I SA/Bk 49/16
PostanowienieWSA w Białymstoku2016-06-13
Skład orzekający: Tomasz Oleksicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 150% stawki minimalnej, jeśli nie wykazano szczególnego nakładu pracy lub wkładu w wyjaśnienie sprawy?Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, które nie może przekroczyć 150% kwot wynagrodzenia minimalnego. Podwyższenie wynagrodzenia ponad stawkę minimalną wymaga wykazania niezbędnego nakładu pracy, charakteru sprawy oraz wkładu pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, czego brak w przypadku zwykłego sporządzenia opinii.Stan faktyczny
Doradca podatkowy A. D., wyznaczony z urzędu w ramach prawa pomocy, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA oddalającego skargę J. G. na decyzję SKO w Ł. Wniósł o przyznanie wynagrodzenia w kwocie stanowiącej 150% stawki minimalnej, argumentując, że radcowie prawni i adwokaci za tę samą czynność uzyskują wyższą kwotę. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano doradcy podatkowemu A. D. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 147,60 zł i odmówiono przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego A. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie stanowiącej 150% stawek wynagrodzenia minimalnego w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości I raty za 2013 r. w łącznym zobowiązaniu pieniężnym p o s t a n a w i a - przyznać doradcy podatkowemu A. D. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100 złotych), - odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Białymstoku przyznał J. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego A. D. (k. 51).
Doradca podatkowy A. D. sporządził opinię o braku podstaw
do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Białymstoku z dnia 18 maja 2016 r. oddalającego skargę J. G.
(k. 87 – 88), wnosząc o przyznanie kosztów pomocy prawnej w zakresie sporządzenia wzmiankowanej opinii w kwocie stanowiącej 150% stawek wynagrodzenia minimalnego, które to nie zostały zapłacone w jakiejkolwiek części. Pełnomocnik stwierdził, iż okoliczność, że radcowie prawni i adwokaci za tę samą czynność uzyskują kwotę 240 zł uzasadnia podniesienie podstawowego wynagrodzenia ze 120 do 180 zł netto (k. 86).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeśli sprawę prowadził ten sam doradca podatkowy wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, nie mniej jednak niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w ust. 1 pkt 2 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę 147,60 zł.
W pozostałym zakresie wniosek doradcy podatkowego A. D. podlegał oddaleniu.
Pełnomocnik procesowy wniósł o przyznanie podwyższonych kosztów pomocy prawnej w zakresie sporządzenia wzmiankowanej opinii w kwocie stanowiącej 150% stawek wynagrodzenia minimalnego (k. 86). Stosownie do treści § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. zasądzając wynagrodzenie doradcy podatkowego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią § 4 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3.
W sprawie niniejszej działania podjęte przez doradcę podatkowego A. D. tj. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2016 r. nie dają podstawy do przyznania podwyższonego wynagrodzenia, nie przekraczają bowiem granic zwykłej staranności pełnomocnika.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 2 pkt 2 i ust. 1 pkt 2; § 2 ust. 3 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 i § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego...,orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło