I SA/Bk 462/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi M. Spółka Jawna w W. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu "Wzrost konkurencyjności M. Zakładów G. w wyniku przeprowadzenia inwestycji" oddala skargę. Spółka jawna M.(dalej: "Spółka") złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Wzrost konkurencyjności M. w wyniku przeprowadzenia inwestycji" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. (RPOWP) na lata 2014-2020, Osi priorytetowej I- Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działania 1.3. - Wspieranie inwestycji w przedsiębiorstwach. Projekty dotyczące wdrażania innowacji produktowych, procesowych, marketingowych i organizacyjnych w sektorze produkcyjnym. Powyższy wniosek został zarejestrowany pod nr [...]. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], Instytucja Zarządzająca RPOWP (dalej jako "IZ RPOWP", "Instytucja") poinformowała Wnioskodawcę, że przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu w wyniku oceny formalno-merytorycznej został odrzucony oraz nie podlega dalszej procedurze wyboru projektów do wsparcia. Odrzucenie wniosku nastąpiło z powodu niespełnienia kryterium obligatoryjnego: Wniosek dotyczy rodzaju projektu, który może zostać dofinansowany w ramach konkursu/ działania. Przyjęto, że projekt spełnia wyłącznie 3-ci warunek przypisany do kryterium, tj.: "lokalizacja projektu jest zgodna z wymogami regulaminu i SZOOP" zaś dwa pozostałe warunki: 1-wszy - " rodzaj projektu jest zgodny z regulaminem konkursu oraz SZOOP" oraz 2-gi - "działalność wnioskodawcy dotycząca projektu nie jest działalnością wykluczoną zgodnie z warunkami regulaminu konkursu" – nie zostały spełnione. Niespełnienie pierwszego warunku wynika, zdaniem oceniających, z tego, że pomimo, iż zgodnie z informacjami zapisanymi w dokumentach aplikacyjnych projekt ma na celu wprowadzenie innowacyjnych na skalę krajową etykiet shrink sleeve z indykatorem temperatury - nie można jednoznacznie potwierdzić, że etykieta powstaje w wyniku procesu produkcyjnego, zaś konkurs, w ramach którego Wnioskodawca aplikuje o wsparcie, może obejmować wyłącznie 1-wszy typ projektów, opisanych w SZOOP, a mianowicie projekty inwestycyjne mogą dotyczyć "wdrażania innowacji produktowych, procesowych, marketingowych i organizacyjnych w sektorze produkcyjnym". Odnośnie zaś warunku drugiego, oceniający zakwestionowali prawidłowość wskazania przez Wnioskodawcę w odniesieniu do przedmiotowego projektu kodu PKD, poprzez zaklasyfikowanie go do PKD 17.27.Z, obejmującego - Produkcję pozostałych wyrobów z papieru i tektury. Zdaniem oceniających działalność dotycząca projektu mieści się w zakresie kodu PKD 18.12.Z – Pozostałe drukowanie, a działalność określona tym kodem nie może zostać dofinansowana w przedmiotowym konkursie, gdyż dotyczy działalności z działu usług poligraficznych i usług reprodukcji zapisanych nośników informacji. Natomiast konkurs dotyczy wyłącznie sektora produkcyjnego. Wnioskodawca nie zgodził się z taką oceną i wniósł protest, który został negatywnie rozpatrzony w dniu [...] kwietnia 2017 r., pismo nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia IZ RPOWP stwierdziła, że wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu został oceniony prawidłowo a zarzuty dotyczące oceny wniosku uznała za nieuprawnione. Podkreślono, że ocena została przeprowadzona w oparciu o treści i informacje zawarte w złożonej dokumentacji aplikacyjnej oraz zgodnie z wymogami przypisanymi do poszczególnych kryteriów. Zdaniem IZ, kod PKD, który został wskazany przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie w odniesieniu do przedmiotowego projektu inwestycyjnego, tj. PKD 17.29.Z - nie obejmuje swym zakresem produkcji pozostałych wyrobów na folii i tworzywach sztucznych. Zgodnie zaś z Regulaminem Oceny i Wyboru Projektów, kody działalności gospodarczej (zgodne z PKD) których dotyczy projekt, muszą dotyczyć działalności produkcyjnej i być zgodne z aktualnym dokumentem rejestrowym. Ponadto organ wskazał, że kwestia, czy kod PKD 18.12.Z wpisuje się w działalności kwalifikowane do konkursu została wyjaśniona w Pytaniach i odpowiedziach, które wpłynęły do IOK od dnia [...] czerwca do dnia [...] lipca 2016 roku, a które wraz z odpowiedziami zostały zamieszczone na stronie internetowej pod adresem: [...], z zamiarem służenia potencjalnym beneficjentom pomocą przy wyjaśnieniu kwestii problematycznych, które mogły pojawić się podczas opracowywania dokumentów aplikacyjnych. Wynika z niej, że działalność gospodarcza określona kodem PKD 18.12.Z - nie wpisuje się w przedmiot niniejszego konkursu: Ten kod jest zaś najbardziej zbliżony do nowej oferty Spółki. Odnosząc się do argumentacji Spółki dotyczącej własności materiałów/ surowców IZ stwierdziła, że niewątpliwie przeniesienie prawa własności na zamawiającego w momencie finalizacji złożonego przez niego zamówienia, świadczy o tym, że nie realizowaliśmy na jego rzecz usługi. Podkreśliła jednak, że kwestie te zostały poruszone dopiero na etapie procedury odwoławczej, Spółka w żadnym miejscu dokumentacji aplikacyjnej nie zamieściła informacji o tym, na czyim materiale będą drukowane etykiety shrink sleeve, będące efektem wdrożenia planowanej inwestycji. W skardze złożonej do tut. Sądu na powyższe rozstrzygnięcie w przedmiocie protestu Spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 217, dalej: u.r.p.), poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnej ocenie spełnienia przez Skarżącą ww. kryterium formalnego obligatoryjnego nr 2, skutkującą negatywnym rozpatrzeniem protestu, 3) art. 37 ust. 1 u.r.p. poprzez niezastosowanie zasady bezstronności i rzetelności w ocenie spełniania kryteriów przez poszczególnych wnioskodawców, skutkujące nierównym potraktowaniem wnioskodawców, co polegało na gorszym potraktowaniu skarżącej w porównaniu do innych drukarni aplikujących w konkursie, których projekty obejmowały podobny zakres rzeczowy (zakup maszyn poligraficznych) i podobny proces technologiczny – produkcję etykiet i opakowań, a których projekty, inaczej niż projekt skarżącej, zostały zakwalifikowane jako działalność w obszarze produkcji. W uzasadnieniu podniesiono, że Spółka specjalizuje się w produkcji offsetowej i fleksograficznej. Tej samej działalności dotyczy przedmiotowy projekt. Wnioskodawca nie produkuje i nie będzie w wyniku realizacji niniejszego projektu dokonywał zadruku na materiałach powierzonych. W taki sposób działają jedynie nieliczne drukarnie na krajowym rynku poligraficznym. Zakupując samodzielnie wszystkie surowce produkcyjne, w toku całego procesu produkcji wnioskodawca dysponuje produkowanymi etykietami (dobrami materialnymi) jak właściciel, aż do momentu wydania gotowego towaru nabywcy. W wyniku wykonywanych czynności wytworzone zostają nowe produkty (towary), a następnie przeniesione zostaje na nabywcę (zleceniodawcę) prawo do rozporządzania tymi produktami (towarami), jak właściciel. Czynności te należy więc uznać za dostawę towarów, a nie świadczenie usług. Wskazując na powyższe naruszenia strona wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W odpowiedzi na skargę IZ wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 u.r.p., w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a."). Sąd po przeprowadzeniu kontroli legalności oceny wniosku o dofinansowanie projektu dokonanej przez właściwą instytucję, jak również zgodności z prawem jej działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji o rozpatrzeniu projektu, stwierdza, że odpowiadają one prawu. Brak jest podstaw do uznania, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, co uzasadniałoby przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi - zgodnie z treścią art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.r.p. Spór w rozpatrywanym przypadku dotyczy prawidłowości przeprowadzenia wstępnej oceny projektu pt." Wzrost konkurencyjności M. w wyniku przeprowadzenia inwestycji" złożonego przez Spółkę w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020, Osi priorytetowej I - Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działania 1.3. - Wspieranie inwestycji w przedsiębiorstwach. Projekty dotyczące wdrażania innowacji produktowych, procesowych, marketingowych i organizacyjnych w sektorze produkcyjnym. Wnioskodawca nie zgadza się z oceną wniosku o dofinansowanie, która doprowadziła do jego wykluczenia z dalszej procedury wyboru projektów do wsparcia, z powodu niespełnienia kryterium formalnego obligatoryjnego. Rozstrzygając powstały spór, w pierwszej kolejności należy wskazać na reguły, według których przyznawane są dofinansowania projektów w ramach RPOWP. Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.r.p. wybór projektów do dofinansowania musi być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, przy zapewnieniu wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Stosownie do art. 37 ust. 2 u.r.p., projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE L 347 z dnia 20 grudnia 2013 r., s. 320 ze zm.). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 u.r.p.). W trybie konkursowym, w jakim następował wybór projektów w rozpoznawanym przypadku, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 u.r.p.). Zgodnie z art. 39 ust. 2 u.r p. konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...). Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 u.r.p.), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.r.p.). Regulamin konkursu oraz jego zmiany są podawane do publicznej wiadomości, w szczególności na stronie internetowej oraz na portalu właściwej instytucji (art. 41 ust. 5 u.r.p.). Regulamin konkursu stanowi dokument systemu realizacji programu operacyjnego (art. 6 ust. 2 u.r.p.). Jego treść nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz wytycznymi horyzontalnymi i wytycznymi programowymi. Dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin, odnoszą się wyłącznie do relacji między właściwą instytucją a podmiotem zainteresowanym otrzymaniem pomocy z programu operacyjnego. Stąd też wnioskodawcy składający aplikację do programu operacyjnego wyrażają zgodę na poddanie się wymaganiom danego programu i muszą stosować się do zasad przewidzianych w ramach ogłoszonych konkursów wyboru projektów do dofinansowania. Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Zgodnie z art. 53 ust. 1 u.r.p., wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję, która weryfikuje prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 u.r.p., tj. kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza i zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny (zob. art. 57 u.r.p.). Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że ocena projektu złożonego przez Spółkę w ramach RPOWP na lata 2014-2020, została przeprowadzona w sposób, który nie narusza prawa. W ocenie Sądu nie można zgodzić się ze stroną skarżącą co do błędnej oceny spełnienia kryterium o nazwie: "Wniosek dotyczy rodzaju projektu, który może zostać dofinansowany w ramach konkursu/ działania". W ramach tego kryterium weryfikowane jest to, czy rodzaj projektu jest zgodny z regulaminem konkursu i SZOOP a także czy działalność wnioskodawcy dotycząca projektu nie jest działalnością wykluczoną zgodnie z warunkami regulaminu konkursu. W ramach tego kryterium weryfikacji podlega zgodność projektu z typami projektów wskazanymi w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych 2014 – 2020 (SZOOP) oraz Regulaminie Konkursu. Jak wskazano w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014 – 2020, niniejszy konkurs obejmuje projekty dotyczące wdrażania innowacji produktowych, procesowych, marketingowych i organizacyjnych w sektorze produkcyjnym. Wskazano ponadto, że we wniosku, oprócz odpowiedniego zaznaczenia/ oświadczenia Wnioskodawca powinien także scharakteryzować (opisać) projekt w sposób umożliwiający jego jednoznaczną identyfikację. Rodzaj działalności Wnioskodawcy weryfikowany jest na podstawie informacji zawartych we wniosku, biznes planie oraz innych dokumentach. Również zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu, wsparciem mogą zostać objęte projekty dotyczące wdrożenia innowacji produktowych, procesowych, marketingowych i organizacyjnych wyłącznie w sektorze produkcyjnym. Przedmiotem sporu w sprawie jest właśnie kwestia, czy projekt przedstawiony we wniosku aplikacyjnym przez skarżącą Spółkę dotyczy wdrożenia innowacji w sektorze produkcyjnym. Przedstawiając projekt we wniosku o dofinansowanie Spółka wskazała, że jego przedmiotem jest rozbudowa zakładu produkcyjnego, zakup nowych maszyn poligraficznych oraz zakup systemu wspomagającego zarządzanie działalnością produkcyjną. W wyniku realizacji inwestycji Spółka zamierzała wprowadzić do oferty nową linię produktów – innowacyjne na skalę krajową etykiety shrink sleeve z indykatorem temperatury oraz udoskonalić szereg dotychczas produkowanych wyrobów. Wskazano, że nowe opakowania znajdą szerokie zastosowanie dla znakowania i zabezpieczenia towarów wrażliwych na zmienność temperatury tj. produkty mleczarskie czy wędliny. Realizacja potrzeb i oczekiwań ze strony rynku przyczyni się do zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa na polskim rynku opakowań i znakowania produktów. Odnosząc się do celów projektu Spółka wskazała m.in, że są nimi uruchomienie produkcji oraz wprowadzenie do oferty przedsiębiorstwa dwóch nowych wyrobów – standardowych etykiet shrink sleeve, etykiet shrink sleeve z indykatorem temperatury oraz poprawa jakości pięciu produktów z dotychczasowej oferty wnioskodawcy (booklety, naklejki wewnętrzne, etykiety peel-off, etykiety wrap – around). W ocenie Sądu zasadnie oceniła IZ, że wskazane przez Spółkę wyroby nie będą stanowiły innowacji produktowych w sektorze produkcyjnym. Zgodzić się trzeba, że proces powstawania etykiety nie wskazuje na produkcję, lecz przede wszystkim na działania o charakterze usługowym. Przede wszystkim Sąd miał na uwadze okoliczność, że podstawowy profil działalności spółki do działalność poligraficzna, a więc działalność o charakterze usługowym. Wytwarzanie etykiet wpisuje się w ten profil działalności i w głównej mierze polega na zadrukowywaniu odpowiednich materiałów. W ramach projektu Spółka chce zakupić nowe maszyny poligraficzne oraz system wspomagający zarządzanie działalnością produkcyjną (nie precyzując o jaki system chodzi). Dlatego w okolicznościach tej sprawy, zdaniem Sądu, prawidłowo przyjęto, że przedsięwzięcie Spółki stanowi uzupełnienie działalności usługowej Spółki, nie zaś produkcyjnej. Zdaniem Sądu, oceny tej nie zmienia okoliczność, że Spółka nie będzie w wyniku realizacji niniejszego projektu dokonywała zadruku na materiałach powierzonych, lecz na własnych. Odnośnie oceny drugiego kryterium należy zauważyć, że zgodnie z Regulaminem Oceny i Wyboru Projektów, kody działalności gospodarczej (zgodne z PKD) których dotyczy projekt, muszą dotyczyć działalności produkcyjnej i być zgodne z aktualnym dokumentem rejestrowym. Sąd podziela stanowisko IZ, że we wniosku nieprawidłowo zakwalifikowano planowane wyroby do PKD 17.27.Z, obejmującego produkcję pozostałych wyrobów z papieru i tektury. Niewątpliwie, skoro, jak podaje Spółka we wniosku o dofinansowanie - etykiety shrink sleeve mają być wykonywane z termokurczliwej folii PCV lub PET, to nie można tych etykiet kwalifikować jako wyroby z papieru i tektury. Zgodzić się trzeba, że działalność w postaci drukowania etykiet (a tego dotyczy przedmiotowy projekt) mieści się w zakresie usług poligraficznych i mieści się w zakresie kodu PKD 18.12.Z – Pozostałe drukowanie. Kod ten obejmuje m.in. drukowanie bezpośrednio na wyrobach/ materiałach tekstylnych, tworzywie sztucznym, szkle, metalu, drewnie czy ceramice, drukowanie etykiet i przewieszek (metodą litografii, druku wklęsłego, fleksografii, sitodruku i innych metod). Nawet jeśli kod ten - jak twierdzi Spółka – nie do końca precyzyjnie opisuje produkcję poligraficzną w zakresie wytwarzania etykiet z tworzyw sztucznych, to jest on zdecydowanie bardziej zbliżony do tej działalności niż podany przez Spółkę kod 17.27.Z. Sąd zauważa, że kod ten tj PKD 18.12.Z jeszcze przez rozstrzygnięciem konkursu był przez Instytucję wskazywany jako wykluczający z dofinansowania. W jednej z odpowiedzi odnośnie przedmiotowego konkursu organ wyjaśnił, że "w przypadku kodu PKD 18.12.Z Pozostałe drukowanie należy mieć na względzie, że systematyka PKWiU określa "efekty" tej działalności jako Pozostałe usługi poligraficzne. W świetle powyższego należy uznać, że działalność określona tym kodem nie może zostać dofinansowana w przedmiotowym konkursie". W cytowanej odpowiedzi wyjaśniono również, że rezultatem działalności produkcyjnej jest co do zasady dobro materialne, produkt, który w celu odróżnienia go od rezultatu działalności usługowej nazywany jest w systematykach wyrobem. Zgodnie z opisem sekcji C Polskiej Klasyfikacji Działalności, przez działalność wytwórczą rozumie się fizyczne lub chemiczne przetwarzanie surowców, materiałów lub półproduktów, w nowy wyrób. Nowy wytworzony wyrób może być wyrobem finalnym, gotowym do użycia lub półproduktem, który będzie wykorzystany jako surowiec w innej produkcji. Wskazano, że w przypadku problemów z określeniem, czy dana działalność stanowi działalność produkcyjną można się posiłkować Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU 2015). Jak prawidłowo zauważył organ, w przypadku kodu PKD 18.12.Z systematyka PKWiU określa "efekty" tej działalności jako Pozostałe usługi poligraficzne. Zatem wytwarzanie etykiet należy kwalifikować jako działalność usługową, nie zaś jako działalność produkcyjną. W konsekwencji należało przyjąć, że tak określona działalność, jako działalność o charakterze usługowym nie mogła zostać dofinansowana w konkursie, który przewidywał wsparcie wyłącznie w sektorze produkcyjnym. Zdaniem Sądu, IZ RPOWP w swoim rozstrzygnięciu w sposób prawidłowy odniosła się do zarzutów protestu, uznając, że wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu winien być odrzucony. Instytucja w żaden sposób nie naruszyła przepisów cyt. ustawy, zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Odnośnie zarzutu nierównego potraktowania wnioskodawców, tj. gorszego potraktowania skarżącej Spółki w porównaniu do innych drukarni aplikujących w konkursie, których projekty obejmowały podobny zakres rzeczowy (zakup maszyn poligraficznych) i podobny proces technologiczny – produkcję etykiet i opakowań, a których projekty zostały zakwalifikowane jako działalność w obszarze produkcji należy stwierdzić, że Sąd nie jest w stanie zweryfikować tej kwestii. Sąd orzeka na gruncie konkretnej sprawy i nie są Sądowi znane ani dokumentacja konkursowa innych podmiotów, ani rozstrzygnięcia IZ z tym związane. Sąd może kontrolować rozstrzygnięcie Instytucji na gruncie konkretnej sprawy i w odniesieniu do konkretnego podmiotu. Z tych wszystkich względów Sąd, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.r.p. orzekł jak w sentencji.