I SA/Bk 530/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty skarbowej p o s t a n a w i a : 1. Odrzucić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. tut. Sąd odrzucił skargę J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie opłaty skarbowej. Pismem z dnia 1 lutego 2008 r. skarżący J. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postępowania odwoławczego oraz ustanowienie adwokata do skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku powołał się na trudną sytuację finansową i rodzinną związaną ze stanem zdrowia, w szczególności z trwającą ponad rok czasu internacją psychiatryczną, która doprowadziła do upadku jego gospodarstwa rolnego. Skarżący wskazał również, że konieczność ponoszenia wydatków związanych z licznymi sprawami sądowymi uniemożliwia mu opłacenie kosztów postępowania odwoławczego oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, iż w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne postanowienie tut. Sądu z dnia 13 listopada 2007 r. przyznające skarżącemu J. B. w przedmiotowej sprawie, prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznane prawo pomocy nie zostało cofnięte. Zgodnie z art. 243 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. A zatem wnioskodawca korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych także w ewentualnym postępowaniu przed NSA zainicjowanym skargą kasacyjną. W związku z tym, kolejny wniosek J. B. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 243 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, o czym orzeczono jak w pkt. 1 sentencji. Odnosząc się do wniosku w zakresie ustanowienia adwokata należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub części, ewentualnie ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanym przypadku, w ocenie Sądu, skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść w całości kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Ze złożonego wniosku wynika, iż skarżący mimo posiadania znacznej wielkości gospodarstwa rolnego nie uzyskuje z niego dochodów. Otrzymywana renta inwalidzka (370 zł) oraz dochód ze sprzedaży mleka (100 zł), a także brak innych, stałych źródeł dochodu wskazują, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla własnego utrzymania, w szczególności opłacenia wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika procesowego. Powyższe okoliczności, w połączeniu z brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym opłacenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt. 2 sentencji.