I SA/Bk 506/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości oddala skargę. Wnioskiem z 30 lipca 2007 r. K. M. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Z. z [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości. W uzasadnieniu wskazał, że od dłuższego czasu przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu rozstroju nerwowego. Zwolnienie to otrzymuje od 2006 r. Dodatkowo do dnia złożenia wniosku przebywał na świadczeniu rehabilitacyjnym przyznanym przez ZUS w Z. Postanowieniem z [...] sierpnia 2007 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wymienionej wyżej decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium, powołując się na treść art. 162 ustawy – Ordynacja podatkowa, stwierdziło, że K. M., składając odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta Z. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim a następnie na świadczeniu rehabilitacyjnym nie wykluczał możliwości sporządzenia odwołania. Organ podniósł, że nawet przyjmując, że od 16 maja 2007 r. istniały obiektywne przyczyny, niezależne od strony, uniemożliwiające jej dokonanie czynności, dla której był ustanowiony ustawowy termin, to z pewnością ustały one 12 lipca 2007 r. kiedy to K. M. złożył w Urzędzie Miasta Z. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] marca 2005 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skardze K. M. zarzucił powyższemu postanowieniu rażące naruszenie prawa w postaci art. 58 Kpa i art. 162 ustawy – Ordynacja podatkowa, które to przepisy zobowiązują organy do przywrócenia terminu w sytuacji uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu a taka sytuacja miała miejsce w sprawie. Dodatkowo skarżący wniósł o powołanie biegłego sądowego z zakresu nauk medycznych, celem bezstronnego rozstrzygnięcia o braku winy po stronie wnioskodawcy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji (postanowienia) pod względem zgodności z prawem materialnym oraz prawem procesowym. Rozpoznając w tak zakreślonej właściwości przedmiotową sprawę, Sąd nie dopatrzył się, aby w zaskarżonym postanowieniu zostało naruszone prawo materialne bądź przepisy postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Odnosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że 14 dniowy termin do wniesienia odwołania od doręczonej K. M. decyzji Burmistrza Miasta Z. z [...] maja 2007 r. w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości upłynął z dniem 29 maja 2007 r. Odwołanie od powyższej decyzji, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia skarżący złożył w Urzędzie Miasta Z. 30 lipca 2007 r. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., iż we wniosku tym, skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W nauce prawa, jak i w orzecznictwie, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Brak winy w uchybieniu terminowi należy oceniać w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Zatem sam fakt przebywania skarżącego na zwolnieniu lekarskim a następnie na świadczeniu rehabilitacyjnym nie może być uznany za wykluczający możliwość sporządzenia odwołania w ustawowym terminie. W orzecznictwie przyjmuje się, że zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu – wyrok NSA z 4 listopada 1998 r., sygn. akt III SA 1243/97 (opobl. Lex Polonica). Podkreślić należy, na co zwrócił uwagę organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż skarżący K. M. w dniu 12 lipca 2007 r. złożył w Urzędzie Miasta Z. wniosek o wznowienie postępowania w innej sprawie zakończonej przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Ł. a zatem choroba skarżącego nie uniemożliwiała mu podejmowania czynności w innych postępowaniach prowadzonych przez organy administracji publicznej. Jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 30 października 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 2670/05 (opubl. LEX nr 198841), skoro strona mimo choroby decyduje się podjąć określone czynności w postępowaniu administracyjnym, to powinna również dopełnić wszystkich obowiązków z tym związanych. Nie do przyjęcia jest interpretacja dopuszczająca dokonywanie wyboru czynności, które strona chce podjąć w okresie choroby. Albo strona jest chora i nie podejmuje żadnej czynności, albo uznaje, że czuje się na siłach prowadzić postępowanie w swojej sprawie i dokonuje wszelkich czynności wymaganych prawem. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut strony skarżącej, jakoby organ był zobowiązany do uzyskania dowodów świadczących o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, a znajdujących się w Oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. To skarżący a nie organ jest zobowiązany do uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu i w jego interesie jest wskazanie wszelkich dowodów na tę okoliczność. Jak wskazał NSA w wyroku z 13 czerwca 2002 r., sygn. akt V SA 2320/01 (opubl. LEX Nr 109300), chybiony jest zarzut, iż organ orzekający powinien podjąć czynności zmierzające do zebrania dowodów na okoliczności uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z treści samego przepisu art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. W świetle powyższego należy uznać, że w sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające przywrócenie uchybionego terminu, w tym podstawowa (konieczna) przesłanka, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy po stronie skarżącego w złożeniu w terminie odwołania od decyzji organu I instancji. Dlatego też należało przyjąć, że skarżone postanowienie odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.