I SA/Bk 52/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do listopada 2005 r. p o s t a n a w i a : przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie doradcy podatkowego. A. A. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia dorady podatkowego podając, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną oraz dwiema córkami. Nie posiada żadnego majątku, wynajmuje wraz z rodziną stancję na wsi o powierzchni 25 m2. Jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest sezonowa praca przy zbiorach jagód i grzybów, z której uzyskuje dochód około 300 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub części, ewentualnie ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku, w ocenie Sądu, skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść w całości kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką dzieci ma do dyspozycji zaledwie kwotę około 300 zł miesięcznie, i to jedynie przez część roku kalendarzowego. Powyższe okoliczności, w połączeniu z brakiem jakiegokolwiek majątku i oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w postaci wpisu sądowego w kwocie 239 zł i opłacenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika – doradcy podatkowego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.