I SA/Bk 547/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Powiatu B. na decyzję Zarządu Województwa P. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania przypadającej do zwrotu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Zarządu Województwa P. na rzecz Powiatu B. kwotę 7 417 (siedem tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym 1. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] września 2021 r. (znak sprawy: [...]) Zarząd Województwa P. - Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2014-2020 w składzie A. K. - Marszałek Województwa P., M. O. - Wicemarszałek Województwa P. oraz W. B. - Członek Zarządu Województwa P. (dalej jako: Zarząd Województwa, IZ RPOWP): a) określił kwotę zobowiązania w wysokości 146 423,80 zł przypadającą do zwrotu od Powiatu B. (dalej również jako: Skarżący, Zamawiający, Beneficjent) wypłaconą w ramach realizacji Projektu pn. "Przebudowa i rozbudowa części budynków Zespołu Szkół nr [...] w B. wraz ze zmianą sposobu użytkowania części pomieszczeń w tych budynkach i ich wyposażenie na potrzeby kształcenia praktycznego" na podstawie Umowy o dofinansowanie nr [...] z dnia [...] września 2018 r., zmienionej aneksem nr: [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. (dalej jako: Umowa ) wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania środków, tj.: - kwotę w wysokości 81 853,26 - odsetki od powyższej kwoty naliczone od dnia wypłaty, tj. 17 czerwca 2019 r., do dnia zwrotu, - kwotę w wysokości 64 570,54 zł - odsetki od powyższej kwoty naliczone od dnia wypłaty, tj. 9 grudnia 2019 r., do dnia zwrotu. W pkt II decyzji stwierdzono, że kwotę przypadającą do zwrotu wraz z odsetkami należy przekazać na wskazane rachunki bankowe Województwa P.. Jako podstawę prawną wydania decyzji w jej sentencji wskazano na art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 305 ze zm., dalej jako: u.f.p.) w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze. zm.) lub (Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze. zm.) w zw. z § 3, § 5 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (t.j. Dz. U z 2018 r., poz. 971, dalej jako: Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych), a także na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735). 2. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia art. 22 ust. 1a w zw. z art. 7 ust. 1 P.z.p. z uwagi na określenie warunku udziału w poprzez naruszenie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz zasady proporcjonalności i przejrzystości. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Powiatowi B.emu na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] września 2018 r. o dofinansowanie projektu pn. "Przebudowa i rozbudowa części budynków Zespołu Szkół nr [...] w B. wraz ze zmianą sposobu użytkowania części pomieszczeń w tych budynkach i ich wyposażenie na potrzeby kształcenia praktycznego", zawartej pomiędzy Województwem P., w imieniu którego działał Zarząd Województwa P. - Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2014-2020, a Beneficjentem - Powiatem B., zmienionej aneksem nr: [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., przyznane zostało dofinansowanie z budżetu środków europejskich na realizację przedmiotowego projektu w kwocie nieprzekraczającej 1 824 976,93 zł, stanowiące nie więcej niż 84,20% kwoty wydatków kwalifikowanych, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020, Osi priorytetowej VIII. Infrastruktura dla usług użyteczności publicznej. Działania 8.2 Uzupełnienie deficytów w zakresie infrastruktury edukacyjnej i szkoleniowej, Poddziałania 8.2.1 Infrastruktura przedszkolna, kształcenia zawodowego i ustawicznego. Strona postępowania w ramach ww. projektu, założyła poprawę warunków kształcenia ustawicznego i zawodowego poprzez dostosowanie infrastruktury do potrzeb gospodarczych i społecznych w Zespole Szkolnym nr 1 w B.. Zakres rzeczowy Projektu obejmował roboty budowlane w obiektach znajdujących się na terenie kompleksu Zespołu Szkół i związany był z robotami instalacyjnymi w budynkach (m.in. sanitarną, kanalizacyjną, hydrauliczną, ogrzewania, teleelektryczną, wentylacji), jak również robotami budowlanymi wykończeniowymi oraz konstrukcyjnymi. Zgodnie z postanowieniami § 10 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 Umowy Beneficjent zobowiązany był do przeprowadzenia postępowań o udzielenie zamówień publicznych w ramach Projektu w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców, z uwzględnieniem procedur przewidzianych w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1579 ze zm., dalej jako: P.z.p.), w przypadku gdy wymóg ich stosowania wynika z P.z.p,, ponosząc wydatki zgodnie z przepisami prawa unijnego i krajowego oraz stosownymi Wytycznymi ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego wydanymi na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej jako: ustawa wdrożeniowa), w szczególności Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020. W trakcie realizacji Projektu Beneficjent przeprowadził w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o zamówienie publiczne, oznaczone nr [...], którego przedmiotem były roboty budowlane związane z przebudową i rozbudową części budynków ww. Zespołu Szkół wraz ze zmianą użytkowania części pomieszczeń w tych budynkach i ich wyposażenie na potrzeby kształcenia praktycznego. Wydatki kwalifikowalne poniesione na realizację działań w ramach udzielonego zamówienia publicznego (kategoria kosztu nr 2 w Budżecie Projektu) Beneficjent przedstawił do rozliczenia we wniosku o płatność z dnia 18 kwietnia 2019 r. w wysokości 972 129,00 zł (wydatki dofinansowane w ramach refundacji dokonanej w dniu 17 czerwca 2019 r.) oraz z dnia 30 września 2019 r. w wysokości 766 871,00 zł (wydatki dofinansowane w ramach refundacji wypłaconej w dniu 9 grudnia 2019 r.). W wyniku weryfikacji (przez zespół kontrolujący w okresie: od 20 maja 2020 r. do 11 lutego 2021 r.) przeprowadzonego postępowania o zamówienie publiczne IZ RPOWP stwierdziła naruszenie przez Zamawiającego przepisów art. 22 ust. 1a, w zw. z art. 7 ust. 1 P.z.p. poprzez wskazanie przez Zmawiającego w SIWZ, aby Wykonawca w zakresie spełnienia warunku udziału w postępowaniu dotyczącym zdolności technicznej lub zawodowej wykazał, że zrealizował co najmniej 1 robotę budowlaną o podobnym zakresie rzeczowym w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych, o wartości minimum 1 900 000,00 zł brutto, który to zapis uchybiał zasadzie uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i przejrzystości oraz zasadzie udzielania zamówień wyłącznie wykonawcom wybranym zgodnie z przepisami ustawy - skutkujące zastosowaniem korekty finansowej lub pomniejszeniem wydatków kwalifikowalnych, zgodnie z poz. 12 załącznika do rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych. W ogłoszeniu o zamówieniu w pkt III. 1.3 SIWZ w rozdziale V ust. 2 pkt 1 Zamawiający zawarł, że warunek udziału w postępowaniu "w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej" zostanie spełniony, jeżeli wykonawca wykaże, że zrealizował "co najmniej 1 robotę budowlaną o podobnym zakresie rzeczowym w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych, o wartości minimum 1 900 000,00 zł brutto". W piśmie z dnia 11 grudnia 2020 r. Zamawiający w odniesieniu do stwierdzonego przez IZ RPOWP naruszenia przepisów P.z.p. złożył stosowne wyjaśnienia. IZ RPOWP, po przeanalizowaniu wyjaśnień Beneficjenta, do których ustosunkowała się w całości pismem z dnia 11 lutego 2021 r., nie podzieliła przedstawionych przez niego argumentów i obszernie argumentując podtrzymała swoje stanowisko, iż sformułowanie wymogu, aby wykonawca wykazał, że: zrealizował "co najmniej 1 robotę budowlaną o podobnym zakresie rzeczowym w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych, o wartości minimum 1 900 000,00 zł brutto", narusza zasadę wyrażoną w art. 22 ust. 1a w zw. art. 7 ust. 1 P.z.p. Mając powyższe na uwadze, IZ RPOWP poinformowała Powiat B. o stwierdzonym w postępowaniu przetargowym nr [...] naruszeniu przepisów P.z.p. przy udzieleniu zamówienia na roboty budowlane, skutkującym nałożeniem korekty finansowej (pomniejszeniem wydatków objętych kontrolowanym postępowaniem) z uwzględnieniem okoliczności przemawiających za obniżeniem wskaźnika korekty - w wysokości 10% wartości wydatków kwalifikowalnych w części współfinansowanej ze środków EFRR, zgodnie z poz. nr 12 załącznika do Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych. Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. Beneficjent poinformował, iż nie zgadza się ze stanowiskiem IZ RPOWP w zakresie naruszenia przez niego art. 22 ust. 1a, w zw. z art. 7 ust. 1 P.z.p. w przeprowadzonym postępowaniu przetargowym w zakresie określonego warunku wskazanego w rozdziale V pkt 2 ppkt 1 SIWZ jakoby stanowił on warunek nieprecyzyjny i niedookreślony, uniemożliwiający prawidłową ocenę zdolności wykonawcy do zrealizowania przedmiotu zamówienia. W obszernym piśmie Skarżący odniósł się do zarzutów organu oraz złożył szerokie wyjaśnienia. Wobec podniesionych argumentów, strona wniosła o odstąpienie od zastosowania korekty finansowej, w wysokości niewspółmiernej do uchybień, które jej zdaniem nie spowodowały żadnej szkody. IZ RPOWP, po przeanalizowaniu wyjaśnień Beneficjenta, do których ustosunkowała się w całości pismem z dnia [...] maja 2021 r., nie podzieliła przedstawionych przez niego argumentów i podtrzymała dotychczasowe swoje stanowisko (m.in. wyrażone w piśmie z dnia [...] lutego 2021r.) w zakresie naruszenia przez Zamawiającego przepisów P.z.p. w przeprowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, poprzez zawarcie w ogłoszeniu o zamówieniu (w pkt 111.1.3) oraz SIWZ (w rozdziale V ust. 2 pkt 1) warunku udziału zdolności technicznej lub zawodowej w brzmieniu już wskazanym, będącego przejawem naruszenia zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz zasady proporcjonalności, poprzez określenie w postępowaniu warunku udziału nieproporcjonalnego do przedmiotu zamówienia oraz nie umożliwiającego ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia. Mając na uwadze, że część wydatków kwalifikowalnych poniesionych w Projekcie w ramach postępowania o zamówienie publiczne, w którym stwierdzono nieprawidłowość, została już rozliczona w ramach przekazanej Beneficjentowi refundacji we wnioskach o płatność, IZ RPOWP pismem z dnia [...] maja 2021 r. wezwała Powiat B. (Starostę B.) do zwrotu środków dofinansowania w wysokości wynikającej z korekty finansowej lub wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnej płatności o kwotę podlegającą zwrotowi, tj. 146 423,80 zł, wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia wypłaty środków do dnia zwrotu, bądź wyrażenia zgody na pomniejszenie jej z kolejnej płatności. Powiat B., pomimo skutecznego doręczenia wezwania, nie dokonał zwrotu środków, ani nie wyraził zgody na pomniejszenie z kolejnej płatności, w terminie wskazanym w wezwaniu. Natomiast pismem z dnia [...] maja 2021 r. poinformował, iż nie zgadza się ze stanowiskiem IZ RPOWP i podtrzymuje swoje dotychczasowe wyjaśnienia jednocześnie nie zgadzając się z przyjęciem 10% wskaźnika korekty finansowej za wystąpienie potencjalnej szkody przy jednoznacznym braku możliwości jej oszacowania i wskazania jej wysokości oraz minimalnego jej uprawdopodobnienia. W związku z tym, organ administracji - IZ RPOWP wszczął z urzędu wobec strony postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu części dofinansowania, o czym zawiadomił ją pismem z dnia [...] czerwca 2021 r., stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako k.p.a.). Jednocześnie w piśmie tym organ pouczył stronę o przysługujących jej uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. Zarząd Województwa stwierdził, że rozpatrując przedmiotową sprawę wziął pod uwagę dokumentację z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nr [...], a także stanowisko strony, w tym twierdzenia i argumenty przez nią podnoszone. W merytorycznym uzasadnieniu zaskarżonej do tut. Sądu decyzji IZ RPOWP wskazał, że Powiat B. stając się Beneficjentem RPOWP na lata 2014-2020 zobowiązał się do zrealizowania Projektu w pełnym zakresie, zgodnie z Umową i jej załącznikami, z zachowaniem obowiązujących aktów prawa unijnego i krajowego, w tym przepisów o zamówieniach publicznych w zakresie, w jakim ustawa P.z.p. ma zastosowanie do Beneficjenta, procedur oraz zasad dotyczących współfinansowania w ramach RPOWP. W świetle szczegółowo wymienionych podstaw prawnych wydatki na roboty budowlane powinny zostać poniesione zgodnie z przepisami P.z.p. Ponieważ naruszenie przepisu art. 22 ust. 1a, w zw. z art. 7 ust. 1 P.z.p. stwierdzono już po zatwierdzeniu wydatków i przekazaniu środków dofinansowania w formie refundacji na podstawie wniosków Beneficjenta o płatność, dofinansowanie podlega obniżeniu o kwotę odpowiadającą wartości nałożonej korekty finansowej. W tej części wydatek uznany jest za niekwalifikowalny (niespełniający kryteriów refundacji). Z dokumentacji sprawy wynika, że strona w przeprowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w ogłoszeniu o zamówieniu (w pkt III. 1.3) oraz SIWZ (w rozdziale V ust. 2 pkt 1) określiła warunek udziału zdolności technicznej lub zawodowej w brzmieniu: "Wykonawca spełni warunek jeżeli wykażę, że zrealizował co najmniej 1 robotą budowlaną o podobnym zakresie rzeczowym w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych, o wartości minimum 1 900 000,00 zł brutto". W postępowaniu przetargowym wpłynęła jedna oferta, na podstawie której wyłoniono wykonawcę - Firmę Usługowo - Budowlaną "W." z siedzibą w B. Przedmiotem zamówienia nr [...] były roboty budowlane. Zgodnie z opisem wskazanym w Specyfikacji Technicznej Wykonania i Odbioru Robót (załącznik nr 1 1a do SIWZ - str. 2) oraz opisem technicznym do projektu architektoniczno-budowlanego (załącznik nr 9a - str. 1) zakres inwestycji dotyczył trzech obiektów: budynku warsztatowo-administracyjno-socjalnego pełniącego funkcję Centrum Kształcenia Praktycznego (obiekt A), budynku dydaktycznego (obiekt B) oraz budynku stacji diagnostycznej pojazdów (obiekt C). W ramach robót budowlanych przewidzianych w poszczególnych budynkach Zamawiający zaplanował następującą realizację: - w obiekcie A: przebudowę znajdujących się w poziomie piwnicy pomieszczeń nieczynnej kotłowni węglowej wraz przyległym do niej składem opału i pomieszczeniami techniczno-socjalnymi z przeznaczeniem na potrzeby kształcenia praktycznego w zawodach budowlanych oraz przebudowę niektórych istniejących elementów zagospodarowania terenu przy przebudowywanych pomieszczeniach pozostających w związku z nową funkcją tych pomieszczeń, jak również wyposażenie stałe i ruchome w projektowanym zespole pomieszczeń, - w obiekcie B: dostosowanie budynku dla potrzeb osób niepełnosprawnych poprzez dobudowę zewnętrznej pochylni i szybu z platformą zapewniających dostępność obiektu tym osobom oraz przebudowę istniejącej salki gimnastycznej i przyległego zaplecza znajdujących się na drugim piętrze budynku na aulę (salę wykładową) przeznaczoną do kształcenia praktycznego z zastosowaniem środków audiowizualnych, - w obiekcie C: wymianę istniejącej i zużytej technicznie linii diagnostycznej w zabudowie na kanałowej, przeznaczonej do kształcenia praktycznego w zawodzie mechanik. Zakres robót budowlanych wskazanych w załączniku do SIWZ (od nr 10a do nr 10e) "przedmiary robót" dla obiektów objętych przedmiotem zamówienia obejmował m. in. prace przygotowawcze, rozbiórkowe (obróbek blacharskich, pokrycia dachowego, ścianek z cegieł, filarów i kolumn), roboty remontowe, betonowe, żelbetowe, malarskie, izolacje, tynki, montaż ścianek działowych i zabudów, podłogi posadzki, wymianę stolarki, wykonanie nawierzchni dróg i chodników, roboty instalacyjne elektryczne i sanitarne, instalację wentylacji, bram garażowych, roboty konstrukcyjne tj. wykonanie płyty fundamentowej wraz z montażem szybu podnośnika dla osób niepełnosprawnych, wykonanie ściany oporowej schodów wejścia głównego, wykonanie nadproży drzwiowych i obrzeży pod świetliki. Na podstawie treści załączników od SIWZ (od 9a do 11c do) organ wskazał, że przeanalizował wskazany zakres prac i doszedł do przekonania, że nie wymaga on od Zamawiającego określenia tak wygórowanego warunku udziału zdolności technicznej lub zawodowej, który musi spełnić potencjalny wykonawca, aby ubiegać się o udzielenie zamówienia, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. W ocenie Zarządu Województwa wskazanie przez Zamawiającego w ogłoszeniu o zamówieniu na podobny zakres rzeczowy i podobne parametry techniczne oznacza, że ww. warunek udziału w postępowaniu jest warunkiem nieprecyzyjnym i niedookreślonym, uniemożliwiającym prawidłową ocenę zdolności wykonawcy do zrealizowania przedmiotu zamówienia. Natomiast wskazanie na doświadczenie w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej zawęża krąg wykonawców zdolnych do wykonania zamówienia. Parametry techniczne budynku to jego powierzchnia (użytkowa, zabudowy, całkowita), kubatura czy wysokość, zaś zakres rzeczowy to opis/zestawienie planowanych do realizacji zadań mających swoje odzwierciedlenie w projekcie i dający jak najdokładniejsze i całkowite określenie oczekiwanego wyniku realizacji zamówienia. Organ wskazał, że zakres przewidzianych do realizacji zadań dotyczył typowych robót budowlanych obejmujących remonty pomieszczeń z wymianą stolarki, instalacji elektrycznych, instalacji sanitarnych, instalacji wentylacji, bram garażowych, prac przygotowawczych, rozbiórkowych (dot. m.in. obróbek blacharskich, pokrycia dachowego, ścianek z cegieł, filarów i kolumn), robót remontowych, betonowych, żelbetowych, malarskich, izolacyjnych, tynkarskich, montażu ścianek działowych, zabudów, wykonania podłogi/ posadzki, wykonania nawierzchni dróg i chodników, robót instalacyjnych elektrycznych czy też wykonania płyty fundamentowej wraz z montażem szybu podnośnika dla osób niepełnosprawnych, wykonania ściany oporowej schodów wejścia głównego, wykonania nadproży drzwiowych i obrzeży pod świetliki. Wobec powyższego, w ocenie organu, brak wskazania konkretnego wymaganego zakresu robót przy jednoczesnym określeniu podobnego zakresu rzeczowego mogło być odmiennie odczytane przez poszczególnych wykonawców, bowiem podobny może oznaczać zbliżony, porównywalny, zbieżny. Wobec czego sprawdzenie przez wykonawcę, czy spełnia postawione przez Zamawiającego w postępowaniu warunki udziału, wymagało od niego szczegółowej analizy zakresu rzeczowego zamówienia (w tym przypadku np. od załącznika 9a do załącznika 11c wymienionych w rozdziale III pkt I ppkt od 1 do 15 SIWZ) w celu stwierdzenia czy doświadczenie, którym dysponuje jest wystarczające do złożenia oferty. IZ RPOWP zaznaczyła, że przy tak sformowanym przez Zamawiającego warunku, każdy z wykonawców mógł w inny sposób postrzegać podobieństwo zrealizowanych przez siebie dotychczasowych robót budowalnych, a co za tym idzie, mogło to mieć wpływ na jego decyzję o udziale w postępowaniu. W postępowaniu nr GM.728.5.2018 Zamawiający, chcąc weryfikować doświadczenie wykonawcy poprzez analizę zakresu rzeczowego zrealizowanej przez wykonawcę inwestycji, powinien wskazać w jakiego rodzaju robotach budowlanych wymaga doświadczenia, bowiem w przeciwnym razie Wykonawcy mogli mieć wątpliwości co do rodzaju doświadczenia, jakiego wymaga Zamawiający. Zdaniem organu w przedmiotowym postępowaniu Zamawiający tego nie uczynił, i tym samym doprowadził do sytuacji, w której postawiony przez niego warunek odnoszący się do podobnych parametrów stał się warunkiem nieprecyzyjnym i niedookreślonym oraz umożliwiającym ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia. Organ wskazał też, że dodatkowo w niniejszej sprawie zakres rzeczowy Projektu obejmował roboty budowlane w obiektach znajdujących się na terenie kompleksu Zespołu Szkół w B., a co może dodatkowo budzić wątpliwości czy doświadczenie wykonawcy ma pochodzić z realizacji robót na kilku obiektach w ramach jednego zamówienia, czy wystarczy doświadczenie w realizacji robót budowlanych na jednym budynku. Zarząd podkreślił w tym miejscu, iż Zamawiający postawił warunek doświadczenia zawodowego w realizacji obiektów szkolnych lub użyteczności publicznej odnoszący się do całego zamówienia, a Wykonawca (Firma Usługowo - Budowlana "W."), którego oferta uznana została za najkorzystniejszą, jako potwierdzenie ww. warunku udziału, przedłożył dokumenty potwierdzające doświadczenie zdobyte podczas rozbudowy pawilonu handlowo - usługowego łącznie z robotami wykończeniowymi oraz instalacjami branżowymi wraz infrastruktura techniczną. Jednocześnie organ zaznaczył, że IZ RPOWP nie wnosiła zastrzeżeń do wartości obiektu, na którym wykonawca zdobywał doświadczenie, a jedynie do wskazania na podobny zakres rzeczowy w budynku szkoły lub w inny obiekt użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych. Warunek ten bowiem uniemożliwiał ubieganie się o zamówienie wykonawcom, którzy mają doświadczenie w remontach obiektów innego rodzaju, których sposób realizacji i poziom trudności jest taki sam, jak w przypadku inwestycji objętej niniejszym zamówieniem. Wobec czego organ uznał, że argument Zamawiającego, iż jego warunek został określony proporcjonalnie, a wskazana minimalna kwota została określonej na bazie kosztorysów inwestorskich i nie narusza art. 22 ust. 1a ustawy P.z.p. nie zasługuje na uwzględnienie. Organ, powołując się na wyrok KIO 2607/13 stwierdził, że Zamawiający, stawiając warunki udziału, oprócz zabezpieczenia prawidłowego wykonania zamówienia, powinien był zadbać o zapewnienie konkurencyjnych reguł postępowania. Odnosząc się do warunku, aby Wykonawca wykazał się doświadczeniem w zrealizowaniu roboty budowlanej w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej organ zaznaczył, że w realiach rozpatrywanej sprawy wymóg ten należało odnieść do rodzaju wcześniej wykonywanych przez potencjalnych wykonawców zamówienia, tj. według wykonanych przez nich robót budowlanych potwierdzających zdobyte doświadczenie i stanowiące zarazem zdolność techniczną i zawodową konieczną do prawidłowego zrealizowania zamówienia, a nie rodzaju budynku. Zatem od wykonawcy należało oczekiwać doświadczenia w zakresie wykonania 1 roboty budowlanej, o wartości minimum 1 900 000,00 zł brutto, jednak bez zawężania tego wymogu do wykonania ich w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnym zakresie rzeczowym o podobnych parametrach technicznych. IZ RPOWP dodał, że Prezes Urzędu Zamówień Publicznych (w wyniku przeprowadzonej kontroli z dnia [...] lutego 2012 r., [...]) stwierdził, że "prace wchodzące w zakres przedmiotowego zamówienia mogą być wykonywane w różnego rodzaju obiektach i nie ma powodu, dla którego wykonawca posiadający doświadczenie w zakresie ww. prac zrealizowanych w obiekcie innym niż obiekt użyteczności publicznej, nie mógł ich wykonać także w przedmiotowym postępowaniu. Wymóg wykazania przez wykonawcę zadań wykonanych na obiektach użyteczności publicznej uniemożliwiał ubieganie się o zamówienie wykonawcom, którzy mają doświadczenie w remontach obiektów innego rodzaju, ale w zakresie prac o zbliżonym charakterze, których sposób realizacji i poziom skomplikowania jest taki sam, jak w przypadku inwestycji objętej niniejszym zamówieniem". Przytaczając orzecznictwo sądowe organ wskazał, że Zamawiający, stosując prawidłowo przepisy P.z.p. - dotyczące ustalenia warunków ubiegania się o zamówienie tak, by były one proporcjonalne do przedmiotu zamówienia (co należy rozumieć w ten sposób, że nie mogą one być nadmierne, zbyt wygórowane w stosunku do przedmiotu zamówienia) - winien wykazać, poprzez ustalenie warunków w zamówieniu publicznym, że podjęte przez niego działania są adekwatne i konieczne do osiągnięcia wybranego celu, tj. postawione wymaganie nie są wyższe, niż wymagałby tego przedmiot zamówienia (zob. wyrok ETS z 16 września 1999 r., C-414/97, Komisja Wspólnot Europejskich V. Królestwo Hiszpanii). W kontekście zaprezentowanych regulacji prawnych oraz wskazań organ uznał, że IZ RPOWP prawidłowo oceniła, że warunek polegający na wykazaniu się doświadczeniem w realizacji robót budowlanych o podobnym zakresie rzeczowym w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych był warunkiem nadmiernym w stosunku do zakresu prac wymaganych przedmiotem zamówienia oraz w wyniku nieprecyzyjnego i niedookreślonego zakresu rzeczowego prowadził do złamania zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Zarząd Województwa uznał, że warunek postawiony przez Zamawiającego nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 22 ust. 1a P.z.p., gdyż nie jest proporcjonalny do przedmiotu zamówienia, a ponadto jest niezgodny z art. 7 ust. 1 P.z.p., który nakłada na Zamawiającego obowiązek przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. Zdaniem Zarządu Województwa zastosowany przez Zamawiającego wymóg nie jest zgodny z tą zasadą, bez względu na motywy, jakimi kierował się Skarżący, tj. nawet jeżeli miał on na względzie zapewnienie wysokiego poziomu wykonania zadania czy też właściwą realizację zamówienia. Zastosowany w ogłoszeniu o zamówieniu (w pkt III. 1.3) oraz SIWZ (w rozdziale V ust. 2 pkt 1) wymóg ograniczył dostęp potencjalnym wykonawcom. Przedstawione przez stronę w toku postępowania kontrolnego wyjaśnienia przyczyn określenia warunków udziału w postępowaniu z zastrzeżeniem "o podobnym zakresie rzeczowym w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych o wartości minimum 1 900 000,00 zł brutto’’- tłumaczą pobudki jakimi kierował się Zamawiający, przy jego formułowaniu, tj. dbałość o dobro Zamawiającego, lecz nie potwierdzają (na gruncie przepisów ustawy P.z.p.) prawidłowości przyjętego rozwiązania. W ocenie organu, określenie przez Zamawiającego (w ogłoszeniu o zamówienie publiczne w pkt IV.6.2) długiego terminu składania ofert nie ma znaczenia, bowiem to nie okres na przygotowanie oferty jest najistotniejszy, ale warunki jakie stawia Zamawiający i jakie są konieczne do spełnienia przez podmioty ubiegające się o ich realizację. Biorąc pod uwagę wiedzę powszechnie dostępną (np. dane statystyczne GUS lub literaturę branżową z zakresu inżynierii budownictwa) roboty budowlane cieszą się tendencją wzrostową, a co za tym idzie na rynku zwiększa się liczba Wykonawców oraz konkurencja między nimi. Wobec czego złożona jedna oferta (po ponad 4 miesiącach od ogłoszenia postępowania) dowodzić może, że postawiony przez Zamawiającego warunek mógł mieć wpływ na wynik postępowania, bowiem dodatkowe, nadmierne wymagania ponad to, co jest niezbędne w celu realizacji zamówienia zawęziło krąg udziału w postępowaniu tych wykonawców, którzy faktycznie byli zdolni, aby należycie wykonać przedmiot zamówienia. Dalej organ wyjaśnił, że naruszenie przez stronę regulacji zamówień publicznych (art. 22 ust. 1a w zw. z art. 7 ust. 1 P.z.p.) pociąga za sobą, stosownie do zapisów § 10 ust. 5 Umowy, konsekwencje finansowe w postaci obniżenia kwoty przyznanego dla Projektu dofinansowania o kwotę korekty nałożonej na wydatki przedstawione do rozliczenia w ramach kontrolowanego postępowania. Wyjaśnił, że biorąc pod uwagę fakt, iż w omawianym postępowaniu przetargowym działanie Zamawiającego naruszyło zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz zasadę proporcjonalności i przejrzystości, a tym samym spowodowało możliwość poniesienia straty finansowej w budżecie Unii Europejskiej, organ przyjął 10% wskaźnik korekty finansowej, jako adekwatny w tym konkretnym przypadku. 3. Skarżący nie skorzystał z prawa zwrócenia się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, lecz wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W skardze strona skarżąca zarzuciła: A. Naruszenie przepisów prawa materialnego: 1) art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 u.f.p. w zw. z § 3 oraz § 5 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 Rozporządzenie Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżenia wartości korekt finansowych w zw. z art. 22 ust. 1a P.z.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że Beneficjent naruszył postanowienia Umowy, a w szczególności Zamawiający określił warunki udziału w postępowaniu oraz wymagane od wykonawców środki dowodowe w sposób nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, a tym samym uchybił zasadzie uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców i przejrzystości oraz zasadzie udzielania zamówień wyłącznie wykonawcom wybranym zgodnie z P.z.p., co skutkowało nałożeniem na niego korekty finansowej przez Zarząd Województwa w Decyzji, podczas gdy sformułowane wymaganie dotyczące wykonawcy w żadnym stopniu nie uchybiło powyższym zasadom, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, iż Beneficjent sformułował wymagania dotyczące wykonawcy Projektu zgodnie z brzmieniem Umowy o dofinansowanie oraz P.z.p., nie naruszając obowiązujących aktów prawa krajowego i unijnego, a w ramach Projektu nie nastąpiła nieprawidłowość, która mogłaby uprawniać do wydania decyzji dotyczącej nałożenia korekty finansowej, wobec czego żądanie zwrotu dofinansowania jest bezpodstawne. 2) art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 u.f.p. w zw. z § 3 oraz § 5 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 w zw. z poz. nr 12 załącznika do Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżenia wartości korekt finansowych w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w z zw. z art. 143 ust. 2 Rozporządzenia nr 1303/2013 w zw. z art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej poprzez nałożenie przez Organ (względem zarzucanego uchybienia) korekty w wysokości 10% otrzymanego dofinansowania w ramach Umowy objętych rzekomą nieprawidłowością, podczas gdy Organ nie przeprowadził wyczerpującego rozumowania odnoszącego się do powagi i rangi zarzucanego uchybienia, w tym nie uwzględniał wszystkich okoliczności w trakcie analizy argumentów pozwalających na obniżenie korekty finansowej, co w konsekwencji prowadzi wniosku, że Organ w odgórny sposób zastosował sankcję nieproporcjonalną do zarzucanych Beneficjentowi uchybień. 3) art. 2 pkt 36 oraz art. 143 ust. 2 Rozporządzenia nr 1303/2013 oraz poz. Nr 12 załącznika do Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżenia wartości korekt finansowych w zw. z § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju poprzez naruszenie zasad zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów związanych z realizacją środków europejskich, tj.: a) utrzymanie zobowiązania Beneficjenta do zwrotu środków pomimo braku wykazania przez Organ wystąpienia konstytutywnych przesłanek składających się na pojęcie nieprawidłowości w postaci (i) działania lub zaniechania Beneficjenta (ii) stanowiącego naruszenie prawa (iii) powodujące lub mogące spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej, poprzez obciążenie budżetu Unii Europejskiej nieuzasadnionym wydatkiem, uzasadniające możliwość nałożenia korekty, b) żądanie od Beneficjenta zwrotu dofinansowania w sytuacji, w której Organ nie określił, czy stwierdzone przez nich rzekome uchybienia mają charakter nieprawidłowości, a jeżeli tak, czy uzasadniają nałożenie na Beneficjenta korekty finansowej i w jakiej wysokości, c) żądanie przez Organ zwrotu znacznej części dofinansowania w sytuacji, gdy Organ nie dokonał oceny wpływu rzekomych uchybień na wysokość żądanej do kwoty zwrotu, nie przeprowadził żadnego rozumowania odnoszącego się do powagi i rangi rzekomych uchybień. podczas gdy Organ nie wykazał wystąpienia konstytutywnych przesłanek składających się na pojęcie nieprawidłowości, w szczególności wystąpienia rzeczywistej lub potencjalnej szkody w budżecie ogólnym Unii Europejskiej, a w ramach Projektu nie zaistniała możliwość uszczuplenia środków unijnych, co prowadzi do wniosku, że żądanie zwrotu dofinansowania jest nieuzasadnione, gdyż nie doszło do wystąpienia nieprawidłowości w rozumieniu prawa unijnego, a tylko takie może uzasadniać nałożenie korekty i domaganie się zwrotu środków przez Organ. 4) art. 207 ust. 1 u.f.p. w zw. z art. 481 k.c. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, iż zachodzą bezwzględne przesłanki do zastosowania ww. przepisu i wezwania Beneficjenta do zwrotu pobranych w ramach dofinansowania środków wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji (niezależnie od faktu bezpodstawności samego wezwania do zwrotu środków), podczas gdy: a) w okolicznościach niniejszej sprawy wezwanie do zwrotu 10% dofinansowania jest bezpośrednio powiązane z realizacją przez Beneficjenta Umowy o dofinansowanie, która ma charakter cywilnoprawnego stosunku prawnego, podlegającego regułom wynikającym z przepisów prawa cywilnego, w tym w szczególności Kodeksu cywilnego, b) Zarząd Województwa analizując reżim naliczania odsetek w niniejszej sprawie powinien był odstąpić od literalnej wykładni art. 207 ust. 1 u.f.p., kierując się względami celowościowymi i słusznościowymi, z których wynikałoby, iż zastosowanie ww. przepisu w okolicznościach niniejszej sprawy jest sprzeczne z szeregiem zasad prawa unijnego i nie znajduje jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia na gruncie przepisów krajowych. co prowadzi do wniosku, iż żądając zwrotu dofinansowania. Organ powinien był zastosować cywilnoprawny reżim naliczania odsetek określony w art. 481 Kodeksu cywilnego, który uzależnia moment naliczania odsetek od momentu wymagalności roszczenia. B. Naruszenie przepisów postępowania: 5) art. 7a k.p.a. i art. 11 ust. 1 Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. 2021 poz. 162), art. 8, art. 10 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p. oraz art. 41 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych (wersja skonsolidowana, Dz. Urz. UE C 326 z 2012 r., str. 391 z późn. zm.) poprzez jednostronną, dowolną i dokonaną wyłącznie na niekorzyść Beneficjenta ocenę okoliczności faktycznych, w tym: a) konsekwentne ignorowanie, że realizacja Projektu miała na celu remont budynku użyteczności publicznej, w szczególności nieuwzględnienie wymogu dochowania wyższej staranności niż przy realizacji projektów komercyjnych lub prywatnych z uwagi na jego trwały charakter i specyfikę warunków korzystania z niego, b) powierzchowne twierdzenia Organu, że częściowo uwzględnił wyjaśnienia składane przez Beneficjanta, podczas gdy konsekwentne utrzymuje decyzję dotyczącą nałożenia korekty w wysokości 10% wartości dofinasowania, bez jakiejkolwiek reasumpcji pierwotnego stanowiska, c) przyjęcie błędnego stanu faktycznego, poprzez uznanie, że zakres prac przy realizacji Projektu dotyczył wymian bram garażowych, podczas gdy takie roboty budowalne nie zostały wykonane oraz nie były nawet objęte zakresem Projektu, co prowadzi do wniosku, że udział Zamawiającego jako strony w postępowaniu miało charakter iluzoryczny. Organ nie ustalił w sposób należyty stanu faktycznego sprawy, a ponadto Organ naruszył zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej oraz prawo Beneficjenta do sprawiedliwego rozpoznania sprawy. Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej Decyzji IZ RPOWP w całości oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. 2. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów, należy uznać, że skarga jest zasadna, jednak nie wszystkie zarzuty w niej podniesione zasługują na aprobatę. 3. Zakreślając ramy prawne sprawy na wstępie należy przypomnieć, iż aktem prawa wspólnotowego, mającym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, jest w szczególności rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. EU.L.2013.347.320 z późn. zm., zwane dalej Rozporządzeniem 1303/2013). Z treści uregulowań tego rozporządzenia wynika, że za zarządzanie programami operacyjnymi i ich kontrolę odpowiedzialne są państwa członkowskie. Do tych państw należy zapobieganie, wykrywanie i korygowanie nieprawidłowości oraz odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych wraz z odsetkami z tytułu zwrotu tych kwot po terminie (art. 122 ust. 2). Skuteczność realizacji przez państwa procedur odzyskiwania środków finansowych, które zostały wypłacone beneficjentom ma znaczenie dla konsekwencji, które obciążają to państwo. Zgodnie z art. 143 ust. 2 Rozporządzenia nr 1303/2013, państwa członkowskie dokonują korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty finansowe polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach operacji lub programu operacyjnego. Państwa członkowskie biorą pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze polityki spójności lub EFMR i stosują proporcjonalną korektę. Korekty finansowe są odnotowywane w zestawieniu wydatków za rok obrachunkowy, w którym podjęto decyzję o anulowaniu. Użyte w ww. przepisie pojęcie nieprawidłowości zostało natomiast zdefiniowane w art. 2 pkt 36 ww. rozporządzenia i oznacza ono każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem. Z kolei w krajowym porządku prawnym aktem prawa krajowego, który określa zasady realizacji programów jest ustawa z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (ustawa wdrożeniowa). Z art. 24 ust. 1 tej ustawy wynika, że stwierdzenie wystąpienia nieprawidłowości indywidualnej albo nieprawidłowości systemowej, zwanych dalej "nieprawidłowościami", powoduje powstanie obowiązku podjęcia przez właściwą instytucję odpowiednich działań, o których mowa w ust. 9 lub ust. 11. Wartość korekty finansowej wynikającej ze stwierdzonej nieprawidłowości indywidualnej jest równa kwocie wydatków poniesionych nieprawidłowo w części odpowiadającej kwocie współfinansowania UE (ust. 5), a w przypadku gdy kwoty nieprawidłowo poniesionych wydatków nie można określić, wartość korekty finansowej ustala się, z uwzględnieniem ust. 6 i przepisów wydanych na podstawie ust. 13, zgodnie z art. 143 ust. 2 rozporządzenia ogólnego (ust. 7). Zasady postępowania w przypadku wystąpienia nieprawidłowości indywidualnej uregulowano w ust. 5 oraz 8-11 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 24 ust. 9 pkt 2, w przypadku stwierdzenia wystąpienia nieprawidłowości indywidualnej w uprzednio zatwierdzonym wniosku o płatność - właściwa instytucja nakłada korektę finansową oraz wszczyna procedurę odzyskania od beneficjenta kwoty współfinansowania UE w wysokości odpowiadającej wartości korekty finansowej, zgodnie z art. 207 u.f.p. Przepis 207 ust. 1 u.f.p. stanowi, że środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, jeżeli są: wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem; wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184; pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Zgodnie z art. 207 ust. 8 u.f.p., w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja określona odpowiednio w ust. 9, 11 i 11a lub instytucja, która podpisała z beneficjentem umowę o dofinansowanie, wzywa do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki (ust. 9). Z treści przepisu art. 207 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 184 ust. 1 u.f.p. wynika, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy (tj.m.in. pochodzących z budżetu UE) są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. "Inne procedury", o których mowa w art. 184 ust. 1, to także procedury określone w umowie między beneficjentem, a instytucją zarządzającą projektem - w rozpoznawanej sprawie w umowie z dnia [...] września 2018 r. zawartej przez Powiat B. z Zarządem Województwa. Stosownie do art. 22 ust. 1a ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (mającej zastosowanie w niniejszej sprawie) zamawiający określa warunki udziału w postępowaniu oraz wymagane od wykonawców środki dowodowe w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności. Należy też wskazać na treść art. 29 P.z.p., który stanowi, że: (-) przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (ust. 1); (-) przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję (ust. 2), Z kolei jak wynika z art. 7 ust. 1 P.z.p zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. 4. W rozpoznawanej sprawie spór koncentruje się zasadniczo na tym, czy w toku przeprowadzonego przez Skarżącego postępowania o zamówienie publiczne w ramach realizacji Projektu dopuścił się on naruszenia art. 22 ust. 1a w zw. z art. 7 ust. 1 P.z.p. poprzez umieszczenie warunku udziału w postępowaniu, odnoszącego się do doświadczenia wykonawcy, w brzmieniu: "Wykonawca spełni warunek jeżeli wykaże, że zrealizował co najmniej 1 robotę budowlaną o podobnym zakresie rzeczowym w budynku szkoły lub w innym obiekcie użyteczności publicznej o podobnych parametrach technicznych, o wartości minimum 1 900 000,00 zł brutto". 5. W ocenie składu orzekającego nieprawidłowości wskazane przez Zarząd Województwa nie miały miejsca i tym zakresie Sąd przychyla się do szerokiej argumentacji przedstawionej przez skarżący Powiat B.. Wynik analizy materiału dowodowego, w oparciu o który wydano zaskarżoną decyzję, jak również motywów organu, przekonał Sąd o tym, że przyznane środki zostały wykorzystane przez Beneficjenta zgodnie z zakresem określonym w umowie o dofinansowanie z 25 września 2018 r., zmienionej aneksem z dnia 25 czerwca 2020 r. Strona skarżąca, wbrew ustaleniom organu, prawidłowo określiła warunki i adresatów przetargu, nie naruszając zasady konkurencyjności i równego traktowania oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. 6. Z punktu widzenia istoty sporu odnieść się należy przede wszystkim do kwestii przestrzegania przez Skarżącego zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, ponieważ naruszenie tej fundamentalnej zasady udzielania zamówień publicznych stanowi główny zarzut IZ RPOWP w stosunku do strony skarżącej. Z przedstawionych powyżej regulacji prawnych wynika, że w interesie zamawiającego jest to, aby zamówienie realizowane było przez wykonawcę dysponującego niezbędną wiedzą i doświadczeniem, w tym wymaganymi uprawnieniami i kwalifikacjami, co oznacza, iż zamawiający jest uprawniony do określenia w ogłoszeniu o zamówieniu warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego również w zakresie odnoszącym się do podmiotowych wymogów udziału w tym postępowaniu oraz opisu sposobu oceny spełniania określonych w tym ogłoszeniu warunków i wymogów. Przepisy obowiązującego prawa nie ustanawiają w tym zakresie nieograniczonej swobody zamawiającego. Ustawa Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. nakazuje bowiem przygotowanie i przeprowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców (art. 7 ust. 1) i zabrania określania warunków udziału w postępowaniu w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, tj. poprzez tworzenie i wprowadzanie nieuzasadnionych barier ograniczających prawo oferentów do wzięcia udziału w przetargu. Prawidłowe określenie warunków i wymogów w ogłoszeniu o zamówieniu wymaga zachowania niezbędnej równowagi między interesem zamawiającego, polegającym na gwarancji należytego wykonania zamówienia, a interesem potencjalnych wykonawców, który wyraża się w ich usprawiedliwionym oczekiwaniu, że wobec nadmiernych wymagań, nie zostaną oni wykluczeni z postępowania albo wręcz zniechęceni do udziału w nim, a tym samym, że nie zostaną pozbawieni prawa równej szansy ubiegania się o dostęp do zamówienia finansowanego ze środków publicznych (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2017 r., II GSK 1269/15 oraz z dnia 28 sierpnia 2019 r., I GSK 1264/18 – wszystkie wyroki sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w bazie CBOSA, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). 7. Zasadnie podnosi Skarżący, że zastosowane przez niego zapisy umieszczone w dokumentacji przetargowej, co do określenia przez zamawiającego warunku posiadania niezbędnej wiedzy i doświadczenia przez wykonawcę, nie naruszają zasady określonej w art. 7 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1a P.z.p., albowiem warunki te nie prowadzą do naruszenia zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania poprzez wykluczenie z tego postępowania potencjalnych wykonawców. Warunki, jakie muszą spełniać wykonawcy ubiegający się o wykonanie zamówienia określa w sposób ogólny art. 22 ust. 1 P.z.p. Natomiast ich konkretyzacji dokonuje zamawiający w ogłoszeniu o zamówieniu i w SIWZ, poprzez opisanie sposobu dokonywania oceny spełnienia warunków. Sąd w pełni aprobuje pogląd wyrażony przez Krajową Izbę Odwoławczą w wyroku z dnia 7 sierpnia 2013 r., KIO 1812/13, w którym stwierdzono, że zadaniem stawianego warunku udziału w postępowaniu jest zapewnienie prawidłowej, niezakłóconej realizacji zamówienia. Istotą warunku jest zatem uprawdopodobnienie poprawnej realizacji danego zamówienia, czemu mają służyć wcześniejsze doświadczenia wykonawcy. Izba wskazała, że w praktyce zamówień publicznych, za wyjątkiem prostych zamówień, prawie nigdy nie jest możliwe określenie znaczenia warunków udziału w postępowaniu czy to opisanie przedmiotu zamówienia, który w ten czy inny sposób nie uniemożliwi części wykonawców w ogóle złożenie oferty, a niektórych postawi w uprzywilejowanej pozycji. Warunkiem nienaruszania konkurencji jest w takim przypadku brak uniemożliwiania z góry niektórym podmiotom udziału w postępowaniu bez uzasadnienia w obiektywnych potrzebach i interesach zamawiającego oraz brak sytuacji, w której uprzywilejowanie danych wykonawców osiągnie rozmiary faktycznie przekreślające jakąkolwiek konkurencję. Nie oznacza, to jednak wcale, iż zamówienie musi być w równym stopniu "wygodne" wszystkim wykonawcom i dostosowane do ich możliwości, rodzaju czy przebiegu działalności. Wystarczy, że grupa zdolnych wykonać je wykonawców jest wystarczająco liczna oraz formalnie "niezamknięta", aby konkurencyjność udzielanego zamówienia zapewnić. O złamaniu zasady konkurencji i równego dostępu do zamówienia nie może przesądzać sam fakt, iż na rynku istnieją podmioty, które w świetle danego opisu przedmiotu zamówienia, czy przy przyjętych znaczeniach warunków udziału w postępowaniu, mają mniejsze szanse na uzyskanie zamówienia (por. Wyrok KIO z dnia 7 sierpnia 2013 r., KIO 1812/13 oraz z dnia 28 maja 2009 r., KIO/UZP 641/09 - wszystkie wyroki Krajowej Izby Odwoławczej powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w bazie SIP LEX). Należy również wskazać na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 22 marca 2021 r. (KIO 469/21), w którym trafnie wskazano, że dokonanie opisu przedmiotu zamówienia jest nie tylko obowiązkiem Zamawiającego, ale również jego uprawnieniem, bowiem formułując wymagania stawiane w postępowaniu Zamawiający definiuje własne, obiektywne potrzeby. Dlatego też, każdy opis przedmiotu zamówienia będzie w jakimś stopniu prowadził do ograniczenia konkurencji. Sporządzając opis przedmiotu zamówienia Zamawiający nie jest zobowiązany dopuścić do udziału w postępowaniu każdego potencjalnego wykonawcy działającego na danym rynku, a jedynie tych, którzy będą w stanie zaoferować przedmiot zaspokajający uzasadnione i niedyskryminujące potrzeby Zamawiającego, gwarantujące mu uzyskanie oczekiwanego efektu. W podobny sposób wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lipca 2021 r., I GSK 3449/18, w którym w zbliżonej przedmiotowo sprawie wskazał, że opis sposobu dokonywania oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu służyć ma ochronie słusznego interesu zamawiających, a dopuszczenia jak największej liczby wykonawców do postępowania nie można uznać za priorytet w stosunku o dbałość o należytą realizację zamówienia. Wskazał też, że "również wykonawca powinien dysponować określonym poziomem wiedzy technicznej, co w danym przypadku wiązało się ze specjalizacją w realizacji budowy obiektu użyteczności publicznej. Zasadnie podnosi autor odpowiedzi na skargę kasacyjną, że wykonawca nie jest jedynie bezkrytycznym odtwórcą projektu i dlatego musi dysponować odpowiednim doświadczeniem i wiedzą." 8. Mając na uwadze powyższe poglądy orzecznictwa przyznać należy rację Beneficjentowi, że opisanie przedmiotu zamówienia w taki sposób, który nie pozwala wziąć udziału w postępowaniu wszystkim wykonawcom działającym w danej branży na rynku, nie musi oznaczać, iż doszło do naruszenia zasady uczciwej konkurencji i proporcjonalności. Nie można bowiem mówić o jej naruszeniu, gdy zdolna do realizacji danego zamówienia jest wąska grupa podmiotów. Zamawiający, dla zabezpieczenia prawidłowego przebiegu postępowania i zagwarantowania wykonania zamówienia w sposób należyty, zobowiązany jest do wymagania od potencjalnych wykonawców, starających się o udzielenie zamówienia publicznego, spełnienia takich warunków udziału w postępowaniu, które będą adekwatne do tego przedmiotu: jego charakteru, skali, stopnia skomplikowania, okresu trwania, ryzyka związanego z prowadzeniem inwestycji. Będący przedmiotem sporu warunek udziału zdolności technicznej lub zawodowej był uzasadniony potrzebami Skarżącego, związanymi z charakterem budynków użyteczności publicznej, a także innymi czynnikami, wskazanymi szczegółowo w pkt 22-26 skargi. Wymóg sformułowany przez Beneficjenta jest również zgodny z zasadą proporcjonalności rozumianą jako opisanie warunku na poziomie, który jest usprawiedliwiony dbałością o jakość i rzetelność wykonania przedmiotu zamówienia (zob. wyrok KIO z dnia 4 marca 2021 r., KIO 356/21). W tym kontekście Sąd zgadza się z argumentacją Skarżącego, iż budynek użyteczności publicznej wymaga szczególnej wiedzy i umiejętności jego wykonawcy, z uwagi na specyfikę tego typu przedsięwzięć - w szczególności ich grupę docelową i szczególne potrzeby, które tego typu projekt spełnia. 9. W tym miejscu warto odwołać się do definicji legalnej budynku użyteczności publicznej, określonej w § 3 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – t.j. Dz.U. 2019 poz. 1065), zgodnie z którą budynkiem użyteczności publicznej jest budynek przeznaczony na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, oraz inny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny. Stwierdzić należy, że skoro budynek szkoły jest budynkiem użyteczności publicznej, a definicja takiego budynku została przez prawodawcę określona bardzo szeroko (chociażby poprzez uznanie za niego "innego budynku przeznaczonego do wykonywania podobnych funkcji") to myli się organ twierdząc, że takie zastrzeżenie ograniczało ilość oferentów, a w szczególności eliminowało podmioty, również zdolne do realizacji takiego zadania (podobnie WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 6 sierpnia 2018 r., III SA/Gl 497/18). Kwestionowany przez Zarząd Województwa zapis nie spowodował uprzywilejowania potencjalnych wykonawców w sposób, który osiągnął rozmiary faktycznie przekreślające jakąkolwiek konkurencję. Biorąc pod uwagę wartość i zakres prac będących podstawą realizacji zamówienia, jak również obowiązek dołożenia należytej staranności w jego realizacji przez Skarżącego sposób sformułowania warunku doświadczenia potencjalnego wykonawcy był w pełni uzasadniony. Należy zwrócić uwagę na specyfikę projektu, z perspektywy którego kluczową rolę odgrywa nie tylko jego prawidłowa realizacja, ale również jego solidność i długotrwałość. Zmodernizowany zespół szkół, jako budynek użyteczności publicznej, powinien być wykonany ze starannością i doświadczeniem, tak by służył on lokalnej społeczności w różnego rodzajach sytuacjach nie tylko związanych z edukacją, ale np. jako miejsce ewakuacji ludności w trakcie klęsk żywiołowych. W ocenie Sądu nie ulega najmniejszej wątpliwości, że budynek powinien być wykonany w sposób wymagający doświadczenia i staranności gwarantujący uwzględnienie potrzeb edukacyjnych i społecznych. Tym samym, z uwagi na charakter projektu, zasadnym było wskazanie, że wykonawca projektu ma posiadać doświadczenie również w zakresie budowy lub modernizacji budynków użyteczności publicznej z uwagi na ich specyfikę - co zresztą znajduje swoje pełne odzwierciedlenie w praktyce udzielania podobnych zamówień, na co Sąd wskazuje bardziej szczegółowo w pkt 11 uzasadnienia wyroku. 10. Na etapie kontroli pojawiło się stwierdzenie, że o nieprecyzyjnym opisie warunku udziału w postępowaniu może świadczyć to, iż w postępowaniu wpłynęła tylko jedna oferta od FUB "W.". W tym kontekście stwierdzić należy, że ilość złożonych ofert w odpowiedzi na zamówienie nie może z góry przesądzać o prawidłowości przeprowadzonego zamówienia. W ocenie Sądu jako niezasadny jawi się pogląd, jakoby minimalny poziom konkurencyjności zapewniało tylko otrzymanie i przyjęcie więcej niż jednej oferty spełniającej kryteria kwalifikacji. Oczywiście, im więcej podmiotów wyrażających chęć wykonania projektu to tym samym w większym stopniu realizowana jest zasada konkurencyjności, jednakże nie oznacza to jednocześnie, iż złożenie tylko jednej oferty tę zasadę narusza. Dlatego też organ nie powinien za wszelką cenę wymagać zgłoszenia się do przetargu kilku podmiotów. Zgodzić się też należy z autorem skargi, iż modernizacja szkoły ze swojej istoty była głównie rozważana przez lokalnych przedsiębiorców lub okoliczne spółki. 11. Należy również zwrócić uwagę na powszechność praktyki stawiania wymogu doświadczenia przy realizacji projektów w budynkach użyteczności publicznej, co wynika z analizy ogłoszeń publikowanych w Bazie Konkurencyjności i Biuletynie Informacji Publicznej, a co skutecznie dowiodła strona skarżąca, dołączając do akt sprawy wybrane ogłoszenia z ww. publikatorów (załącznik nr 3-7, k. 75-135 akt sądowych). Analiza tej dokumentacji doprowadziła Sąd do przekonania, że warunek, który został uznany przez organ za naruszający zasady uczciwej konkurencji, jest powszechnie stosowany w obrocie prawnym przy precyzowaniu warunków doświadczenia potencjalnych wykonawców. Świadczy to również o tym, że zapis ten nie skutkuje uprzywilejowaniem jednych wykonawców i wykluczaniem pozostałych. 12. Mając powyższe na uwadze Sąd nie doszukał się nieprawidłowości w opisie zamówienia. Tym samym, uznając za błędną argumentację organu w tym zakresie, jako zasadny jawi się zarzut naruszenia przez IZ RPOWP art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 u.f.p. w zw. z § 3 i 5 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych w zw. z art. 22 ust. 1a P.z.p. 13. Skoro więc zasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez Zarząd Województwa prawa materialnego w powyższym zakresie, to w konsekwencji zasadny jest również zarzut sformułowany w pkt I.C. skargi, tj. naruszenia przez organ art. 2 pkt 36, art. 143 Rozporządzenia nr 1303/2013 oraz poz. nr 12 w zw. z § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych poprzez przyjęcie, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przeprowadzonego przez Skarżącego, wskutek zastosowanego warunku wiedzy i doświadczenia, doszło do powstania nieprawidłowości i szkody potencjalnej w budżecie Unii Europejskiej. Jeżeli bowiem sąd administracyjny doszedł do wniosku, że w toku postępowania dotyczącego zamówienia publicznego nie naruszono art. 7 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1a P.z.p - to w konsekwencji nie może być mowy o nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 Rozporządzenia nr 1303/2013. W konsekwencji w sprawie nie występuje zarówno nieprawidłowość, jak i szkoda (chociażby potencjalna) w budżecie Unii Europejskiej, co legło u podstaw do żądania zwrotu części dofinansowania. 14. Uwzględnienie powyższych zarzutów przez Sąd usuwa potrzebę odnoszenia się do pozostałych zarzutów skargi, w tym dotyczących wysokości przyjętej korekty i zastosowanego przez organ Taryfikatora. 15. Odnosząc się do zarzutów związanych z naruszeniem przez organ przepisów postępowania (pkt II skargi) stwierdzić należy, że analiza zgromadzonych akt administracyjnych sprawy oraz lektura decyzji Zarządu Województwa, wskazuje, że zarzuty te nie są zasadne w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew opinii Skarżącego organ w sposób prawidłowy zebrał cały materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny sprawy. Na każdym etapie postępowania Skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a.), z czego też korzystał, nie sposób więc uznać jakoby udział Powiatu jako strony w postępowaniu miało charakter iluzoryczny, co podnosi autor skargi. Zaś pisma Skarżącego i prezentowane przez niego stanowisko zostało przez organ ocenione, choć w sposób odmienny od oczekiwanego, co jednak samo w sobie nie oznacza naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Tym samym nie doszło też do naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji (art. 8 k.p.a.) oraz prawa do sprawiedliwego rozpoznania sprawy. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 7a § 1 k.p.a. wskazać należy, że przepis ma zastosowanie jedynie w przypadku, gdy rezultat przeprowadzonej wykładni, mimo zastosowania różnych metod interpretacji, pozwala na przyjęcie alternatywnych względem siebie treści normy prawnej. W takich okolicznościach prawidłowym rozwiązaniem jest wybór znaczenia, które jest korzystne dla strony. Jeśli jednak wynik przeprowadzonej wykładni daje jasność co do treści normy prawnej, to nie ma podstaw do zastosowania art. 7a § 1 k.p.a. Tylko niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów stosowanego prawa rozstrzyga się na korzyść strony. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej takie wątpliwości nie miały miejsca (por. Wyrok NSA z dnia 14 września 2021 r., III OSK 582/21). Ponadto Sąd nie dopatrzył się, aby organ w nieuzasadniony sposób przedłużał postępowanie administracyjne. Z kolei zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego w kontekście stwierdzenia w zaskarżonej decyzji, iż w trakcie realizacji projektu została wymieniona brama garażowa jest zasadny (zadanie to zapisane było w innym projekcie), jednakże błąd ten nie miał wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. 16. W ocenie składu orzekającego potwierdziły się zatem postawione organowi zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, co uwzględni organ przy ponownym rozstrzygnięciu tej sprawy i w konsekwencji zwróci Skarżącemu w całości przekazaną przez niego kwotę wraz z odsetkami. 17. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 7 417 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na kwotę tą składa się uiszczony wpis od skargi wynoszący 2000 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie 5400 zł, stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. 2018 poz. 265).