I SA/Bk 459/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2013r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A. – T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2008 i 2009 r. oraz z tytułu odsetek za zwłokę i kosztów postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pan R. R., działając przez pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2013r., wydaną w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A. – T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. z tytułu podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2008 i 2009 r. oraz z tytułu odsetek za zwłokę i kosztów postępowania egzekucyjnego. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzja dotyczy odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania, których wysokość przekracza pół miliona złotych. Kwota ta znacznie przekracza możliwości finansowe Skarżącego, w szczególności nie dysponuje on środkami pieniężnymi w takiej kwocie, ani rzeczami, które mógłby zbyć bez uszczerbku dla zaspokojenia codziennych potrzeb swoich i rodziny. Skutek sprzedaży byłby zaś nieodwracalny, gdyż nawet gdyby decyzja została uchylona sprzedane rzeczy byłyby nie do odzyskania. Podkreślono, że Skarżący nie liczył się z koniecznością zapłaty zobowiązań Spółki, gdyż jest mu wiadome, że Spółka posiada majątek wystarczający do ich spłacenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub powrót do stanu pierwotnego. W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję orzekającą o odpowiedzialności podatkowej Skarżącego jako byłego członka zarządu za zaległości podatkowe w łącznej kwocie przekraczającej 500.000 zł Co prawda, nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza, gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. Zdaniem Sądu, kwota do zapłaty wynikająca z przedmiotowej decyzji wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, połączony byłby z dużym nakładem środków, a w zakresie ewentualnej sprzedaży majątku nieruchomego – mógłby okazać się niemożliwy. W związku z powyższym Sąd uznał za zasadne udzielić Skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w oparciu o art. 61 § 3 i 5 u.p.p.s.a.