I SA/Bk 522/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2014 r. sprawy ze skargi N. Spółki z o.o. w C. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skargą z dnia [...] września 2014 r. N. Spółka z o.o. w C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. wystąpiła do organu, na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, na które to wezwanie organ odpowiedział pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę, Naczelnik Urzędu Skarbowego w H. wniósł o jej odrzucenie jako wywiedzionej z naruszeniem obowiązujących terminów, ewentualnie o oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Przepis art. 52 § 2 i 3 p.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone do Sądu postanowienie z dnia 23 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2014 r. zostało doręczone skarżącej Spółce w tym samym dniu, czyli 23 kwietnia 2014 r. Organ pouczył w nim Spółkę, że przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu organu w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jego wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa. Przyjąć zatem należało, że termin do skutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upływał z dniem 7 maja 2014 r. Wezwanie, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. skarżąca Spółka skierowała do organu administracji w dniu 6 sierpnia 2014 r., a zatem z uchybieniem powyższego terminu. Ze względu na niewyczerpanie przez Skarżących środków prawnych umożliwiających wniesienie skargi do sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a.