I SA/Bk 522/07

WyrokWSA w Białymstoku2008-02-07

Skład orzekający: Urszula Barbara Rymarska, Piotr Pietrasz, Wojciech Stachurski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy, ustalając wysokość podatku od nieruchomości, może opierać się na klasyfikacji gruntu zawartej w ewidencji gruntów, nawet jeśli podatnik kwestionuje tę klasyfikację?
Ratio decidendi
Organ podatkowy, ustalając wysokość podatku od nieruchomości, jest zobowiązany opierać się na danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, która stanowi urzędowe źródło informacji. W postępowaniu podatkowym nie ma miejsca na weryfikację prawidłowości działań organów prowadzących do określenia rodzaju gruntu, jeśli nie jest to przedmiotem danego postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2007 dla małżonków M. w zakresie gruntów oznaczonych symbolem 'B'. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza, która obciążyła te grunty podatkiem od nieruchomości, uznając, że nie są one użytkami rolnymi. Skarżący zakwestionowali tę klasyfikację, zarzucając naruszenie przepisów KPA, Ordynacji podatkowej oraz przepisów dotyczących ewidencji gruntów i prawa geodezyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę. Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 07 lutego 2008 r. sprawy ze skargi B. i C. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007 r. 1. oddala skargę. 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) na rzecz ustanowionej z urzędu adwokat K. R. kwotę brutto 73,20 zł (słownie: siedemdziesiąt trzy złote dwadzieścia groszy), w tym VAT 13,20 zł (słownie: trzynaście złotych dwadzieścia groszy) – tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, a także kwotę 34 zł (słownie: trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu niezbędnych wydatków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (dalej, jako: "Kolegium" decyzją z [...] sierpnia 2007 r. nr[...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza K. z [...] lutego 2007 r., Znak: [...], którą ustalono C. i i B. małżonkom M. (dalej jako: "Skarżący"), łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2007 w kwocie [...] zł. Podatkiem obciążono znajdujące się we władaniu podatników, m.in. grunty oznaczone w ewidencji gruntów symbolem "B" (działka nr [...] położona w K. przy ul. [...]). Wymiaru dokonano w oparciu o dane z ewidencji gruntów oraz informacje o nieruchomościach. Kolegium podniosło, że spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia opodatkowania gruntów działki nr [...], oznaczonych w ewidencji gruntów symbolem "B". Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że od 1 stycznia 2003 r. w ustawie o podatku rolnym wyraźnie wskazano, że opodatkowaniu tą daniną podlegają wyłącznie grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Tak, więc decydujące znaczenie dla obciążenia podatkiem rolnym ma stosowna klasyfikacja gruntu uwidoczniona w prowadzonej przez starostów ewidencji gruntów. Związek gruntów oznaczonymi symbolem "B" z prowadzoną przez skarżących działalnością rolniczą i z gospodarstwem rolnym nic ma jednak wpływu na rodzaj podatku obciążającego ten grunt. Organ podniósł, że działki oznaczone symbolem "B", to jeden z rodzajów tzw. gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, które nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Jest to zupełnie inna kategoria gruntów niż użytki rolne czy grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Reasumując Kolegium uznało, że tereny mieszkalne będące w posiadaniu Skarżących (działka nr [...], symbol "B"), jako nie będące użytkami rolnymi lub gruntami zadrzewionymi i zakrzewionymi na użytkach rolnych, prawidłowo obciążono podatkiem od nieruchomości. Na zakończenie Kolegium podniosło, że potwierdzeniem słuszność zmiany ewidencji gruntu dokonanej w 2003 r. spornej działki jest prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 26 września 2006 r., sygn. II SA/Bk 383/06. Na powyższą decyzję Skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której zakwestionowali zasadność opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów oznaczonych symbolem "B". Decyzji zarzucono naruszenie: prawa procesowego tj.: art.6, art.7, art. 8, art.77, art.80 Kpa, oraz ogólnie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, wyraźnie nakazujących równe traktowanie podatników, a także naruszenie prawa materialnego tj.: §46 ust. 1 i ust.2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów oraz art. 22 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U z 2000 r., Nr 100, poz.1086 ze zm.). Skarżący podnieśli, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie stwarza podstaw do uznania, że w oparciu o decyzję Naczelnika Miasta i Gminy w K. z [...] stycznia 1980 r. nr [...], mogło dojść do wyłączenia z produkcji rolnej m. in działki nr [...] stanowiącą własność skarżących oraz, że działki sąsiadów są działkami rolnymi, od których płacony jest podatek rolny. Skarżący wskazali, że sporna działka została nabyta od Skarbu Państwa jako rola IVa oraz, że nie otrzymali jakiegokolwiek rozstrzygnięcia wskazującego na obowiązek uiszczania stałej opłaty z tytułu ich użytkowania. Autor skargi poddaje również w wątpliwość odszukanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawomocnej decyzji w tej sprawie, "skoro orany l i II instancji w swoich decyzjach piszą nieprawdę i działają stronniczo za urzędnikami, po prostu nie chcą przyznać się do błędu". Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., wniosło o jej oddalenie. Organ podkreślił, że zaskarżona decyzja nie dotyczyła zmian ewidencji gruntów, lecz wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 r. oraz, ze w tym postępowaniu nie było miejsca na weryfikację działań organów administracji prowadzących do określenia rodzaju gruntu, którym władali podatnicy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podniosło, że zarzuty, jak i treść skargi skłaniają do wniosku, że skarżący próbują wzruszyć akty administracyjne klasyfikujące ich działkę jako grunt budowlany (B). Tego typu zarzuty z uwagi na przedmiot postępowania wymiarowego nie mogły być rozpoznane w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Spór związany z opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości działki nr [...], położonej w K. oznaczonej w ewidencji gruntów symbolem B jest wynikiem wcześniejszego sporu dotyczącego charakteru gruntów wspomnianej działki, zakończonego prawomocnym wyrokiem Tut. Sądu z 26 września 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 383/06 . Zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086 ze zm.) w zakresie podatków i opłat lokalnych organy podatkowe opierają się na ewidencji gruntów i budynków, która jest urzędowym dokumentem stanowiącym źródło informacji wykorzystywanych w postępowaniu podatkowym. Brzmienie przytoczonego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że decydujące znaczenie dla obciążenia podatkiem ma klasyfikacja gruntu uwidoczniona w prowadzonej przez starostę ewidencji gruntów. Wspomniana ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych przez organy podatkowe (tu Burmistrza K.) w postępowaniu podatkowym. Ustalając stan faktyczny sprawy organy podatkowe z uwagi na zasadę praworządności (art.120 Ordynacji podatkowej) dokonując wymiaru podatku nie mogły, więc przyjąć danych odmiennych niż wykazane ewidencji. Z prowadzonej przez Starostę M. ewidencji gruntów wynika natomiast, że sporna działka nr [...], zgodnie z systematyką użytków gruntowych sklasyfikowana została jako teren mieszkaniowy i oznaczona symbolem "B". Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają jedynie grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art.1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, Dz. U. z 1993 r., Nr 94, poz. 431 ze zm.). W świetle powyższego należało uznać, że dane z ewidencji gruntów a także dane zawarte w informacjach: w sprawie podatku od nieruchomości oraz w sprawie podatku rolnego. nie pozwalały organom podatkowym na opodatkowanie spornej działki podatkiem rolnym. Podniesione w skardze naruszenie art. 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, art.46 ust. 1 i ust.2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (tj.: art.6, art.7, art. 8, art.77, art.80), nie mogło zostać uwzględnione przez Sąd z uwagi na to, że wspomniane przepisy nie miały zastosowania w sprawie. Przedmiot postępowania, jakim w omawianym przypadku był wymiar zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2007 r., wyznaczył normy prawa (materialnego i procesowego), która miały zastosowanie w sprawie, a także znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania dowodowego. Do podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe, mają zastosowanie przepisy ustawy z 29 sierpnia1997 r. Ordynacja podatkowa (art. 2 tejże ustawy), a nie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast ustawa z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (DZ. U. z 2006 r. Nr 121, poz.844 ze zm.) normuje przede wszystkim konstrukcję prawną podatku od nieruchomości. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów wspomnianych ustawy, które miały zastosowanie w sprawie. Sąd rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), co oznacza, że nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż, ta w której wniesiono skargę. Zgadzając się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., że w postępowaniu przed organem podatkowym nie było miejsca na weryfikację działań organów administracji prowadzących do określenia rodzaju gruntu, którym władali podatnicy Sąd uznał, że w skardze na decyzję w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007 r., nie można było skutecznie podnosić naruszenia art.22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, §46 ust. 1 i ust.2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów (Dz. U. Nr 38, poz. 454), przewidujących aktualizację danych objętych ewidencją gruntów i budynków, a które to nie miały zastosowania w omawianej sprawie. Konkludując stwierdzić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wydając zaskarżoną decyzję prawidłowo zastosowało przepisy ustawy podatkach i opłatach lokalnych, jak również nie naruszyło przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. Sąd nie stwierdził również istnienia przesłanek uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji, które sąd administracyjny bierze pod uwagę z urzędu. Mając powyższe na uwadze, uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji. O przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi ustanowionemu z urzędu i zwrocie niezbędnych wydatków Sąd orzekł na mocy art. 250 tejże ustawy oraz przepisów § 2 ust. 1-3, § 6 pkt 1, § 18 ust. 2 pkt 1 lit. a) i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło