I SA/Bk 49/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [..] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.- Pan W. K. (dalej powoływany jako Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28.11.2007 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. i umorzenia postępowania w zakresie VAT za maj 2005 r. jako bezprzedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Bk 49/08 odrzucił skargę Skarżącego ze względu na to, że została ona wywiedziona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Odpis ww. postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 22 lutego 2008 r. W dniu 29 lutego 2008 r. Skarżący wniósł za pośrednictwem organu drugiej instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie kwestionuje faktu, iż doszło do wniesienia skargi z opóźnieniem. Wskazał jednak, iż jest osobą niezamożną oraz bezrobotną, co w konsekwencji zmusiło go do korzystania z porad znajomych oraz z wiedzy pracowników administracji. To znajomi Skarżącego wyliczyli termin do wniesienia skargi, który ostatecznie okazał się być obliczony wadliwie. Skarżący stoi na stanowisku, że nie zawinił, gdyż jego zamiarem było dotrzymanie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wskazał ponadto, iż nie jest przekonany, co do słuszności decyzji organu drugiej instancji, dlatego też chciałby ażeby jego sprawę zbadał Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 cytowanej wyżej ustawy). W przedmiotowej sprawie, w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Skarżący nie kwestionował faktu, iż naruszył termin do dokonania wpisu. Brak swojej winy uzasadniał natomiast tym, że nie stać go na korzystanie z fachowych porad prawnika oraz nieprecyzyjnością osób, które pomagały obliczyć termin do wniesienia skargi. Potrzebę przywrócenia terminu Skarżący motywował także koniecznością wzruszenia bezprawności organu podatkowego. Przedstawiona wyżej argumentacja nie stanowi jednak w świetle art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanki do przywrócenia terminu. Otóż nieznajomość prawa, ani też powoływanie się na nieprecyzyjność osób, które pomagały Skarżącemu, nie są okolicznościami uzasadniającymi brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie można natomiast dostrzec niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw. Skoro bowiem Skarżący nie zna prawa i zasięgał opinii u innych osób, które nie były jednak profesjonalistami, niezasadne było zwlekanie z dokonaniem czynności do ostatniego dnia terminu obliczonego przez te osoby. Również konieczność weryfikacji decyzji organów podatkowych nie stanowi przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w jakikolwiek sposób, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).