I SA/Bk 559/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi E. [...] Spółka z o.o. z/s w B. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu "Elektrownia słoneczna (fotowoltaiczna) Ł." oddala skargę E. Spółka z o.o. (dalej powoływana jako "Spółka" lub "Wnioskodawca") zwróciła się do Zarządu Województwa P. - Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2007-2013, z wnioskiem o dofinansowanie projektu pt. "Elektrownia słoneczna (fotowoltaiczna) Ł." w ramach Osi Priorytetowej V. Rozwój infrastruktury ochrony środowiska, Działania 5.2 Rozwój lokalnej infrastruktury ochrony środowiska - Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii. Pismem nr [...] z dnia[...] sierpnia 2013 r. Instytucja Zarządzająca poinformowała Spółkę o odrzuceniu wniosku z powodu niespełnienia kryteriów merytorycznych. Od tej oceny Spółka wniosła protest z prośbą o ponowną weryfikację oceny. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], Instytucja Zarządzającą negatywnie rozpatrzyła wniesiony protest w zakresie: wykonalności technicznej projektu, wykonalności finansowej projektu, a także zapewnienia trwałości projektu. W odniesieniu do kryterium wykonalności technicznej projektu Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że powierzchnia zabudowy inwestycji, zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy, wynosić będzie 17.517,64 m2 i dlatego przedmiotową inwestycję należy traktować, jako przedsięwzięcie mogące oddziaływać na środowisko. W związku z tym, konieczne było przedłożenie stosownych dokumentów, tj. uzyskanie decyzji wraz z opiniami właściwych organów w zakresie ochrony środowiska. Wnioskodawca nie przedłożył do wniosku takiej dokumentacji. Organ zauważył, że Wnioskodawca na etapie oceny formalnej w pierwotnie złożonym wniosku o dofinansowanie z dnia [...] stycznia 2013 r. jak i w poprawionym wniosku z dnia [...] marca 2012 r. w pkt II.6 Ocena wpływu na środowisko w wierszu: "Czy projekt należy do I, II lub III grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko?" napisał "nie dotyczy", zaś w pkt II.6.1. Czy zostały dołączone dokumenty związane z postępowaniem OOŚ w wierszu: "Projekt wymaga sporządzenia raportu OOŚ jak i Decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia", zaznaczył – "NIE". Zdaniem organu, związku z powyższym nie jest możliwe przywrócenie wniosku do ponownej oceny formalnej, ponieważ Wnioskodawca wybierając opcję "nie dotyczy" wskazał, że projekt nie jest zaliczany do I, II lub III grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W odniesieniu do kryterium wykonalności finansowej projektu Instytucja Zarządzająca zauważyła, że projekt - według wniosku – ma być finansowany ze środków spółki powiązanej z grupy kapitałowej Wnioskodawcy – A. Sprzedaż Spółka z o.o. Spółka ta ma zapewnić środki finansowe również na pokrycie wkładów własnych w kilku innych inwestycjach. Do przedmiotowego konkursu wniosek złożyła również firma E. Sp. z o.o., która również wskazała, że środki finansowe na pokrycie kosztów wkładu własnego projektu pt. "Elektrownia słoneczna (fotowoltaiczna) Z. Z." w wysokości łącznie 4.855.061,59 zł zostaną udostępnione również przez A. Sp. z o.o. , tym samym wymienione przedsiębiorstwo zobowiązało się do zabezpieczenia w konkursie łącznie 15.791.482,99 zł. Tymczasem zgodnie ze Sprawozdaniem Finansowym firmy A. Sp. z o.o. za rok obrotowy 2012, środki pieniężne w kasie i na rachunkach wynosiły 1.740.968,81 zł., natomiast zgodnie z arkuszem kalkulacyjnym - Rachunkiem Zysków i Strat za okres 01.01.2012 r. - 31.12.2013 r. zysk brutto wynosił 7.381949,62 zł, zaś zysk netto 6.246 823,62 zł. Powyższe wskazuje, że firma A. Sp. z o.o. nie dysponuje środkami finansowymi, które mogłaby przeznaczyć na zabezpieczenie wkładu własnego i kosztów Wnioskodawcy oraz podmiotu powiązanego, tj. E. Sp. z o.o., zaś grupa kapitałowa zobowiązała się do wsparcia finansowego w przypadku "wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności", a za takie nie można uznać konieczności finansowania wkładu własnego i kosztów niekwalifikowanych. W odniesieniu do kryterium zapewnienia trwałości projektu, Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że z uwagi na niespełnienie kryterium wykonalności technicznej oraz finansowej nie jest możliwe uznanie tego kryterium za spełnione. Kryteria te są powiązane i wzajemnie się warunkują. W skardze złożonej do Sądu pełnomocnik Spółki zarzucił powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie: 1. Regulaminu Oceny i Wyboru Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007-2013, Oś Priorytetowa V. Rozwój infrastruktury ochrony środowiska, Działanie 5.2 Rozwój lokalnej infrastruktury ochrony środowiska (dalej: "Regulamin"), poprzez odrzucenie wniosku Skarżącego na etapie oceny merytorycznej z powodu błędnego wypełnienia wniosku oraz braku przedstawienia dokumentów w zakresie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w sytuacji, gdy w takiej sytuacji wniosek powinien być zwrócony do ponownej oceny formalnej, 2. art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej w skrócie "u.z.p.p.r."), poprzez pogorszenie w stosunku do Spółki zasad konkursu, a to ocenie wniosku Spółki przez pryzmat okoliczności, do których wykazania, zgodnie z zasadami konkursu, Spółka nie była zobowiązana; 3. Regulaminu, poprzez odrzucenie wniosku Spółki na etapie oceny merytorycznej z powodu niespełnienia kryteriów merytorycznych w zakresie określenia czy wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie w formie zaliczki czy też refundacji, w sytuacji, gdy Spółka jednoznacznie wykazała, że ubiega się o dofinansowanie w formie zaliczki, ewentualnie naruszenie Regulaminu poprzez odrzucenie wniosku Spółki na etapie oceny merytorycznej z powodu niespełnienia kryteriów merytorycznych w zakresie określenia czy wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie w formie zaliczki czy też refundacji w sytuacji, gdy Organ powinien wezwać Skarżącego do wyjaśnienia kwestii, które wymagają właściwego zrozumienia jego intencji. W oparciu o te zarzuty strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą oraz o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że w przypadku, gdy projekt jest jednym z przedsięwzięć, o którym mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 r. Nr 213 poz. 1397 ze zm., dalej: "rozporządzenie"), konieczne jest inne wypełnienie wniosku o dofinansowanie niż w przypadku, gdy projekt nie jest przedsięwzięciem zakwalifikowanym w rozporządzeniu jako projekt o określonym wpływie na środowisko oraz konieczne jest dołączenie dodatkowych dokumentów z procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem autora skargi wskazana nieprawidłowość wniosku jest błędem, do którego poprawy – w razie wykrycia go przez organ na etapie oceny formalnej – Spółka powinna być wezwana. Jeśli natomiast błąd na tym etapie nie został wykryty, powinien znaleźć zastosowanie pkt 10.5 Regulaminu, zgodnie, z którym w przypadku wykrycia błędu formalnego we wniosku dopiero na etapie oceny merytorycznej, dokumentacja jest zwracana do ponownej oceny formalnej do właściwego referatu oceny i wyboru wniosków. Pełnomocnik Spółki stwierdził także, że sytuacja finansowa Spółki i innych podmiotów, wchodzących w skład tej samej grupy kapitałowej, którą mógłby "odczytać" organ z dokumentów przedłożonych przez Spółkę, kształtowałaby się inaczej, gdyby na uczestników konkursu został nałożony obowiązek wskazania dokumentów i informacji przedstawiających pełną sytuację finansową grupy kapitałowej, tj. istniałby obowiązek przedstawienia sytuacji finansowej każdego z podmiotów wchodzących w skład grupy kapitałowej w takim zakresie jak w stosunku do wnioskodawcy. Sytuacja, w której organ ocenia sytuację Wnioskodawcy na podstawie okoliczności, które wykraczają poza zakres czynników, do których wykazania zobowiązany jest wnioskodawca na podstawie dokumentów mających wpływ na sposób sformułowania wniosku oraz załączników do wniosku, a więc tym samym dokonuje oceny przez pryzmat dodatkowych wymagań, nieprzewidzianych w dokumentacji konkursowej oraz aktach prawnych mających wpływ na funkcjonowanie systemu prowadzenia polityki rozwoju, stanowi o naruszeniu art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r. Autor skargi stwierdził również, że zarówno z językowego brzmienia Biznes planu jak i sposobu jego sporządzenia wynika, że Spółka ubiega się o przyznanie dofinansowania w formie zaliczki a nie refundacji. Zakładając, że racje ma organ uznając, że w Biznes planie przygotowanym przez Spółkę zawarta jest sprzeczność, popełnił on błąd proceduralny polegający na naruszeniu Regulaminu (pkt 10.5). Organ powinien wezwać Spółkę do wyjaśnienia kwestii, które wymagają właściwego zrozumienia intencji Spółki. Gdyby organ postąpił zgodnie z Regulaminem, możliwe byłoby uzyskanie przez niego interpretacji treści wniosku bez uzupełnienia jego treści. Podsumowując autor skargi stwierdził, że organ pogorszył w stosunku do Spółki zasady konkursu poprzez ocenę jej wniosku przez pryzmat okoliczności, do których wykazania Spółka nie była zobowiązana oraz dokonał błędnej oceny merytorycznej, ewentualnie - naruszył procedurę konkursu. W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Kontrola legalności oceny wniosku o dofinansowanie przeprowadzonej w tej sprawie przez Instytucję Zarządzającą odbywa się w szczególnym trybie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej dalej "u.z.p.p.r."). Sąd administracyjny dokonuje tej kontroli pod względem zgodności z prawem. Punktem odniesienia są przepisy prawa materialnego - przede wszystkim ww. ustawy w stanie prawnym z daty rozstrzygania przez Zarząd Województwa P. oraz przepisy postępowania, które w ogólnym zarysie i zrębowo zawarte są w tym akcie, a w głównej mierze - w systemie realizacji programu operacyjnego, tj. Regulaminie Oceny i Wyboru Projektów w Ramach RPOWP na lata 2007-2013. Zgodnie z pkt 10.5 Regulaminu ocenie merytorycznej podlegają wnioski poprawne pod względem formalnym. Ocena merytoryczna oznacza sprawdzenie opracowanej przez projektodawcę dokumentacji pod kątem stopnia spełniania kryteriów merytorycznych zatwierdzonych dla Programu przez Komitet Monitorujący RPOWP. Istotnym dokumentem jest przy tym Przewodnik po kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007-2013 dla Działania 5.2 oraz Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach RPOWP na lata 2007-2013 ze szczególnym uwzględnieniem Działania 5.2. Jak wskazano we wstępie cyt. Przewodnika po kryteriach, jego celem jest pomoc potencjalnym beneficjentom, którzy będą znali i rozumieli wymogi programu oraz szczegółowe zasady oceny, łatwiej konstruować projekty tj. określać cele oraz wymierne rezultaty swoich przedsięwzięć, dobierać efektywne narzędzia realizacji założonych celów i uwzględniać w projektach oraz w dokumentacji aplikacyjnej wymagania formalne i merytoryczne programu. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez skarżącą Spółkę przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, w związku z czym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Zarząd Województwa P. - Instytucja Zarządzającą negatywnie rozpatrzyła wniesiony przez skarżącą Spółkę protest w zakresie: wykonalności technicznej projektu, wykonalności finansowej projektu, a także zapewnienia trwałości projektu. W ocenie Sądu, zgromadzona w sprawie dokumentacja potwierdza powyższe stanowisko. Odnośnie wykonalności technicznej projektu, wskazać należy, że przyczyną odrzucenia wniosku skarżącej Spółki na etapie oceny merytorycznej było ustalenie, że planowana inwestycja jest przedsięwzięciem mogącym oddziaływać na środowisko. W konsekwencji do wniosku było niezbędne przedłożenie wymaganych dokumentów, w tym decyzji i opinii właściwych organów w zakresie ochrony środowiska. Powyższych ustaleń nie kwestionowała skarżąca Spółka, podzielając tym samym stanowisko Instytucji Zarządzającej, że planowane przedsięwzięcie może potencjalnie negatywnie oddziaływać na środowisko. Skarżąca Spółka kwestionowała natomiast to, że Instytucja Zarządzająca nie wezwała jej do uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej w zakresie brakujących dokumentów oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i nie cofnęła wniosku do oceny formalnej, lecz dokonała negatywnej oceny merytorycznej. Ustosunkowując się do powyższego zarzutu należy wyjaśnić, że zgodnie z dokumentacją konkursową i obowiązującymi instrukcjami, tj. w szczególności instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007-2013 ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki projektów w ramach Oś Priorytetowa V. Rozwój infrastruktury ochrony środowiska Działanie 5.2 Rozwój lokalnej infrastruktury ochrony środowiska Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, to Wnioskodawca powinien sam określić, do której grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko projekt jest zaliczany. Organ administracji ocenia projekt w oparciu o treść przedstawioną w dokumentacji aplikacyjnej. Skarżąca Spółka we wniosku zakwalifikowała swoje przedsięwzięcie jako niepodlegające Dyrektywie, a zatem niebędące przedsięwzięciem z I ani z II grupy i w oparciu o taką deklarację wypełniła wymagane załączniki dotyczące procedury OOŚ. W tym zakresie niewątpliwie złożona dokumentacja pod względem formalnym była prawidłowa, albowiem treść samego wniosku korelowała z treścią złożonych załączników. Wskazać przy tym należy, że kryteria oceny projektów obowiązujące w konkursie pozwalają na weryfikację dokumentacji dotyczącej OOŚ dwukrotnie, po raz pierwszy na etapie oceny formalnej (14 kryterium formalne ogólne), po raz drugi na etapie oceny merytorycznej (4 kryterium merytoryczno-techniczne dopuszczające ogólne). Na etapie oceny formalnej sprawdzane jest, czy dokumentacja dotycząca OOŚ jest kompletna, a wnioskodawcy przysługuje prawo jej uzupełnienia, jeśli posiada dokument, którego nie dostarczył omyłkowo. Natomiast zgodność przedłożonych dokumentów dotyczących oceny przedsięwzięcia na środowisko z obowiązującym w tym zakresie prawem krajowym i unijnym badana jest na etapie oceny merytorycznej. Zgodzić się należało z Instytucją Zarządzającą, że przedłożona przez skarżącą Spółkę dokumentacja OOŚ była kompletna dla przedsięwzięcia niezaliczanego ani do I ani do II grupy, w związku z tym, nie mogła podlegać uzupełnieniu. Brak, zatem było przesłanek do wzywania skarżącej Spółki do uzupełnienia dokumentacji, czy też cofnięcia projektu do oceny formalnej, albowiem pod tym kątem, wniosek był sformułowany prawidłowo. Dopiero w trakcie oceny merytorycznej oceniający uznali, że przedsięwzięcie to jest przedsięwzięciem z II grupy. Konsekwencją tego było uznanie, że przedłożone dokumenty nie są zgodne z prawnymi wymogami określonymi w prawie krajowym i unijnym, dotyczącymi OOŚ dla tego typu przedsięwzięć. Słusznie, zatem w powyższym zakresie ocena została dokonana na etapie merytorycznym a nie formalnym. Zdaniem Sądu na uwzględnienie nie zasługiwały także zarzuty skargi naruszenia art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r., w zakresie dotyczącym nieprawidłowej oceny złożonego wniosku w zakresie finansowej wykonalności projektu. Z akt sprawy bezspornie wynika, że projekt skarżącej Spółki zakłada współfinansowanie przez podmiot powiązany w ramach grupy kapitałowej, tj. A. Sp z o.o. Jednocześnie inna spółka grupy kapitałowej – E. sp. z o. o. w B. - również aplikowała o dofinansowanie przedsięwzięcia, i zakładała współfinansowanie przez tą samą spółkę powiązaną należącą do grupy kapitałowej. Łączna kwota zabezpieczeń wykonania zobowiązań wynikających z ogłoszonego konkursu, a udzielonych przez A. Sp z o.o. (wobec Spółek E. i E.) znacznie przekroczyła kwotę 15 mln zł., podczas gdy ze sprawozdania finansowego tejże spółki wynika, że na koniec roku 2012 dysponowała kwotą 1.740.968,81 zł, zaś całkowity zysk netto wynosił 6.246.823,62 zł. Dodatkowo należy zaznaczyć, że jeszcze 4 inne spółki powiązane (E. sp. z o. o., E. sp. z o. o., E. sp. z o. o., E. sp. z o. o.) założyły współfinansowanie inwestycji, na które otrzymały już dofinansowanie w ramach RPOWP na lata 2007-13, przez tę samą spółkę powiązaną, tj. A. Sp z o.o. Analiza harmonogramów płatności do projektów zgłoszonych do poprzedniego konkursu (w którym spółkom z grupy kapitałowej zostało przyznane dofinansowanie) z harmonogramem planowanych płatności w ramach obecnego konkursu, wskazuje, że inwestor – A. Sp z o.o., w 2013 r. byłby zobowiązany do wydatkowania wkładu w wysokości blisko 18 mln. zł., co z praktycznego punktu widzenia, bez dodatkowych źródeł finansowania, jest niemożliwe. Nie ulega wątpliwości, że źródłem finansowania tych wszystkich przedsięwzięć jest jedna i ta sama spółka. Zgodnie z kryteriami oceny projektu źródło finansowania projektu również podlega ocenie w ramach kryterium wykonalności finansowej. Instytucja Zarządzająca wykazała i szczegółowo uzasadniła, dlaczego spółka współfinansująca – A. sp. z o. o. nie jest w stanie zapewnić wykonalności finansowej wszystkich zaplanowanych oraz przyjętych do realizacji przedsięwzięć. Sąd w całości to stanowisko podziela. Na etapie procedury odwoławczej wnioskodawca przedstawiał wyjaśnienia dotyczące sytuacji finansowej grupy kapitałowej. Jednakże należy zaznaczyć, iż wobec faktu, że w poprzednim konkursie 4 spółki grupy kapitałowej otrzymały już dofinansowanie, wskazując to samo źródło współfinansowania inwestycji, wnioskodawca w analizach finansowych powinien był ten fakt uwzględnić, w szczególności, że spółka współfinansująca przyjęła już, lub ma zamiar przyjąć zobowiązania finansowe znacznych rozmiarów, dotyczące realizacji innych projektów w ramach grupy kapitałowej, której jest członkiem. Oceniający mogli się dowiedzieć o tym fakcie, gdyż kwestie dotyczące realizacji projektów współfinansowanych ze środków publicznych stanowią informację publiczną, informacje o podmiotach, które otrzymały dofinansowanie są dostępne na stronie internetowej programu operacyjnego, a dokumentacja aplikacyjna innych spółek powiązanych, którym zostało przyznane dofinansowanie, jest w posiadaniu organu. Skarżąca Spółka zarzuciła również naruszenie postanowień regulaminu Oceny i Wyboru Projektów poprzez bezpodstawne uznanie przez organ, niepoprzedzone wezwaniem do złożenia wyjaśnień, że projekt nie spełnia kryteriów merytorycznych z uwagi na nieokreślenie w dokumentacji aplikacyjnej, czy wnioskodawca zamierza ubiegać się o dofinansowanie w formie refundacji, czy też zaliczki. Skarżąca Spółka szczegółowo uzasadniła w skardze, w jaki sposób zamierza finansować realizację projektu - poprzez korzystanie z możliwości pobierania zaliczek - oraz wskazuje, że organ w tym zakresie naruszył postanowienia rozdz. 10.5 Regulaminu Oceny i Wyboru Projektów nie wzywając wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w sytuacji, gdy miał wątpliwości, jak należy rozumieć treść dokumentacji aplikacyjnej. W ocenie Sądu, również powyższy zarzut nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Stosownie do rozdz. 10.5 Regulaminu, zasadą jest, że na etapie oceny merytorycznej nie można modyfikować treści merytorycznych wniosków. Jednakże "ze względu na charakter oceny oraz bardzo szeroki zakres zagadnień oceniający może jednak wezwać Wnioskodawcę o wyjaśnienie kwestii, które wymagają właściwego zrozumienia intencji Projektodawcy. Wyjaśnienia jednak nie są elementem uzupełnienia wniosku, mogą być jedynie pewną interpretacją treści, faktów itp.". Z powyższego zapisu wynika w sposób jasny, że osoba oceniająca może, ale nie musi wzywać Wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień, w zakresie interpretacji dokumentacji aplikacyjnej. Zatem do od oceniającego zależy, czy w konkretnej sprawie, istniejące wątpliwości (tu dotyczące sposobu finansowania projektu - w formie refundacji czy zaliczki), wnioskodawca powinien uzupełnić czy też nie ma takiej potrzeby. Wskazać należy, że oceniający słusznie przyjęli, że A. sp. z o. o będąca głównym inwestorem projektu, nie będzie w stanie współfinansować wszystkich inwestycji przewidzianych do realizacji przez spółki grupy kapitałowej (4 projekty przyjęte do realizacji oraz 2 negatywnie ocenione i odrzucone), czyli nie będzie w stanie zapewnić wkładu własnego niezbędnego do realizacji projektu i pokrycia wydatków niekwalifikowanych. Złożony projekt nie spełniał też kryterium wykonalności technicznej (w związku z brakiem oceny OOŚ). Przyjąć, zatem należało, że oceniający nie mieli obowiązku zwrócenia się do wnioskodawcy o wyjaśnienia w przedmiocie kwestii, czy wnioskodawca będzie występował o zaliczki czy też refundację. To oceniający podejmują decyzję czy potrzebują dodatkowych wyjaśnień, a skoro o takie nie wystąpili, należało przyjąć, że zgromadzona dokumentacja była wystarczająca do rzetelnej i prawidłowej oceny projektu. Wskazać przy tym należy, że rozliczając zaliczkę (lub kolejne zaliczki) każdorazowo beneficjent projektu jest zobowiązany przedstawić dokumenty księgowe potwierdzające, iż wkład własny w realizację projektu również został wniesiony w odpowiedniej wymaganej wysokości. Jeśli z treści dokumentacji aplikacyjnej wynika, że wkład ten nie jest zapewniony, projekt jako taki nie może być uznany za wykonalny finansowo. Niespełnienie kryteriów wykonalności technicznej i finansowej projektu, dawało podstawy do przyjęcia, że wnioskodawca nie jest w stanie zapewnić także realizacji kryterium trwałości. Reasumując, Sąd stwierdza, że przeprowadzona w sprawie ocena wniosku Skarżącej jest prawidłowa, jest oceną rzetelną, bezstronną i mającą swoje logiczne uzasadnienie. Prawidłowości tej oceny nie podważają podniesione w skardze zarzuty. Nie znajdując, zatem podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.