I SA/Bk 582/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Pietrasz, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone w sprawie egzekucji kary pieniężnej z tytułu wykonywania transportu drogowego za miesiąc grudzień 2009 r. oddala skargę Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] nałożył na wykonujące przewóz przedsiębiorstwo "A." [...] w R. karę pieniężną w kwocie 3.000,00 zł z tytułu wykonywania przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych oraz w kwocie 3.000,00 zł z tytułu wykonywania przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w urządzenie rejestrujące samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju. Decyzją Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] powyższa decyzja została utrzymana w mocy. Z uwagi na nieopłacenie w terminie ww. należności wierzyciel - Dyrektor Izby Celnej w B. w dniu [...].02.2010r. wystosował upomnienie nr [...] wobec M. C. (dalej powoływany jako Skarżący) przypominając o obowiązku dokonania zapłaty kary pieniężnej. Skarżący został pouczony, że w przypadku nieuregulowania należności we wskazanym terminie zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia ww. należności w trybie egzekucji administracyjnej. Wobec braku wpłaty kary pieniężnej Dyrektor Izby Celnej w B. w dniu [...].02.2010 r. wystawił wobec Skarżącego tytuł wykonawczy nr [...]. Następnie Dyrektor Izby Celnej w B. działając na podstawie art. 22 § 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1654 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako u.p.e.a.) przesłał do organu egzekucyjnego - Dyrektora Izby Celnej w T. powyższy tytuł wykonawczy. Podejmując czynności egzekucyjne Dyrektor Izby Celnej w T. dokonał zajęcia rachunku bankowego należącego do Skarżącego. W dniu [...].05.2010 r. Skarżący wniósł do Dyrektora Izby Celnej w B. "skargę na zajęcie rachunku bankowego", która została potraktowana, zgodnie z art. 34 u.p.e.a., jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji. W ocenie Skarżącego, kara pieniężna nałożona przez Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nie podlega wykonaniu z uwagi na złożone przez Skarżącego odwołanie od decyzji. Tym samym tytuł wykonawczy został wystawiony w oparciu o nieprawomocną decyzję, a zatem prowadzone postępowanie egzekucyjne jest niedopuszczalne. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B., działając jako wierzyciel, uznał zarzuty a niezasadne. Podkreślił, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] grudnia 2009 r. jest wymagalna i podlega wykonaniu. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] marca 2010 r., która to decyzja, mimo jej nieodebrana przez Skarżącego, weszła do obrotu prawnego w wyniku jej podwójnego awizowania. Zaznaczył również, że decyzji organu I instancji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, a zatem złożenie przez Skarżącego odwołania, nie powoduje wstrzymania wykonania tejże decyzji. Tym samym, wystawienie upomnienia i tytułu wykonawczego nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami u.p.e.a. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się Skarżący, który ponownie wskazał, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa, zaś postępowanie egzekucyjne jest prowadzone bez podstawy prawnej. Zaznaczył, że nie odebrał decyzji organu II instancji z dnia [...] marca 2010 r., albowiem w tym czasie przebywał w Anglii, a ponadto, wydana decyzja utrzymała w mocy niezgodną z prawem decyzję organu I instancji. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu podkreślił, iż zarzut braku wymagalności obowiązku określonego decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] grudnia 2009 r. prawidłowo został uznany na nieuzasadniony przez wierzyciela wobec istnienia w obiegu prawnym ostatecznej decyzji nakładającej na stronę obowiązek zapłaty należności. Na powyższe postanowienie, Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której zarzucił, iż Izba Celna w B. żąda egzekucji za pośrednictwem Izby Celnej w T., na podstawie niezgodnej z prawem decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] grudnia 2009 r. utrzymanej w mocy przez Dyrektora Izby Celnej w B. Dodatkowo wskazał, iż organ egzekucyjny powinien odstąpić od egzekucji lub ją zawiesić do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, przed którym toczy się postępowanie w przedmiocie umorzenia nałożonej kary pieniężnej - sygn. akt II SA/Bk 540/10. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B., wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie wierzyciela o uznaniu za bezzasadne zarzutów zgłoszonych na prowadzone postępowanie egzekucyjne, na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lutego 2010 r. nie naruszają prawa. Podkreślić należy, iż uwzględnienie skargi może nastąpić w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miałoby ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w dalszej części przywoływanej w skrócie, jako "p.p.s.a." Podstawowym zaś celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Jednocześnie należy pamiętać, iż Sąd bada legalność zaskarżonego aktu lub czynności wedle stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie ich podjęcia. Sąd nie będąc związany granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.), zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydanych w nim decyzji administracyjnych (por. wyrok NSA z 20.11.1997 r. SA/Łd 2572/95, Pr. Gosp.1998, nr 5, s.36). Mając powyższe na uwadze należy uznać, że podnoszony w skardze zarzut wydania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] grudnia 2009 r. z naruszeniem prawa, nie mógł być skuteczny w postępowaniu dotyczącym oceny legalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zarzut ten nie odnosi się bezpośrednio do przedmiotu zaskarżonego postanowienia, wydanego przez organ egzekucyjny, lecz decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Zgodnie z art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, jednakże organ ten nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Tym samym, organy egzekucyjne nie mogą oceniać zasadności czy prawidłowości wydanych decyzji administracyjnych, stanowiących podstawę wystawienia tytułów wykonawczych. Badają jedynie, czy decyzja taka jest decyzją ostateczną bądź nadano jej klauzulę natychmiastowej wykonalności oraz prawidłowość wystawienia tytułu wykonawczego. Z akt sprawy wynika, iż wobec Skarżącego Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nakładającą kary pieniężne w łącznej kwocie 6000 zł. Decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności (k. 2 akt adm.) Z uwagi na nieuregulowanie powyższej należności, wierzyciel w dniu [...] lutego 2010 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...]. Następnie, decyzja organu I instancji, decyzją z dnia [...] marca 2010 r. została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej w B. Zgodzić się zatem należy z Dyrektorem Izby Celnej w B., iż wystawienie tytułu wykonawczego nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami u.p.e.a., albowiem w chwili jego wystawienia decyzji organu I instancji był nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W sprawie nie mógł być także uwzględniony zarzut nie uwzględnienia przez organ egzekucyjny faktu toczenia się postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nałożonych kar pieniężnych - sygn. akt II SA/Bk 540/10. Złożenie przez Skarżącego wniosku o umorzenie zaległości objętych decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] grudnia 2009 r. nie stanowi przesłanki odstąpienia od czynności egzekucyjnych bądź też zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jak słusznie wskazał Dyrektor Izby Celnej w B., odstąpienie od czynności egzekucyjnych ma miejsce w przypadku, gdy zobowiązany okazał dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenia na raty należności pieniężnych albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. W sprawie nie zaistniała także żadna z przesłanek wymienionych w art. 56 § 1 u.p.e.a uzasadniających zawieszenie postępowania egzekucyjnego (m.in. wstrzymanie wykonania, odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty, śmierć zobowiązanego). Z uwagi na powyższe wierzyciel nie był zobowiązany do złożenia wniosku o odstąpienie od czynności egzekucyjnych bądź zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie. Końcowo należy wskazać, iż również podnoszone przez Skarżącego w piśmie z dnia 9 lutego 2011 r. okoliczności dotyczące jego stanu zdrowia, nie mogły mieć wpływu na zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu, zgodzić się należy z Dyrektorem Izby Celnej w B., że wierzyciel prawidłowo ocenił zarzuty Skarżącego i prowadzone w sprawie postępowanie egzekucyjne. Wynik powyższej oceny, mimo iż niezgodny z oczekiwaniami strony nie może oznaczać, iż przeprowadzone postępowanie było niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarga podlega oddaleniu.