I SA/Bk 471/19
PostanowienieWSA w Białymstoku2020-03-11
Skład orzekający: Małgorzata Anna Dziemianowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na uchwałę rady miasta przez stronę skarżącą, która wcześniej wniosła o umorzenie postępowania, jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne. Stwierdzono, że cofnięcie skargi nie naruszało przepisów prawa ani nie prowadziło do utrzymania w mocy wadliwego aktu, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania. Strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, co wiąże sąd.Stan faktyczny
Strona skarżąca (B. w Ł.) wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Ł. zmieniającą uchwałę w sprawie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez zwiększenie liczby zezwoleń. Organ administracji wskazał na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały. Po zawieszeniu postępowania i podjęciu go na nowo, skarżący cofnął skargę, wnosząc o umorzenie postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono kwotę 300 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. w Ł. na uchwałę Rady Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na terenie miasta Ł. p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku B. w Ł. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
W dniu [...] lipca 2019 r. Rada Miejska Ł. podjęła uchwałę Nr [...] zmieniającą uchwałę w sprawie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na terenie miasta Ł.
Ww. aktem zmieniono brzmienie § 1 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dnia [...] czerwca 2018 r. Zgodnie z jego nowym brzmieniem, ustalono następującą maksymalną liczbę zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych:
I. przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – 270, tj.:
A. zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa – 120;
B. zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) – 75;
C. zawierających powyżej 18% alkoholu – 75;
II. przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży – 200, tj.:
A. zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwa – 70;
B. zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) – 65;
C. zawierających powyżej 18% alkoholu – 65.
Tym samym Rada Miejska Ł. zwiększyła łącznie o 50 liczbę maksymalnych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2018 r. poz. 2137 ze zm., dalej: "ustawa").
Nie zgadzając się z powyższą uchwałą B. w Ł. (dalej: B.) wywiodło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 12 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ustawy poprzez zwiększenie w Mieście Ł. liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) - z 50 do 75 punktów oraz powyżej 18% alkoholu - z 50 do 25 punktów, co stoi w sprzeczności z zasadami dotyczącymi ograniczenia dostępności alkoholu wynikającymi z ustawy oraz założeniami określonymi w Ł. Programie Przeciwdziałania Alkoholizmowi i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Innych Uzależnień na rok 2019, podczas gdy ustawa nakłada obowiązek ustalania limitów punktów sprzedaży dostosowanych do potrzeb ograniczania dostępności alkoholu. Z uwagi na powyższe Bractwo wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Organ wywiódł odpowiedź na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wnosząc o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Ponadto wskazał, że w wyniku rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody P. z dnia [...] lipca 2019 roku, znak [...] stwierdzona została nieważność skarżonej uchwały.
Na rozprawie w dniu 6 listopada 2019 r. organ wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. dotyczące przedmiotowej uchwały.
Strona skarżąca przychyliła się do ww. wniosku.
Z uwagi na powyższe, postanowieniem z dnia 6 listopada 2019 r., sąd zawiesił postępowanie sądowe. Podstawę prawną zawieszenie postępowania stanowił art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). Podstawą faktyczną zastosowanie tego przepisu było uzależnienie postępowania w niniejszej sprawie od rozstrzygnięcia w sprawie I SA/Bk 521/19 – sąd uznał, że postępowanie w niniejszej sprawie nie powinno się toczyć do czasu zakończenia ww. postępowania.
Wyrokiem z 16 października 2019 r., w sprawie I SA/Bk 521/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Miasta Ł. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie nieważności uchwały w sprawie ustalenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na terenie miasta Ł. oraz z uwagi na uprawomocnienie się tego orzeczenia, w przedmiotowej sprawie ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania, dlatego też postanowieniem z dnia 11 marca 2020 r. tut. sąd postanowił podjąć postępowanie sądowe sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie, pismem z dnia 3 marca 2020 r. skarżące b. cofnęło skargę oraz wniosło o umorzenie postępowania sądowego.
W ocenie sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Zwrot kosztów nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło