I SA/Bk 508/07

WyrokWSA w Białymstoku2008-01-10

Skład orzekający: Wojciech Stachurski, Piotr Pietrasz, Urszula Barbara Rymarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przebywanie na zwolnieniu lekarskim i świadczeniu rehabilitacyjnym stanowi wystarczające uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organu, że sam fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim lub świadczeniu rehabilitacyjnym nie jest wystarczający do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Strona jest zobowiązana do aktywnego działania w celu wykazania braku winy, a podejmowanie czynności procesowych w innych sprawach wyklucza możliwość uznania, że choroba uniemożliwiła wniesienie zażalenia. Ponieważ kluczowa przesłanka braku winy nie została spełniona, organ prawidłowo odmówił przywrócenia terminu.
Stan faktyczny
Skarżący K.M. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta Z. dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wskazując na przebywanie na zwolnieniu lekarskim i świadczeniu rehabilitacyjnym. Kolegium odmówiło przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy, zwłaszcza że podejmował czynności w innych sprawach. Skarżący zaskarżył postanowienie Kolegium do WSA, zarzucając naruszenie przepisów KPA i Ordynacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [..] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące wyrażenia stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie legalności egzekucji 1. Oddala skargę. 2. Przyznaje od Skarbu Państwa (Oddział Finansowo- Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) na rzecz ustanowionego z urzędu adwokata [...] kwotę brutto 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym VAT 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) – tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. K. M. w piśmie z dnia [...] lipca 2007 r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta Z. z dnia [..] marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że zażalenie złożył po terminie ponieważ od dłuższego czasu przebywa na zwolnieniu lekarskim z powodu rozstroju nerwowego. Zwolnienie lekarskie otrzymuje od 2006 r. i do dnia wniesienia wniosku przebywa na świadczeniu rehabilitacyjnym przyznanym przez ZUS w Zambrowie. Zaświadczenie lekarza, w opinii Skarżącego, jest równoznaczne ze zwolnieniem lekarskim - drukiem L 4. Dlatego też uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Postanowieniem z [...] sierpnia 2007 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium, powołując się na treść art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) wskazało, że K. M., składając zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim a następnie na świadczeniu rehabilitacyjnym nie wykluczał możliwości sporządzenia odwołania. Organ podniósł, że nawet przyjmując, iż istniały obiektywne przyczyny, niezależne od strony, uniemożliwiające jej dokonanie czynności, dla której był ustanowiony ustawowy termin, to z pewnością ustały one w dniu [...] maja 2007 r. W tej bowiem dacie K. M. w innej sprawie złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Z. pisemne zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie z wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W opinii organu administracyjnego niewątpliwie o ile istniała jakakolwiek przeszkoda do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] marca 2007 r. to ustała ona w dniu [..] maja 2007 r. Nie było więc przeszkód do złożenia zażalenia w terminie 7 dni od tej daty. W wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skardze K M zarzucił powyższemu postanowieniu rażące naruszenie prawa w postaci art. 58 Kpa i art. 162 ustawy – Ordynacja podatkowa, które to przepisy zobowiązują organy do przywrócenia terminu w sytuacji uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu a taka sytuacja miała miejsce w sprawie. Dodatkowo skarżący wniósł o powołanie biegłego sądowego z zakresu nauk medycznych, celem bezstronnego rozstrzygnięcia o braku winy po stronie wnioskodawcy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji (postanowienia) pod względem zgodności z prawem materialnym oraz prawem procesowym. Rozpoznając w tak zakreślonej właściwości przedmiotową sprawę, Sąd nie dopatrzył się, aby w zaskarżonym postanowieniu zostało naruszone prawo materialne bądź przepisy postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że termin do wniesienia zażalenia od doręczonego K. M. (w dniu 2 kwietnia 2007r.) postanowienia Burmistrza Miasta Z. z [...] marca 2007 r. w przedmiocie zajęcia stanowiska w zakresie złożonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym upłynął z dniem [...] kwietnia 2007 r. Zażalenie od powyższego postanowienia, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia skarżący złożył natomiast dopiero w dniu [...] lipca 2007 r. Sąd podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., że we wniosku tym, skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Otóż do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Są to przeszkody, których strona nie może przezwyciężyć, co w konsekwencji uniemożliwia dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym. Brak winy w uchybieniu terminowi należy oceniać w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Zatem sam fakt przebywania skarżącego na zwolnieniu lekarskim a następnie na świadczeniu rehabilitacyjnym nie może być uznany za wykluczający możliwość sporządzenia odwołania w ustawowym terminie. W orzecznictwie przyjmuje się, że zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu – wyrok NSA z 4 listopada 1998 r., sygn. akt III SA 1243/97 (opobl. Lex Polonica). W szczególności należy wskazać, że okoliczność podejmowania przez Skarżącego osobiście czynności procesowych w innych postępowaniach przed organami administracyjnymi wyklucza możliwość uznania, iż wobec dolegliwości chorobowych nie mógł on wówczas dokonać czynności procesowej - wniesienia zażalenia na postanowienie. Podkreślić bowiem należy, na co zwrócił uwagę organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż skarżący K. M. w dniu [...] maja 2007 r. w innej sprawie złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Zambrowie pisemne zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie z wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, a zatem choroba skarżącego nie uniemożliwiała mu podejmowania czynności w innych postępowaniach prowadzonych przez organy administracji publicznej. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut strony skarżącej, jakoby organ był zobowiązany do uzyskania dowodów świadczących o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, a znajdujących się w Oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. To skarżący a nie organ jest zobowiązany do uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu i w jego interesie jest wskazanie wszelkich dowodów na tę okoliczność. Jak wskazał NSA w wyroku z 13 czerwca 2002 r., sygn. akt V SA 2320/01 (opubl. LEX Nr 109300), chybiony jest zarzut, iż organ orzekający powinien podjąć czynności zmierzające do zebrania dowodów na okoliczności uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z treści samego przepisu art. 58 § 1 k.p.a. wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. W świetle powyższego należy uznać, że w sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające przywrócenie uchybionego terminu, w tym podstawowa (konieczna) przesłanka, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy po stronie skarżącego w złożeniu w terminie zażalenia na postanowienie organu pierwszeji instancji. Dlatego też należało przyjąć, że skarżone postanowienie odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O przyznaniu wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu adwokatowi i zwrocie niezbędnych wydatków Sąd orzekł ma podstawie art. 250 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 2 ust. 1-3, § 18 ust. 2 pkt 1 lit. "a" i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło