I SA/Bk 463/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za maj i grudzień 2007r., luty – listopad 2008r. oraz styczeń – marzec, maj – sierpień i październik – listopad 2009r. p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu J. M. termin do uiszczenia wpisu sądowego Pan J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za maj i grudzień 2007r., luty – listopad 2008r. oraz styczeń – marzec, maj – sierpień i październik – listopad 2009r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 grudnia 2012 roku, Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie zostało doręczone na adres Skarżącego 22 grudnia 2012r. Pismem z 7 stycznia 2012 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazał, iż odpis zarządzenia odebrała jego mama, on zaś w tym czasie przebywał za granicą i pismo otrzymał dopiero po powrocie. W dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu Skarżący uiścił wpis w żądanej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek złożony przez Skarżącą jest zasadny i dlatego też należało go uwzględnić. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 u.p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 u.p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym to strona powinna uprawdopodobnić istnienie powyższej okoliczności. Uprawdopodobnienie jest zaś środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem, który nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Skoro ustawa dopuszcza uprawdopodobnienie braku winy, stanowiąc wyjątek od zasady udowadniania, działa tym samym na korzyść strony. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 u.p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Skarżący wskazał, że nie odebrał osobiście wezwania sądowego do uiszczenia wpisu, albowiem w tym okresie przebywał za granicą. O konieczności uiszczenia wpisu od skargi dowiedział się dopiero wtedy, gdy odebrał pismo od mamy. Od razu uiścił wpis i złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia. Nie budzi zatem wątpliwości, iż wniosek o przywrócenie terminu Skarżący złożył w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, jak też to, że równocześnie uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że wskazane we wniosku okoliczności, przede wszystkim niemożność odbioru korespondencji z sądu z uwagi na czasowe przebywanie poza granicami kraju świadczą, iż Skarżący nie mógł w terminie uiścić wpisu od skargi. Tym samym Skarżący uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi było przez niego niezawinione. Zatem wykazał okoliczności wystarczające dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.