejże ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z przepisu art. 3 § 2 pkt 3 powołanej ustawy wynika, że kontroli takiej podlegają postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...].10.2004 r. wydane na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art.18 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), orzekające o uchyleniu postanowienia organu pierwszej instancji odmawiającego zawieszenia postępowania egzekucyjnego i o umorzeniu postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z powodu niedopuszczalności merytorycznego rozstrzygania w sprawie uprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym. Sprawa niniejsza dotyczy zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec E. Ż. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...].04.2004 r. Z akt sprawy wynika, iż wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tego samego tytułu wykonawczego był już przedmiotem postępowania przed organami administracyjnymi, a postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...].12.2003 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, poddane było kontroli sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 09.04.2004 r. w sprawie I SA/Bk 32/04 oddalił skargę E. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego (akta administracyjne- postanowienia obydwu instancji i wyrok Sądu). Podkreślenia wymaga także i to, że podstawę wniosku złożonego dnia 16.10.2003 r., o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, stanowiły takie same okoliczności jak podane we wniosku z dnia 03.04.2004 r., którego to dotyczy sprawa niniejsza. Skoro więc kwesta zawieszenia postępowania egzekucyjnego została ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...].11.2003 r., nr [...] to Dyrektor Izby Skarbowej w B. w postanowieniu z dnia [...].10.2004 r., [...], zasadnie powołał przepisy art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) i orzekł o uchyleniu postanowienia organu pierwszej instancji, stanowiącego o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, i o umorzeniu postępowania pierwszej instancji wobec niedopuszczalności merytorycznego rozstrzygania w sprawie poprzednio rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym. Niezależnie od trafnego powołania się przez Dyrektora Izby Skarbowej w B.– uzasadnienie postanowienia – na przepisy art. 110 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, rozstrzygnięcie sprawy, przy powołanej podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 2 kpa, jest zgodne z prawem i dlatego, że ponowne postępowanie o zawieszenie postępowania egzekucyjnego stało się bezprzedmiotowe, wobec rozstrzygnięcia tej kwestii innym postanowieniem ostatecznym (zob. Komentarz Becka, B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, W-wa 1996 r. t. 8 do art. 138, str.589-590). Uznanie za niedopuszczalne merytoryczne rozpatrywanie sprawy z powodu jej rozstrzygnięcia innym postanowieniem ostatecznym, czy też za bezprzedmiotowe postępowania toczącego się w sprawie już rozstrzygniętej inną decyzją (postanowieniem) ostateczną, czyni zbędnym szersze odnoszenie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa wymienionych w skardze, gdyż nie mają one wpływu na ocenę, iż sprawa w zakresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego została już rozstrzygnięta postanowieniem ostatecznym z dnia [...].11.2003 r. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), oddalił skargę.