I SA/Bk 467/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2018 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. M. D. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małoletnią córką. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w MOPR w wysokości 1.530 zł miesięcznie. Skarżąca obecnie nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, a zobowiązania skarżącej z tego tytułu wynoszą około 60.000 zł. Wykazane wydatki miesięczne wynoszą około 2.700 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku i zgromadzonych oszczędności (k. 4-5). Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącej uzasadnia tezę, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów ustanowienia radcy prawnego. Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała, iż obecnie nie prowadzi już żadnej działalności (zobowiązania z tego tytułu wynoszą około 60.000 zł), a jedynym źródłem miesięcznego utrzymania dwuosobowej rodziny jest jej wynagrodzenie w wysokości 1.520 zł. Wykazane wydatki miesięczne oscylują w granicach 2.700 zł, co skutkuje brakiem oszczędności. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu dwuosobowej rodziny w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności i majątku pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.