I SA/Bk 551/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi S. [...] Spółka Komandytowa w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej S. [...] Spółka Komandytowa w B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., działając jako organ egzekucyjny, wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku R. Spółka komandytowa w B. (dalej powoływana także jako Spółka), na postawie tytułów wykonawczych z [...].06.2013 r. Nr [...], [...], [...], [...]. 2. Pismem z [...] czerwca 2013 r., uzupełnionym pismem z [...] lipca 2013 r., skarżąca Spółka wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. 3. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] uznał za nieuzasadniony zarzut dotyczący niespełnienia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym administracji. 4. Na powyższe rozstrzygnięcie w dniu 4 września 2013 r., pan A. S.l, prokurent komplementariusza - Spółki Akcyjnej R., złożył w imieniu skarżącej Spółki zażalenie, w którym wniósł o zmianę postanowienia organu egzekucyjnego poprzez uwzględnienie zarzutów i umorzenie egzekucji. 5. Organ odwoławczy stwierdził, że zażalenie Spółki z 4 września 2013 r. nie zostało podpisane, a zatem zawiera braki formalne. W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...] września 2013 r. Nr [...] wezwał pana A. S. do usunięcia braków formalnych poprzez podpisanie zażalenia. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zostało odebrane 17 września 2013 r., a zatem termin do wykonania żądanej czynności mijał 24 września 2013 r. 6. Pismem z dnia 24 września 2013 r. skarżąca Spółka uzupełniła braki formalne zażalenia oraz dołączyła wydruki z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego R. Spółki komandytowej. Pismo to, mimo, że adresowane do Dyrektora Izby Skarbowej w B. zostało przesłane Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w B. Powyższe pismo zostało doręczone Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w B. w dniu 25 września 2013 r., który w dniu 1 października 2013 r. przekazał je Dyrektorowi Izby Skarbowej w B. 7. W dniu [...] września 2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej w B., wobec nie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia z dnia 16 września 2013 r., postanowieniem Nr [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia. 8. Na powyższe postanowienie prokurent komplementariusza Spółki Akcyjnej R. spółka komandytowa, Pan A. S., wniósł w imieniu skarżącej Spółki skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Skarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 134 i art. 144 w zw. z art. 63 § 3 k.p.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, w której brak w postaci podpisu został uzupełniony w terminie, co błędnie pominął Dyrektor Izby Skarbowej w B. Podkreślił, że pismo zawierające podpisane zażalenie zostało nadane w dniu 24 września 2013 r. zaś odebrane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 25 września 2013 r. a zatem z zachowaniem 7 dniowego terminu przewidzianego w postanowieniu z dnia [...] września 2013 r. Dlatego też w sprawie nie powinny mieć zastosowanie art. 134 i 144 k.p.a 9. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że na dzień 26 września 2013 r., czyli wydania skarżonego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie posiadał wiedzy o uzupełnieniu braku zażalenia, która to informacja wpłynęła do właściwego organu dopiero w dniu 2 października 2013 r. Zaznaczył, że skarżąca Spółka błędnie nadała odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia na adres Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. a nie Dyrektora Izby Skarbowej w B., dlatego też nie może skutecznie podnosić zarzutu naruszenia art. 134 i 144 w zw. z art. 63 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. 10. Przedmiotem sporu w tej sprawie jest ustalenie, czy Skarżąca dochowała terminu na uzupełnienie braków formalnych w postaci podpisu w zażaleniu z dnia 4 września 2013 r. 11. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 4 września 2013 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r., w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie stosownych tytułów wykonawczych. Zażalenie to dostało doręczone organowi odwoławczemu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w dniu 12 września 2013 r. W świetle art. 34 § 5 u.p.e.a., zażalenie na postanowienie w sprawie zarzutów podlega rozpatrzeniu w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odwoławczemu. Przyjąć zatem należy, że w tej sprawie termin do rozpatrzenia zażalenia Skarżącej upływał 26 września 2013 r. Postanowieniem z [...] września 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych w zażaleniu z dnia 4 września 2013 r., zaś Skarżąca w dniu 17 września 2013 r. odebrała wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Termin do dokonania żądanej czynności upływał 24 września 2013 r. W ostatnim dniu terminu Skarżąca wypełniła żądanie Organu, przesyłając pismo będące odpowiedzią na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2013 r. do organu egzekucyjnego (Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.), gdzie wpłynęło ono w dniu 25 września 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., pismem z dnia 1 października 2013 przesłał do organu właściwego - Dyrektora Izby Skarbowej odpowiedź Skarżącej, toteż ma rację Organ odwoławczy, iż do dnia w którym upływał termin do wykonania żądanej czynności (24 września 2013 r.), ani też do dnia w którym upływał termin do rozpatrzenia zażalenia Skarżącej (26 września 2013 r.), nie miał on wiedzy na temat pisma Skarżącej z dnia 24 września 2013 r. 12. W tym miejscu Sąd pragnie wskazać na treść art. 65 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. Zgodnie z normą wyrażoną w art. 65 § 1 k.p.a., który na mocy art. 18 u.p.e.a. ma zastosowanie w sprawie, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Stąd biorąc pod uwagę chronologię wydarzeń w sprawie w związku z treścią przywołanego przepisu zauważyć należy, iż mimo braku wiedzy Organu odwoławczego o piśmie Skarżącej będącym odpowiedzią na postanowienie z dnia [...] września 2013 r. (wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w zażaleniu), Organ powinien uznać, że pismo to wpłynęła z zachowaniem 7 dniowego terminu. 13. Rację należy przyznać Organowi odwoławczemu, który wskazuje, iż organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej jest organ odwoławczy – Dyrektor Izby Skarbowej w B. To ten organ prowadzi postępowanie odwoławcze, w toku którego może wzywać strony postępowania m.in. do usunięcia braków formalnych w podaniach. Jednak z żadnego przepisu nie wynika, co sugeruje Organ, obowiązek usunięcia braków ‘osobiście w organie odwoławczym’, bądź poprzez złożenie ‘bezpośrednio do niego podpisanego zażalenia za pośrednictwem poczty’. Wręcz przeciwnie. Z przytoczonej powyżej regulacji zawartej w art. 65 k.p.a. wynika w sposób niebudzący wątpliwości, iż ustawodawca możliwość pomyłki w prawidłowym określeniu adresata przewidział i co więcej uznał, że pismo wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. 14. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, gdyż podanie wniesiono wprawdzie do organu niewłaściwego, ale w terminie, co rozpoznając ponownie sprawę Organ powinien uznać. Tym samym, Dyrektor Izby Skarbowej w B., powinien rozpoznać wniesione zażalenie. 15. Podstawą wydania niniejszego wyroku stanowił art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. O niewykonalności postanowienia orzeczenia orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.