I SA/Bk 53/13
PostanowienieWSA w Białymstoku2013-03-27
Skład orzekający: Urszula Barbara Rymarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli pełnomocnik strony uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu z powodu nagłego zasłabnięcia i choroby?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie, jeżeli strona wykaże brak winy w uchybieniu terminu, co może być uprawdopodobnione nagłym zasłabnięciem i chorobą uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej w zakreślonym czasie. Jednocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której nie dokonano w terminie.Stan faktyczny
Pełnomocnik spółki złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku akcyzowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu, wskazując, że w zakreślonym terminie zasłabł, udał się do lekarza, który rozpoznał ostre zapalenie oskrzeli i skierował go na zwolnienie lekarskie, co uniemożliwiło mu terminowe uzupełnienie braków.Rozstrzygnięcie
Przywrócono skarżącej Spółce termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a przywrócić skarżącej Spółce termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Pełnomocnik M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialności w A., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] grudnia 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2013 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika 26 lutego 2013 r.
Pismem z 15 marca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik Spółki złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał, że nie mógł uzupełnić braku skargi w zakreślonym terminie, gdyż w dniu 23 lutego 2013 r. w czasie wykonywania czynności zasłabł.
W związku z tym udał się do lekarza, który rozpoznał u niego ostre, dwustronne zapalenie oskrzeli oraz stwierdził, że zasłabnięcie było wynikiem poważnego osłabienia organizmu wywołanego w/w chorobą. W związku z powyższym skierował pełnomocnika na zwolnienie lekarskie w okresie od 23 lutego 2013 r. do 8 marca 2013 r. Dlatego też pełnomocnik nie miał wiedzy, że na wskazany przez niego adres do korespondencji doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Informację o tym fakcie uzyskał po powrocie ze zwolnienia lekarskiego w dniu 11 marca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - powoływanej dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności
w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 u.p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 u.p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym to strona powinna uprawdopodobnić istnienie powyższej okoliczności. Uprawdopodobnienie jest zaś środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem, który nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Skoro ustawa dopuszcza uprawdopodobnienie braku winy, stanowiąc wyjątek od zasady udowadniania, działa tym samym na korzyść strony. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 u.p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik Spółki wskazał, że nie mógł uzupełnić braku skargi w zakreślonym terminie, gdyż w dniu 23 lutego 2013 r. w czasie wykonywania czynności zasłabł. W związku z tym udał się do lekarza, który rozpoznał u niego ostre, dwustronne zapalenie oskrzeli oraz stwierdził, że zasłabnięcie było wynikiem poważnego osłabienia organizmu wywołanego w/w chorobą. W związku z powyższym skierował pełnomocnika na zwolnienie lekarskie
w okresie od 23 lutego 2013 r. do 8 marca 2013 r. Na okoliczność tego przedstawił zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia. W dniu 15 marca 2013 r. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu. Nie budzi zatem wątpliwości, iż wniosek ten złożony został w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, jak też to, że równocześnie uzupełniono brak formalny poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (pełnomocnictwo i odpis KRS).
W ocenie Sądu nie ulega także wątpliwości, że wskazana we wniosku okoliczność nagłego zasłabnięcia i konieczność odpoczynku świadczą, iż pełnomocnik nie mógł w terminie uzupełnić braku skargi. Tym samym uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do uzupełnienia tego braku było przez niego niezawinione.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 u.p.p.s.a., orzeczono jak
w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło