I SA/Bk 502/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka Zarządu za zaległości S. sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług oraz za odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z [...].04.2019 r. nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. na rzecz skarżącego M. P. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w A., po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., Nr [...] orzekł o solidarnej odpowiedzialności p. M. P. (dalej powoływany także jako skarżący) jako członka zarządu S. [...] Sp. z o.o. w A. wraz ze spółką, za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień - grudzień 2016 r., styczeń, maj, listopad , grudzień 2017 r., luty, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2018 r. w łącznej kwocie [...] zł i za odsetki za zwłokę od tych zaległości w kwocie [...] zł oraz za koszty postępowania egzekucyjnego [...] zł. Zdaniem organu I instancji, analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przeprowadzone czynności egzekucyjne z ruchomości i zajęcie rachunków bankowych spółki, wskazują że przeprowadzone postępowanie egzekucyjne częściowo wyczerpały dopuszczalne prawem możliwości przymusowego ściągnięcia zaległości podatkowych wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi spółki. Z uwagi, że nie doszło do zaspokojenia wierzyciela w całości lub w znacznej części, w ocenie organu I instancji, zasadnym było stwierdzenie częściowej bezskuteczności egzekucji, o której mowa w art. 116 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej powoływana jako o.p.). W ocenie organu I instancji, wskazane przez skarżącego składniki majątku spółki, w postaci nieruchomości położonej w miejscowości S., gmina L. składającej się z działek o numerach geodezyjnych [...] o łącznej powierzchni [...] ha, nieruchomości położonej w miejscowości B., gm. L. składającej się z działek o numerach geodezyjnych [...] o łącznej powierzchni [...] ha, oraz nieruchomości położonej w miejscowości B., gm. L. o powierzchni [...] ha, na terenie których znajdują się złoża o wadze 200 000 ton, a także nieruchomości położonej w miejscowości S., gmina L. składającej się z działki o numerze geodezyjnym [...], o powierzchni [...] ha, nie pozwalają na zwolnienie się członka zarządu spółki z odpowiedzialności, bowiem ewentualna egzekucja z tychże nieruchomości nie doprowadzi do zaspokojenia wierzyciela w znacznej części. Organ wskazał także, że ewentualna egzekucja z nieruchomości pociągnie za sobą powstanie dodatkowych kosztów związanych z wyceną i oszacowaniem, umieszczeniem ogłoszenia, które to koszty będą podlegały zaspokojeniu w pierwszej kolejności. Nie zgadzając się z powyższą decyzją, skarżący w złożonym odwołaniu zarzucił naruszenie art. 116 § 1 o.p. poprzez ich zastosowanie i orzeczenie o jego odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki w sytuacji, gdy egzekucja z majątku spółki na dzień wydania decyzji nie okazała się bezskuteczna. Wskazał, że spółka posiada majątek, z którego możliwe jest zaspokojenie wierzycieli (nieruchomości). Wskazał także, że organ podatkowy I instancji nie wziął pod uwagę faktu, że dłużnik systematycznie, co miesiąc sam dokonuje spłaty zobowiązań wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. w kwocie 3 800,00 zł. Kwota ta jest znaczna z punktu widzenia spółki i jej bieżącej sytuacji finansowej, a jednocześnie pozwala na prowadzenie bieżącej działalności, również w celu możliwie kompleksowego zaspokojenia wierzycieli. Zdaniem Skarżącego, stwierdzenie, że egzekucja z nieruchomości nie doprowadzi do zaspokojenia zaległości podatkowych nie jest niczym poparte, a stanowi jedynie subiektywną ocenę dokonaną przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B., na podstawie 233 § 1 pkt 2 lit. a o.p. uchylił zaskarżoną decyzję w części orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za listopad 2017 r. w kwocie [...] zł i za odsetki za zwlokę od tej zaległości w kwocie [...] zł i na podstawie art. 107 § 1 i 2, art. 108 § 1 i § 2 pkt 3, art. 109, art. 116 § 1 i 2 o.p. orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za ten okres w kwocie [...] zł i za odsetki za zwlokę od tej zaległości w kwocie [...] zł (według stanu na dzień wydania decyzji przez organ I instancji) oraz na podstawie 233 § 1 pkt 1 o.p. w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazując na brzmienie art. 107 § 1 i 2, art. 108 § 1, 2 i 3 oraz art. 116 § 1 i 2 o.p. stwierdził, że w toku postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu, organy podatkowe obowiązane są wykazać fakt pełnienia obowiązków członka zarządu i bezskuteczność egzekucji z majątku spółki. Natomiast wskazanie przesłanek zwalniających z odpowiedzialności podatkowej należy do członka zarządu. Z protokołu o stanie majątkowym spisanego przez poborcę skarbowego [...] maja 2018 r. wynika, że spółka prowadzi jedynie sprzedaż oleju silnikowego do pojazdów osobowych oraz jego wymianę. Sprzęt górniczy do wydobycia żwiru oraz środki transportowe zostały sprzedane przez organ egzekucyjny. Zapasy magazynowe towarów posiadają niską wartość handlową i są uzupełniane według zapotrzebowania. Spółka wynajmuje plac z pomieszczeniami dla "I." Sp. z o.o. w W. i z tego tytułu osiąga przychód w wysokości 5 000,00 zł miesięcznie. Ponadto spółka posiada żwirowanie w S. i B. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny podjął szereg działań zmierzających do wyegzekwowania zaległości podatkowych ciążących na spółce, dokonał zajęcia a następnie sprzedaży 8 ruchomości (koparka, przesiewacz do żwiru, płuczka, trzy ciągniki siodłowe, dwie naczepy) dokonał zajęcia dwóch rachunków bankowych oraz zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, w wyniku której organ uzyskuje co miesiąc kwotę 5000 zł. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo dokonał oceny nieruchomości wskazanych przez skarżącego stanowiących własność spółki, w zakresie zaspokojenia zaległości spółki w znacznej części. Wskazał, że szacunkowa wartość nieruchomości położonej w B., gm. L. składającej się z działek o numerach geodezyjnych [...] o łącznej powierzchni [...] ha wynosi ok. 69 630,00 zł, zaś wartość wpisanych hipotek opiewa na kwotę 54 643,58 zł na rzecz ZUS. Z kolei szacunkowa wartość nieruchomości położonej w miejscowości B., gm. L. składającej się z działki o numerze geodezyjnym [...] o powierzchni [...] ha wynosi 19 712,00 zł, zaś wartość wpisanych hipotek ponad 65 000 zł na rzecz osób prywatnych i gminy L. Natomiast wartość złóż żwiru umiejscowionych na tych nieruchomościach została oszacowana na kwotę 462 500,00 zł, podczas gdy skarżący wskazywał wartość 1 200 000,00 zł. Szacunkową wartość nieruchomości położonej w S., gmina L. składającej się z działki o numerze geodezyjnym [...], o powierzchni [...] ha określono na kwotę 5 000,00 zł (zgodnie z wartością podaną przez skarżącego) i wpisy hipotek na tej nieruchomości na kwotę 9 602,27 zł na ZUS, zaś szacunkową wartość nieruchomości położonej w S., gmina L. składającej się z działek o numerach geodezyjnych [...] o łącznej powierzchni [...] ha na kwotę 100 000,00 zł (zgodnie z wartością podaną przez skarżącego) i wpis hipoteki umownej na rzecz S. [...] w wysokości 47 561,91 zł. Odnośnie zaś udziału w 1/3 części nieruchomości o pow. [...] ha zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. 181,98 m2 oraz budynkiem administracyjno-warsztatowym o pow. 289,03 m2, położonej w A., organ wskazał, że suma oszacowania na potrzeby licytacji komorniczej została ustalona w 2017 r. na kwotę 279 913,00 zł, zaś aktualny stan zadłużenia na rzecz S. [...] wynosił 228 690,16 zł. Organ odwoławczy, odwołując się do uchwały NSA z dnia 8 grudnia 2008 r., II FPS 6/08, stwierdził, że bezskuteczność egzekucji z majątku spółki w znacznej części została wykazana. Wskazał, że dwukrotna licytacja komornicza udziału w 1/3 części zabudowanej nieruchomości gruntowej o pow. [...] ha położonej w A. nie przyniosła rezultatu. Z kolei nieruchomość położona w S., gmina L. składająca się z działek o numerach geodezyjnych [...] o łącznej powierzchni [...] ha o wartości 100 000 zł przeznaczona jest do rekultywacji, a zatem są niewielkie szanse na jej sprzedaż. Natomiast nieruchomości położone w S. i B. są obciążone hipotekami w łącznej kwocie 177 272,11 zł oraz wpisane jest ostrzeżenie o wszczęciu egzekucji z nieruchomości na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w B. z [...] października 2017 r. sygn. akt [...] w kwocie 348 687,54 zł wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi. Tym samym, zdaniem organu, z powyższych nieruchomości nie da się zaspokoić wierzytelności przysługujących organowi podatkowemu w kwocie 186 599,34 zł, odsetki za zwłokę w kwicie 22 340,00 zł i koszty postępowania egzekucyjnego 932,42 zł. Tym bardziej, że sprzedaż nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego będzie generować dodatkowe koszty egzekucyjne. Organ zaznaczył także, że wartość złóż żwiru wynosi ok. 462 500,00 zł, a nie jak wskazał skarżący – 1 200 000 zł, która to cena odnosi się do żwiru sprzedanego przez spółkę a nie pozostającego w złożu. Na powyższą decyzję, skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zaskarżając ją w całości. Zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 116 § 1 i 2 o.p. poprzez jego zastosowanie i orzeczenie o odpowiedzialności podatkowej odwołującego za zobowiązania spółki, w sytuacji gdy egzekucja z majątku spółki nie okazała się na dzień wydania skarżonej decyzji bezskuteczna. Podtrzymując stanowisko zaprezentowane w odwołaniu, skarżący podkreślił, że spółka posiada majątek w postaci nieruchomości, z których może nastąpić zaspokojenie wierzycieli. Tym samym egzekucja prowadzona względem spółki nie może być uznana za bezskuteczną. Skarżący wskazał także, że organ nie wziął również pod uwagę faktu, iż dłużnik systematycznie (comiesięcznie) sam dokonuje spłaty zobowiązań wobec Naczelnika Urzędu Skarbowego w wysokości 3.800 zł, która to kwota jest znaczna z punktu widzenia spółki i jej bieżącej sytuacji finansowej a jednocześnie pozwala na prowadzenie bieżącej działalności, również w celu możliwie kompleksowego zaspokojenia wierzycieli spółki. Wskazał także, że nie można wyciągać negatywnych konsekwencji również z okoliczności, iż dotychczas prowadzona egzekucja z nieruchomości należących do spółki nie doprowadziła do ich sprzedaży, bowiem nie może to w żadnym stopniu pozwalać na przyjęcie, iż np. w toku dalszych czynności egzekucyjnych nie dojdzie do ich sprzedaży. Stwierdzenie, iż egzekucja z tego składnika majątku nie doprowadzi do zaspokojenia zaległości podatkowych, nie jest niczym poparte, a stanowi jedynie wyraz subiektywnej oceny dokonanej przez organ, dopasowanej z resztą pod określoną tezę. Skarżący kategorycznie nie zgodził się również z tezą, jakoby nie regulował swoich zobowiązań wobec Burmistrza L., bowiem kwestie zobowiązań wobec w/w organu stanowią przedmiot odrębnych postępowań. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 r., skarżący wniósł także o zwrot kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zasadniczy spór w sprawie dotyczył oceny, czy istniały przesłanki do pociągnięcia skarżącego do odpowiedzialności jako osoby III za zaległości podatkowe spółki, w szczególności ustalenie czy organ wykazał, że egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Zgodnie z przepisami procedury podatkowej obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest zebranie i ocena materiału dowodowego, co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z jego treści winno wynikać jakie okoliczności faktyczne wystąpiły w sprawie i jakie jest ich prawne znaczenie dla strony postępowania. W szczególności konieczne jest wskazanie dowodów, na których się wsparto, dlaczego innym odmówiono mocy dowodowej, jakie przepisy będą miały w sprawie zastosowanie, a zatem jakie znaczenie nadaje im organ podatkowy i dlaczego znajdą zastosowanie na tle rozpoznawanej sprawy. Ustalenia organów podatkowych powinny mieć odzwierciedlenie w dowodach źródłowych, jeśli zaś dowody te są negowane w całości lub w części konieczne jest wskazanie przyczyn takiego stanu rzeczy. Opisane działania winny być realizowane przy zapewnieniu stronie czynnego udziału. Opisane powinności na organ podatkowy nakładają przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności art. 122, art. 123, art. 187, art. 191 o.p. Stosownie zaś do art. 116 § 1 i 2 o.p za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: (1) nie wskazał, że: (a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2019 r. poz. 243 i 326) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne albo (b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy, (2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 oraz 52a powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu. Z treści art. 116 o.p. wynika zatem, że w sprawie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organy podatkowe obowiązane są wykazać, że zaległości wynikają ze zobowiązań, których termin płatności upłynął w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu oraz, że egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części nieskuteczna. W przedmiotowej sprawie bezspornym była przesłanka determinująca pociągnięcie osoby trzeciej do odpowiedzialności, w postaci pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu spółki w okresie upływu terminu płatności zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2016, 2017 i 2018 r. Nie była również sporna okoliczność, że wniosek o ogłoszenie upadłości spółki w ogóle nie został zgłoszony. Odnosząc się do przesłanki bezskuteczności egzekucji z majątku spółki w całości lub w części wskazać przede wszystkim należy, że dla spełnienia tej przesłanki, organy podatkowe winny wykazać, że w efekcie działań wierzyciela, organu egzekucyjnego, tj. zastosowania środków egzekucyjnych skierowanych do majątku spółki, egzekwowana wierzytelność nie mogła zostać zaspokojona w całości lub części z jej majątku. Bezskuteczność egzekucji w rozumieniu art. 116 § 1 o.p. należy rozumieć w ten sposób, że w wyniku wszczęcia i przeprowadzenia przez organ egzekucyjny egzekucji skierowanej do majątku spółki nie doszło do zaspokojenia wierzyciela i brak jest możliwości zaspokojenia egzekwowanej wierzytelności. Bezskuteczność tę stwierdza się na podstawie okoliczności wynikających z czynności przeprowadzonych w postępowaniu egzekucyjnym (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 10 września 2019 r.). Jak wskazał NSA w uchwale z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II FPS 6/08, stwierdzenie przez organ bezskuteczności egzekucji powinno być dokonane po przeprowadzeniu postępowania egzekucyjnego. Stwierdzenie bezskuteczności egzekucji ustala się na podstawie każdego prawnie dopuszczalnego dowodu. Wystarczy zatem, że organ na podstawie zebranych dowodów wykaże, że egzekucja nie może przynieść żadnych pozytywnych rezultatów. Bezskuteczność egzekucji może być wykazana nie tylko na podstawie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, ale także na podstawie każdego prawnie dopuszczalnego dowodu, na podstawie okoliczności wynikających z czynności przeprowadzonych w postępowaniu egzekucyjnym. Odnosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, w opinii Sądu zebrane w toku prowadzonego postępowania dowody, w szczególności zakres przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego względem majątku spółki, nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że względem spółki została spełniona przesłanka bezskuteczności egzekucji, warunkująca możliwość orzekania o odpowiedzialności osoby trzeciej (członka zarządu) za zobowiązania spółki. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniając tę przesłankę organ podatkowy powołuje się na przeprowadzone względem majątku spółki postępowanie egzekucyjne, w ramach którego zostało zajętych i sprzedanych 8 ruchomości, zajęte zostały dwa rachunki bankowe oraz dokonano zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w "I." Sp. z o.o. w W., w wyniku którego to zajęcia organ egzekucyjny uzyskuje miesięcznie kwotę 5000 zł. Dodatkowo wskazuje, że ze wskazanych przez skarżącego 4 nieruchomości stanowiących własność spółki, jak również udziału 1/3 prawa własności kolejnej nieruchomości, z uwagi na ich wartość oraz kwoty ustanowionych hipotek, zarówno umownych jak i przymusowych, nie mogły stanowić wystarczającego majątku do zaspokojenia wierzyciela – Skarbu Państwa. Zdaniem Sądu, na podstawie powyższych okoliczności nie można stwierdzić, iż przeprowadzona względem skarżącej spółki egzekucja okazała się w całości lub części bezskuteczna. Wskazać przede wszystkim należy, że dotychczasowa egzekucja względem skarżącej spółki była przeprowadzona jedynie z części majątku tejże spółki i doprowadziła do zaspokojenia wierzyciela w części – sprzedane zostały ruchomości oraz skutecznie zajęta inna wierzytelność na kwotę 5000 zł. Jednocześnie, jak wynika z pisma Referatu Egzekucji Administracyjnej z dnia [...] lutego 2019 r. (k. 34 tom II akt adm.) organ egzekucyjny nie podejmował żadnych czynności w stosunku do posiadanych przez spółkę nieruchomości, jak również nie posiada wiedzy o ich wartości. Oznacza to, że poza przedmiotem przeprowadzonej egzekucji były wszelkie nieruchomości stanowiące własność spółki, mimo iż organy podatkowe posiadały wiedzę o ich istnieniu. Jednocześnie same organy egzekucyjne przyznały, że nie posiadają wiedzy o wartości tychże nieruchomości, zaś wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wartości poszczególnych działek zostały oszacowane na podstawie m.in. informacji zaczerpniętych z internetu (k. 51 t. II akt adm.) oraz średnich cen sprzedaży działek rolnych, położonych w sąsiedztwie (k. 35 t. II akt adm.). Mając na uwadze powyższe, zgodzić się należało ze skarżącym, że organy podatkowe należycie nie wykazały że egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Poza przedmiotem postępowania egzekucyjnego znalazły się wszystkie nieruchomości należące do spółki. Organy ograniczyły się do przybliżonego oszacowaniach ich wartości, co nie może być uznane za prawidłowe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, wartość nieruchomości powinna być określona przez rzeczoznawcę majątkowego i dopiero tak określona wartość, może być przyrównywana do wartości obciążeń poszczególnych nieruchomości, w postaci ustanowionych hipotek umownych bądź przymusowych, celem ustalenia czy ewentualna egzekucja z tychże nieruchomości zaspokoi wierzyciela i w jakim stopniu. Zaznaczyć przy tym należy, że nawet z pobieżnego porównania przyjętych przez organy wartości poszczególnych nieruchomości oraz wartości złoża żwiru znajdującego się w żwirowni w B. z wielkością zobowiązań ciążących na spółce, nie można wykluczyć, że z tychże nieruchomości wierzyciel w postaci Skarbu Państwa uzyskałby zaspokojenie z tytułu zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług. Zaniechanie określenia w prawidłowy sposób wartości nieruchomości należących do spółki oraz brak skierowania do tychże nieruchomości postępowania egzekucyjnego, stanowi w opinii Sądu istotne uchybienie procesowe, które może wpłynąć na wynik sprawy. Jakkolwiek zobowiązania spółki - dłużnika głównego są znaczące, to ocena bezskuteczności egzekucji wymaga wykazania przez organ podatkowy braku mienia, z którego możliwe jest zaspokojenie roszczeń wierzycieli, w tym organów podatkowych. Istnienie majątku podlegającego egzekucji umożliwi obniżenie zobowiązań dłużnika głównego, co potencjalnie mogłoby dotyczyć w całości lub w części zobowiązań objętych zaskarżoną decyzją. Przyjąć zatem należało, że organy naruszyły art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p. w zw. z art. 116 § 1 o.p., bowiem nie zgromadziły wystarczających dowodów wskazujących, że egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, w szczególności przyjęcia, że skarżący nie regulował zobowiązań wobec Burmistrza L., zaznaczyć należy, że okoliczność ta wynika wprost z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (k. 39 t. II akt adm.). Okoliczność ta, jak zaznaczył organ w odpowiedzi na skargę, miała znaczenie przy ocenie przesłanki niewypłacalności spółki w aspekcie terminu złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, że kwestie zobowiązań względem Burmistrza L. stanowią przedmiot odrębnych postępowań, nie ma żadnego wpływu na fakt, że takie zobowiązania na spółce ciążą i że nie zostały przez nią uregulowane. Jednocześnie zaznaczyć należy, że powyższa kwestia (wysokość zobowiązań) nie stanowiła okoliczności uzasadniających ewentualną bezskuteczność egzekucji względem nieruchomości stanowiących własność spółki. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy podatkowe powinny zgromadzić dowody, które w sposób jednoznaczny pozwolą na przyjęcie, że dotychczas przeprowadzona egzekucja względem majątku spółki, jest w całości lub w części bezskuteczna. W tym celu powinny określić, w sposób przewidziany odpowiednimi przepisami, wartość nieruchomości nalężących do spółki oraz rozważyć, czy zasadnym jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego względem tych składników majątkowych spółki. Jest to niezbędna przesłanka warunkująca możliwość pociągnięcia skarżącego do odpowiedzialności jako osoby III za zaległości podatkowe ciążące na spółce. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.). uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją wydanie decyzję organu pierwszej instancji. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania opiera się o treść art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.