I SA/Bk 541/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w B. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w B. (dalej: "Spółka") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] kwietnia 2016 r., wydaną w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego. Zaskarżoną decyzją Dyrektor POR ARiMR w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości 1.665.136,25 zł. W skardze pełnomocnik Spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Spółka prowadzi działalność rolniczą i uczestniczy m. in. w programie rolnośrodowiskowym w ramach płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wysokość opłaty od skargi (16.652 zł) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z nałożoną do zapłaty kwotą powoduje, że Spółka nie jest w stanie ich ponieść bez utraty płynności finansowej i zaburzenia działalności. Pełnomocnik wskazał, że działalność rolnicza prowadzona przez Spółkę wiąże się ze znacznymi obciążeniami finansowymi związanymi z bieżącą realizacją zabiegów na użytkowanych terenach, m. in. w postaci kosztów koszeń (roczny sezon 2015-2016 w wysokości 78.453 zł netto - płatność do dnia 30 kwietnia 2016 r. nieuregulowana do chwili złożenia wniosku), płatności czynszów dzierżawnych (rocznie ok. 79.930 zł), przygotowania dokumentacji przyrodniczej, ekspertyzy i obsługi wniosków (rocznie sezon 2015-2016 w wysokości ok 15.700 zł netto). Obciążenia te powodują, że Spółka nie jest w stanie bez utraty płynności finansowej i utrzymania Spółki w obrocie gospodarczym ponieść opłat sądowych oraz należności na rzecz ARiMR. Pełnomocnik wskazał, że aktualnie wysokość środków w kasie Spółki wynosi 2.922,06 zł; stan konta 2.095,56 zł; koszty koszeń 78.453 zł netto (niezapłacone), wierzytelności niezapłacone przez kontrahentów - 17.863,20 zł, zobowiązania niezapłacone przez Spółkę na rzecz innych wierzycieli niż ARiMR - 110.598,25 zł, otrzymane dopłaty w 2016r. do dnia złożenia niniejszego wniosku 33.000 zł. Pełnomocnik załączył do skargi decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] lutego 2013 r., którą przyznano Spółce płatność rolnośrodowiskową na rok 2012 w kwocie 2.033.311,40 zł oraz z dnia [...] stycznia 2014 r. przyznającą Spółce płatność na rok 2013 w tej samej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Ponadto, w doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005). Nie jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania aktu, który został już wykonany. W tym miejscu należy zauważyć, że organ na poczet należności wynikającej z zaskarżonej decyzji w dniu 24 czerwca 2016 r. potrącił kwotę 381.717,45 zł (k. 82)– kwota ta została Spółce przyznana decyzją z dnia 17 czerwca 2016 r. tytułem płatności rolno – środowiskowo – klimatycznej na rok 2015. W tym zakresie skarżona decyzja została już wykonana i rozważanie jej wstrzymania byłoby niezasadne. Odnośnie pozostałej kwoty tj. 1.283.418,80 zł Sąd stwierdził, że Spółka, działając przez pełnomocnika, nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wstrzymania w sposób uzasadniający objęcie ochroną tymczasową. Niewątpliwie wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota do zapłaty przez Spółkę jest znaczna. Jednak z przedstawionych przez Spółkę do wniosku o przyznania prawa pomocy dokumentów wynika, że Spółka uzyskała za 2015 r. zysk w kwocie 2.399.672,24 zł. Z rachunku zysków i strat w 2015 r. wynika, że Spółka uzyskała przychody operacyjne na poziomie 2.863.854,68 zł przy kosztach działalności na poziomie 441.447,98 zł. Również w latach poprzednich Spółka otrzymywała dotacje przekraczające 2 mln. zł rocznie. We wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Spółka wskazała, że w 2016 r. otrzymała dopłaty w wysokości 33.000 zł. Oprócz tego Spółka wskazała na koszty prowadzonej działalności w kwocie ok. 174.000 zł rocznie. Powyższe dane wskazują, że Spółka prowadzi działalność w znacznych rozmiarach. Koszty prowadzonej działalności w odniesieniu do uzyskiwanych przez Spółkę przychodów stanowią niewielką ich część. Ocena przedstawionych przez Spółkę okoliczności mających wskazywać na jej kondycję finansową prowadzi do wniosku, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie decyzji. Spółka nie wykazała, że zapłata kwoty wynikającej z decyzji spowoduje utratę płynności finansowej czy zaburzenia działalności przynoszące nieodwracalne skutki. Dodatkowo należy wskazać, że fakt ewentualnego wyegzekwowania nałożonej kwoty pieniężnej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkuje nieodwracalnymi skutkami, bowiem w takim wypadku wskazana skarżoną decyzją należność zostanie Spółce zwrócona. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.