I SA/Bk 488/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych poszkodowanych przez suszę w 2015 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. uchylił decyzję organu I instancji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych poszkodowanych przez suszę w 2015 r. Powyższa decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 1 lutego 2016 r. Na powyższą decyzję Skarżący w dniu 18 kwietnia 2016 r. (złożonej osobiście w siedzibie organu, prezentata k. 2 akt sądowych) wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor P. Oddziału ARMiR w Ł. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie termonowi do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, decyzja Dyrektora P. Oddziału ARMiR w Ł., została doręczona na wskazany w aktach sprawy adres Skarżącego w dniu 1 lutego 2016 r., a zatem termin na skuteczne złożenie skargi do Sądu upływał 2 marca 2016 r. Skargę Skarżący wywiódł w dniu 18 kwietnia 2016 r., a zatem należało uznać, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze skarga jako spóźniona, a więc niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.