I SA/Bk 571/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące listopad i grudzień 2005 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. J. S., łącznie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące listopad i grudzień 2005 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne problemy finansowe Skarżącego i może stworzyć znaczne trudności w prowadzeniu, a nawet zakończeniu bieżącej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący nie wskazał żadnej z przesłanek określonych we wspomnianym art. 61 § 3, warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Ogólne wskazanie przez Skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczne problemy finansowe i może spowodować trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej, bez szczegółowego przedstawienia sytuacji finansowej przedsiębiorstwa prowadzonego przez Skarżącego, rozmiaru prowadzonej działalności, ewentualnej liczbie zatrudnianych pracowników, nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wyegzekwowanie należności w kwocie około 11 500 zł może Skarżącemu wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jednocześnie podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.