I SA/Bk 522/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.),, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi W. J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017 oddala skargę Postanowieniem z [...] lutego 2017 r. działający z upoważnienia Wójta Gminy S. Sekretarz Gminy S., wszczął postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia W. P. (dalej jako: "Skarżący") wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, rolnym na 2017 r. Po przeprowadzeniu postępowania Wójt Gminy S. wydał decyzję z [...] września 2017 r. ustalającą Skarżącemu wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017 w kwocie 21.254,00 zł od nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym B. Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia z zaleceniem ustalenia rzeczywistej powierzchni użytkowej budynków należących do Skarżącego oraz powierzchni gruntów i powierzchni użytkowej części budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, jak też uzupełnienia materiału dowodowego o aktualne wypisy z ewidencji gruntów i budynków, w celu ustalenia aktualnej funkcji użytkowej posiadanych przez podatnika budynków. Organ pierwszej instancji pozyskał: 1. od Starosty S. wypisy z rejestru gruntów według stanu na 1 stycznia 2017 r. działek stanowiących własność Skarżącego, położonych w obrębie B., gm. S., oraz kartoteki budynków położonych na tych działkach, a także informację, że w 2017 r. nie nastąpiły żadne zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu B. dotyczące ww. działek; 2. od Skarżącego - stanowisko o błędnych zapisach w ewidencji gruntów i budynków odnośnie kwalifikacji budynku nr [...] jako budynku biurowego oraz zaprzestaniu działalności wydobywczej na działce nr [...] i w związku z tym niezasadności opodatkowania powierzchni 2.014 m2 tej działki, jako zajętych na działalność gospodarczą, jak też wyjaśnienia dotyczące powierzchni zabudowy i powierzchni użytkowej poszczególnych budynków znajdujących się na jego gruntach, powierzchni użytkowej budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, z których wynika, że: - budynek nr [...] (nazwany kurnik stary) położony na działce nr [...] - budynek rolniczy - gospodarczy - magazynowy - ma powierzchnię zabudowy 922 m2, ogólną powierzchnię użytkową 835 m2, z czego zajęte na działalność gospodarczą w 2017 r. było: 102 m2 (p. R. - cały rok), 120 m2 (p. M. - cały rok), 128 m2 (p. F.- od [...] maja 2017 r. do końca 2017 r.), 132 m2 (p. W. od [...] sierpnia 2017 r. do końca 2017 r.); - budynek nr [...] (nazwany Biały magazyn od wschodu) położony na działce nr [...] - magazyn rolniczy - ma powierzchnię zabudowy 148 m2, ogólną powierzchnię użytkową 242 m2; - budynek nr [...] (nazwany Biały magazyn od zachodu) położony na działce nr [...] - magazyn rolniczy - ma powierzchnię zabudowy 93 m2, ogólną powierzchnię użytkową 80 m2; - budynek nr [...] (nazwany budynek magazynowy + mieszkalny) położony na działce nr [...] - ma powierzchnię zabudowy 620 m2, ogólną powierzchnię użytkową 1070 m2, z czego 70 m2 jest zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej przez p. S.; - budynek nr [...] (nazwany kurnik nowy) położony na działce nr [...] - ma powierzchnię zabudowy 1630 m2, ogólną powierzchnię użytkową 1523 m2, z czego 406 m2 zajęte jest na prowadzenie działalności gospodarczej przez p. D. przez cały 2017 rok; - budynek nr [...] (nazwany garaż, magazyn) położony na działce nr [...] - magazyn rolniczy - ma powierzchnię zabudowy 43 m2, ogólną powierzchnię użytkową 36 m2; - budynek nr [...] (nazwany stara kotłownia - magazyn) położony na działce nr [...] - magazyn rolniczy - ma powierzchnię zabudowy 61 m2, ogólną powierzchnię użytkową 79 m2. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, działający z upoważnienia Wójta Gminy S. Sekretarz Gminy, wydał decyzję z [...] lipca 2019 r., w której ustalił wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017 w kwocie 26.124,00 zł od nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym B. oznaczonej działkami nr [...], [...]. Decyzją SKO w S. z [...] października 2018 r. uchylono zaskarżoną decyzję w całości i sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Wójtowi Gminy S. z ponownym zaleceniem ustalenia rzeczywistej powierzchni użytkowej budynków należących do Skarżącego oraz rzeczywistej powierzchni gruntów i powierzchni użytkowej części budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w 2017 r., w związku z rozbieżnościami w dotychczasowych ustaleniach i wyjaśnieniach składanych przez strony. Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę, organ podatkowy pierwszej instancji podjął działania w celu ustalenia powierzchni obiektów podlegających opodatkowaniu, w ramach których m.in. przeprowadził oględziny nieruchomości Skarżącego w B., w trakcie których dokonano pomiaru kilku pomieszczeń znajdujących się w budynku nr [...], a także pozyskał od podatnika wyjaśnienia co do powierzchni budynku nr [...] na działce nr [...], do których dołączono opracowanie pt. "Inwentaryzacja architektoniczno-budowlana" sporządzone przez rzeczoznawcę majątkowego. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Wójt Gminy S. wydał decyzję z [...] czerwca 2019 r., nr [...], ustalającą Skarżącemu wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017 w kwocie 24.458,00 zł od nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym B. oznaczonej działkami nr [...]. Organ wskazał na znajdującą się w aktach informację w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego złożona przez podatnika [...] sierpnia 2016 r., w której do opodatkowania zgłosił: - 698,31 m2 gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, - 80,00 m2 powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych, - 698,31 m2 powierzchni użytkowej budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, - 2.894,70 m2 powierzchni użytkowej budynków magazynowo-gospodarczych zwolnionych na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm., dalej jako: "u.p.o.l.", - 10,3288 ha gruntów rolnych. Organ wskazał, że z protokołu z oględzin nieruchomości z [...] września 2015 r. wynika, że na działce nr [...] w B. znajdował się obszar wydobycia kruszywa o pow. 2014 m2, na działce nr [...] oraz [...] znajdują się budynki sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego w S. jako budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa, budynki biurowe, budynki przemysłowe, a także że część z tych budynków wynajmowana jest na prowadzenie działalności gospodarczej. Organ zauważył, że [...] maja 2017 r. Skarżący złożył w Urzędzie Gminy w S. korektę informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, zwiększając podstawy opodatkowania gruntów zajętych na działalność gospodarczą oraz budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od [...] maja 2017 r., a w dniu [...] lipca 2017 r. wpłynęła do Urzędu Gminy S. decyzja Starosty S. z [...] kwietnia 2017 r. uznająca za zakończoną rekultywację gruntów na działce nr [...] w B. Następnie [...] sierpnia 2017 r. podatnik złożył kolejną korektę informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego na 2017 rok, zwiększając powierzchnię gruntów i budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej od 1 sierpnia 2017 r. oraz pismo z wyjaśnieniami, w którym wykazał zestawienie powierzchni gruntów i budynków wynajmowanych na prowadzenie działalności gospodarczej. Organ pierwszej instancji wskazał również, że podczas oględzin nieruchomości położonych w B. a stanowiących własność Skarżącego, przeprowadzonych przez organ podatkowy w 2015 r. dokonano częściowych pomiarów budynku nr 241 i ustalono, że powierzchnia użytkowa budynku niezajęta na prowadzenie działalności gospodarczej wynosi 328,29 m2. Części budynku Skarżący nie udostępnił i oświadczył, że powierzchnia użytkowa budynku wynajmowana dla p. S. wynosi 70 m2. Organ przyjął podczas tychże oględzin w 2015 r., że budynek ten posiada łącznie 398,29 m2 powierzchni użytkowej. Organ zauważył, że w złożonych [...] kwietnia 2018 r. wyjaśnieniach Skarżący oświadczył, że p. S. nadal zajmuje powierzchnię użytkową budynku 70 m2 na działalność gospodarczą oraz oświadczył, że powierzchnia zabudowy tego budynku wynosi 1.096,00 m2 (wyjaśnienia złożone [...] kwietnia 2018 r. do roku 2018), a w wyjaśnieniach złożonych tego samego dnia do roku 2017 oświadczył, że powierzchnia użytkowa tego budynku ogółem jest równa 1.096 m2. W odpowiedzi na wezwanie organu z 15 maja 2018 r. Skarżący wyjaśnił, że budynek nr [...] ma ogólną powierzchnię użytkową 1.070 m2, w tym 70 m2 powierzchni zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej, powierzchnię zabudowy 620 m2 oraz że nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających zmianę funkcji budynku z "budynku biurowego". Wójt Gminy S. stwierdził, że wszystkie powierzchnie użytkowe budynków (oprócz budynku nr [...], którego powierzchnię organ przyjął z projektu przedłożonego przez podatnika) przyjęte zostały zgodnie z wyjaśnieniami podatnika według dokonanych przez niego samego pomiarów (pomniejszając o 7 m2 pomieszczenie wykazywane jako 70 m2 budynku zajętego na działalność gospodarczą przez najemcę p. S.), natomiast powierzchnie gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej nie budziły większych wątpliwości organu, dlatego ujęto je zgodnie z powierzchniami wykazanymi w składanych informacjach podatkowych i ich korektach. Z kolei powierzchnie gruntów rolnych opodatkowano zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, pomniejszając o powierzchnię gruntów zajętych na działalność gospodarczą. Wobec zaś dokonanych powyżej ustaleń, na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego w S. oraz ostatecznych wyjaśnień w sprawie powierzchni użytkowej budynku nr [...], powierzchnię użytkową tego budynku wynoszącą 872,10 m2 należało opodatkować według stawki przewidzianej dla budynków pozostałych, a powierzchnię użytkową tego budynku 63 m2 zajętych przez najemcę p. S. według stawki przewidzianej dla budynków zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (łącznie budynek nr [...] wg dokumentacji złożonej przez Skarżącego posiada 935,10 m2 powierzchni użytkowej). Autor decyzji wyjaśnił, że według zapisów w EGiB Starostwa Powiatowego w S. jest to budynek biurowy, a nie mieszkalny, ponadto w części jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej, a organ podatkowy nie jest władny do podważania zapisów zawartych w Ewidencji, nie posiadając przeciwdowodu na zawarte tam dane. Skarżący wniósł od powyższej decyzji odwołanie. Wójt Gminy S. postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. dokonał sprostowania ww. decyzji, zastępując dotychczasową sentencję decyzji zapisem: "ustala wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017 w kwocie: 25.049,00 zł od nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym B. oznaczonej działkami nr [...] oraz dokonując zmiany zapisów w tabelach zawartych na str. 6 uzasadnienia decyzji, w których obliczono wysokość zobowiązania, poprzez dodanie rubryki w której uwzględniono do podatku od nieruchomości 2014 m2 gruntu jako zajętego na działalność gospodarczą i zmieniono łączną wysokość podatku od nieruchomości na kwotę 25.049,00 zł, a także zmieniono adekwatnie do powyższego tabelę w której obliczono podatek rolny. W wyniku złożonego przez Skarżącego zażalenia na powyższe postanowienie, SKO w S. postanowieniem z [...] lipca 2019 r. uchyliło to postanowienie o sprostowaniu, jako niezgodne z prawem. Decyzją z [...] sierpnia 2019 r., nr [...], SKO w S. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z [...] czerwca 2019 r. SKO podzieliło ustalenia i stanowisko organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem opodatkowania w kontrolowanym roku podatkowym były grunty rolne, które w części były zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej oraz budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa oraz budynek biurowy, które również w części zajęte były na prowadzenie działalności gospodarczej: - w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2017 r.: budynki pozostałe - 872,10 m2; - w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 31 maja 2017 r.: grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej – 2.014 m2 (grunty rolne zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej po wydobyciu żwiru); - w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 1 maja 2017 r.: grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej - 698,31 m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - 691,31 m2; - w okresie od 2 maja 2017 r. do 31 lipca 2017 r.: grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej – 838 m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej – 819 m2; - w okresie od 1 sierpnia 2017 r. do 31 grudnia 2017 r.: grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej – 1.415 m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej – 1.391 m2; - w okresie od 31 marca 2018 r. do 31 sierpnia 2018 r.: grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej - 970,00 m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - 951,00 m2. Organ podał, że uwzględniając stawki podatku od nieruchomości obowiązujące na terenie Gminy S. w 2018 roku (na mocy uchwały Nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] października 2016 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. P. z 2016 r. poz. 4062) oraz zasadę wynikającą z art. 6 ust. 3 u.p.o.l., wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 rok dla Skarżącego wynosi 25.197 zł. Wskazana kwota jest wyższa od kwoty podatku wynikającej z zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że wynika to z faktu, że, ustalając wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego, organ pierwszej instancji błędnie opodatkował grunt o powierzchni 2.014 m2, tj. część działki nr [...], która była zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wydobycia kruszywa do czasu wydania ostatecznej decyzji o zakończeniu rekultywacji terenu pokopalnianego. Grunt rolny zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. SKO podało, że w niniejszym przypadku na działce nr [...] na powierzchni 2.014 m2 należącej do Skarżącego prowadzone było w przeszłości wydobycie kruszywa naturalnego i dopiero [...] kwietnia 2017 r. Starosta S. wydał decyzję uznającą za zakończoną rekultywację gruntów na tejże działce. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] maja 2017 r. Zatem do [...] maja 2017 r. przedmiotowy grunt rolny o pow. 2.014 m2 winien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych. Organ odwoławczy wskazał jednocześnie, że naprawienie błędu organu w drodze postanowienia o sprostowaniu było niezgodne z prawem, a jednocześnie nie było możliwe orzeczenie przez organ odwoławczy na niekorzyść podatnika, łamiąc zakaz reformationis in peius. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając rażące naruszenie przepisów: 1. art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej jako: "o.p.") poprzez niepełne zebranie materiału dowodowego, błędną ocenę stanu faktycznego i wydanie decyzji w oparciu o fałszywe informacje; 2. art. la ust. 1 pkt 6), art. 7 ust. l pkt lit. a), b) i pkt 4 lit. b) i art. 7a ust. 2 u.p.o.l. poprzez błędną interpretację przepisów i niewłaściwe zastosowanie stawek przy wynikającym wprost z ustawy zwolnieniu od podatku. Mając na uwadze powyższe, Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi, uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji oraz orzeczenie o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z 9 października 2019 r. WSA w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zasadniczy spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe w prawidłowy sposób opodatkowały należące do skarżącego gospodarstwo rolne, w szczególności czy zasadnie opodatkowały budynek oznaczony nr 241, położony na działce [...]. Zdaniem skarżącego, powyższy budynek powinien korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l., jako budynek gospodarczy wykorzystywany do produkcji rolnej, z kolei organy powyższy budynek opodatkowały jako pozostały (w przeważającej większości), uznając że zwolnienie nie może być zastosowane z uwagi na sposób sklasyfikowania budynku w ewidencji budynków jako budynek biurowy. Zgodnie z art. 21 ust. 1 u.p.g.k. podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych (art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.g.k.). O znaczeniu normatywnym tych danych świadczy także to, że w art. 1a ust. 3 pkt 1 u.p.o.l. wskazano, że przez użyte w ustawie określenia użytki rolne rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków, zaś w cytowanym na wstępie art. 1 u.p.r. wskazano wprost, że opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają jedynie użytki rolne sklasyfikowane w taki sposób w ewidencji gruntów i budynków. Z powyższych regulacji w sposób jednoznaczny wynika, iż organy podatkowe dokonując wymiaru podatku rolnego (od nieruchomości, leśnego) mają obowiązek korzystać z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Organ podatkowy, dokonując ustaleń w sprawie podatku, jest związany zarówno zakresem przedmiotowym jaki i podmiotowym zapisów zawartych w ewidencji gruntów i nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego i stanowią dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (por.m.in. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FPS 1/09). Oznacza to, że co do zasady, o sposobie kwalifikacji gruntu (budynku), dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, rolnym i leśnym decyduje nie tyle sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, ile jej funkcje (przeznaczenie) wskazane w ewidencji gruntów i budynków. Tym samym, podstawą wymiaru podatków nie jest stan faktyczny, lecz stan ujawniony (zapisany) w ewidencji gruntów i budynków. Z akt sprawy, w zakresie spornego budynku oznaczonego nr 241 bezsprzecznie wynika, że w ewidencji budynków został on określony jako "budynek biurowy" o dwóch kondygnacjach i powierzchni zabudowy 620 m2 (k. 15 akt adm.). Powyższymi danymi organy podatkowe były związane w świetle brzmienia art. 21 ust. 1 u.p.g.k., dlatego też wskazywane przez skarżącego niezgodności z rzeczywistym stanem faktycznym w zakresie przeznaczenia budynku, nie mogły mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. W tym miejscu zależy zaznaczyć, na co również zwracał uwagę NSA, m.in. w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13, że wskazana reguła bezwzględnego związania danymi ewidencyjnymi, w pewnych (wyjątkowych) przypadkach może zostać w ramach postępowania podatkowego podważona, nawet bez potrzeby uprzedniej zmiany samej ewidencji. Odstępstwa od bezwzględnego związania wpisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków mogą mieć miejsce w sytuacji, gdy informacje zawarte w tej ewidencji pozostają w sprzeczności z danymi zamieszczonymi w innych rejestrach publicznych, których pierwszeństwo (przed danymi ewidencyjnymi) wynika z regulujących ich prowadzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów, lub też w przypadku, gdy posłużenie się wyłącznie danymi ewidencyjnymi musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku (możliwe do zastosowania symbole ewidencyjne nie przewidują oznaczenia dla pewnych przedmiotów opodatkowania, wymienionych wprost w ustawie podatkowej). W takim przypadku organ podatkowy obowiązany będzie do pominięcia informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, sprzecznych z prawnie wiążącymi danymi innego rejestru publicznego lub tych danych ewidencyjnych, które wykluczają zastosowanie regulacji zawartych w ustawie podatkowej, mających znaczenie dla wymiaru podatku. Z taką sytuacją w niniejszej sprawie jednak nie mamy do czynienia, bowiem w żadnym innym rejestrze publicznym, a przynajmniej takiego nie wskazał skarżący, nie zachodzi sprzeczność pomiędzy danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków a danymi wskazywanymi przez skarżącego. Takimi dowodami nie mogą być w szczególności treść aktu notarialnego z 1994 r., na podstawie którego skarżący dokonał nabycia spornego budynku, jak również Inwentaryzacja architektoniczno - budowlana tegoż budynku, skoro ich treść w żadnym zakresie nie znalazła odzwierciedlenia w innych niż ewidencja gruntów rejestrach publicznych. Zaznaczyć przy tym należy, że opis spornego budynku określony w akcie notarialnym – "budynek murowany parterowy z podwyższonym stropem – kurnik" został dokonany na podstawie wyjaśnień stron aktu notarialnego, a nie dokumentacji architektoniczno – budowlanej. Jednocześnie wskazać należy, że na podstawie przedłożonej przez skarżącego Inwentaryzacji spornego budynku, organ podatkowy ustalił jego powierzchnię użytkową, gdyż ta nie wynikała z prowadzonej ewidencji budynków, gdzie była określona jedynie powierzchnia zabudowy. Tym samym, za nietrafne należało uznać zarzuty naruszenia przepisów postępowania w zakresie niepełnego zgromadzenia materiału dowodowego i niewłaściwej jego oceny. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika, organy nie twierdziły, że nie jest możliwe przeprowadzenie przeciwdowodu z treści ewidencji gruntów, zaznaczyły jedynie że skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów urzędowych, które mogłyby podważyć prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4) lit. b u.p.o.l. zwalnia się z podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Z powyższego przepisu wynika przede wszystkim, że zwolnienie to ma charakter przedmiotowy, dotyczy tylko budynków położonych na gruntach gospodarstw rolnych a ponadto, że odnosi się wyłącznie do budynków gospodarczych lub ich części, służących wyłącznie działalności rolniczej. Sporny budynek nie jest budynkiem gospodarczym, w ewidencji budynków jest sklasyfikowany jako budynek biurowy, a zatem nie mógł korzystać z powyższego zwolnienia, nawet jeżeli jest położony na gruntach gospodarstw rolnych. Zaznaczyć należy, że sam skarżący wskazywał, że powyższy budynek jest wykorzystywany na różne cele, część jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, część zaś pełni funkcję mieszkalną. Trudno zatem jest podzielić argumentację skarżącego, że budynek ten powinien korzystać ze zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b) u.p.o.l. Skoro w ewidencji gruntów i budynków powyższy budynek nie jest sklasyfikowany jako mieszkalny, organy w prawidłowy sposób przyjęły, że w zakresie niewykorzystywanym do prowadzenia działalności gospodarczej, powinien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości według stawki pozostałej. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że część z budynków stanowiących własność skarżącego, m.in. nr [...] o powierzchni zabudowy 1622 m2, nr 243 o powierzchni zabudowy 45 m2, nr 248 o powierzchni zabudowy 140 m2 i nr 249 o powierzchni zabudowy 95 m2 jest w ewidencji gruntów i budynków skalsyfikowana jako "budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa". W zakresie w jakim skarżący nie zadeklarował ich jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, organy przyjęły, że korzystają one ze zwolnienia z podatku od nieruchomości, właśnie jako budynki lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Tym samym, organy podatkowe były konsekwentne w swoich działaniach, w zakresie związania danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków, określających funkcje i przeznaczenie poszczególnych budynków. Końcowo odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 1a ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. oraz art. 7a ust. 2 u.p.o.l., przyjąć należy, że nie zasługiwały na uwzględnienie. Organy podatkowe, ustalając zakres związania gruntów i budynków z działalnością gospodarczą oparły się na wyjaśnianiach skarżącego, tym samym nie można im zarzucić błędnej wykładni pojęcia działalności rolniczej. Z kolei art. 7a ust. 2 u.p.o.l. nie mógł być naruszony przez organy w przedmiotowej sprawie, bowiem przepis ten jedynie wskazuje, co powinna zawierać ewidencja podatkowa nieruchomości, natomiast w żadnym zakresie nie przesądza, na podstawie jakich dowodów organ podatkowy ma obowiązek ustalać stan faktyczny w sprawie. Jednocześnie wskazać należy, że to dane z ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę do ich ujawnienia w ewidencji podatkowej nieruchomości, a nie odwrotnie. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dostrzegając naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.