I SA/Bk 564/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 16 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na czynność Burmistrza Dąbrowy Białostockiej z dnia 8 grudnia 2025 r. nr MOPS.ŚR.8193/70/08 w przedmiocie odmowy obniżenia potrąceń z zasiłku rehabilitacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , M. K. (dalej powoływany jako skarżący) wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na pismo Burmistrza Dąbrowy Białostockiej z 8 grudnia 2025 r. w przedmiocie odmowy obniżenia potrąceń z zasiłku rehabilitacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne legalności aktów administracyjnych zaskarżonych do sądu administracyjnego możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie braku którejkolwiek z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. niedopuszczalna jest skarga złożona w sprawie, która nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i 3). Z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest pismo Burmistrza Dąbrowy Białostockiej jako organu właściwego wierzyciela w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika sądowego. Skarga wniesiona przez skarżącego nie dotyczyła zatem żadnej z prawnych form działalności administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-9, § 2a i § 3 p.p.s.a. W złożonej skardze skarżący kwestionował bowiem czynność wierzyciela stanowiącą odpowiedź na wniosek dłużnika w ramach cywilnego postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika. Zgodnie z art. 758 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 1568, dalej jako: k.p.c.) sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów rejonowych i działających przy tych sądach komorników. Za sprawy egzekucyjne w rozumieniu art. 758 k.p.c. należy uznać sprawy, w których chodzi o przymusowe urzeczywistnienie praw i obowiązków ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również takich, do których stosuje się przepisy k.p.c. z mocy ustaw szczególnych. Zupełnie odmienną instytucją jest egzekucja administracyjna prowadzona przez organy administracji, którą stosuje się do obowiązków publicznoprawnych, określonych w art. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132), gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej (art. 3 § 1). Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że uczestnik postępowania egzekucyjnego będący podmiotem prawa publicznego (w tym przypadku Burmistrz Dąbrowy Białostockiej) nie występuje tu jako organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym lub postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który wydaje decyzje, postanowienia, bądź inne akty z zakresu administracji publicznej. Tym samym czynność organu właściwego wierzyciela w ramach cywilnego postępowania egzekucyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.