I SA/Bk 510/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 23 października 2025 r. nr 2001-IOC.4303.35.2025 w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru i określenia należności celno-podatkowych w prawidłowej wysokości p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. 2. zwrócić skarżącej P. K. kwotę 141 (sto czterdzieści jeden) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. P. K. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P. P. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 23 października 2025 r. nr 2001-IOC.4303.35.2025 w przedmiocie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru i określenia należności celno-podatkowych w prawidłowej wysokości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. (data wpływu do sądu), przed wyznaczoną rozprawy sądowej, skarżąca cofnęła skargę, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w sprawie podlegało umorzeniu wskutek skutecznego i dopuszczalnego cofnięcia skargi. Z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.) wynika, że skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie, co do zasady, wiąże sąd. Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie sądu w niniejszej sprawie cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne, gdyż nie zachodzą przyczyny niedopuszczalności jej cofnięcia. Zgodnie więc z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z uwagi na wystąpienie przesłanek wskazanych w tym przepisie, orzeczono jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 sentencji na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.