I SA/Bk 573/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi K. Z., R. Z., D. Z. oraz E. Z. złożyli do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [..]. sierpnia 2007 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie ustalenia K. Z. podatku od spadków i darowizn w wysokości 1172 zł z tytułu nabycia spadku. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę R. Z., D. Z. oraz E. Z., gdyż osoby te nie były uczestnikami postępowania w przedmiocie wymiaru podatku K. Z. W dniu 8 października 2007 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek D. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w sprawie podatku od spadku po zmarłej matce W. Z. Uzasadniając swój wniosek Skarżący wskazał, iż w dniu 5 września 2007 r. skierował wspólnie z rodzeństwem skargę traktując sprawę jako jedną. Wszyscy złożyli swoje podpisy na skardze do Sądu nie zwracając uwagi na to, że Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydał cztery oddzielne decyzje oznaczone kolejnymi numerami w odniesieniu do poszczególnych spadkobierców. W skardze wpisano natomiast numer jednej z tych czterech decyzji, oznaczonej [..]. Błąd Skarżącego wynika z tego, że przy korespondencji z organem pierwszej instancji tzn. Drugim Urzędem Skarbowym w B., występował ten sam numer do wszystkich spraw spadkobierców i wszelką korespondencję kierowano razem. Według wnioskodawcy tak też było z odwołaniem do Dyrektora Izby Skarbowej w B.. Skarżący podniósł, iż w gąszczu cyfr, jakie występują w pismach nie zwrócił uwagi na to, że jego decyzja ma inny numer niż decyzja siostry. Pismem z dnia 24 października 2007 r. Sąd wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych w postaci złożenia za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B. skargi na decyzję z dnia [..].08.2007 r., [...], pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie powyższe zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 26.10.2007 r. Natomiast w dniu 2.11.2007 r. wpłynęła do organu drugiej instancji skarga wnioskodawcy na ww. decyzję tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 cytowanej wyżej ustawy). W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku dają wszelkie podstawy do przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję organu drugiej instancji. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy. Wykazał, że został zaskoczony przez organy podatkowe faktem, iż organ podatkowy pierwszej instancji prowadził jedno postępowanie dotyczące wszystkich spadkobierców i na tym etapie dopuszczalne było wspólne składanie pism, natomiast organ odwoławczy prowadził już odrębne postępowania w sprawie każdego ze spadkobierców z osobna. Skarżący w ustawowym terminie usunął również brak formalny w postaci złożenia skargi. Z uwagi na powyższe okoliczności, wobec zaistnienia przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 i 87 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.