I SA/Bk 585/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2002 r. i od stycznia do września 2003 r. oraz za grudzień 2003 r. oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja ostateczna Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...].10.2007 r. Nr [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2002 r. i od stycznia do września 2003 r. oraz za grudzień 2003 r., a także określenia kwoty różnicy podatku, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) za październik i listopad 2003 r. W dniu [...].06.2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w H. wszczął z urzędu postępowanie kontrolne wobec Skarżącego. Przedmiotem kontroli było sprawdzenie wywiązywania się przez Skarżącego z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług w okresie od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2003 r. W trakcie przeprowadzonego postępowania organ pierwszej instancji ustalił, m.in. w oparciu o zeznania inwestora - Pana T M, Pana M K oraz właściciela Pracowni Projektowej E - Pana P S, iż w okresie od sierpnia 2002 r. do sierpnia 2003 r., w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, Skarżący, wraz z M K, wykonywał prace remontowe w budynku mieszkalnym położonym w P. przy ul. [...]. Szczegółowy zakres prac został określony w umowie zawartej 1 sierpnia 2002 r. Z treści umowy wynika, że stroną zamawiającą była Pani I M, zaś wykonawcą firma "Usługi Ogólnobudowlane A K". Umowa została podpisana przez Pana T M (z upoważnienia zamawiającej - Pani I M) oraz przez Pana M K (z upoważnienia A. K.). Zgodnie z jej treścią przedmiotem robót miało być wykończenie domu. Przedmiotem umowy były m.in.: prace rozbiórkowe, wykończenia poszczególnych pomieszczeń, wykonanie podłóg drewnianych, schodów, wykończenie ścian i sufitów z pomalowaniem, wykonanie niszy i ich zabudowy z elementami drewnianymi, wykończenie okien, transport i załadunek ręczny. W oparciu o zebrany materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Skarbowego w H. ustalił, że powyższe prace Skarżący wykonywał wspólnie z Panem M. K. dzieląc się zyskami i stratami po 50%. Łączna wartość powyższej transakcji wyniosła 704.366 zł. Zatem obrót po stronie Skarżącego, stanowiący 50% kwot uzyskanych bezpośrednio od inwestora oraz za pośrednictwem firmy E., wyniósł 352.183,00 zł. Skarżący nie ujął w ewidencji sprzedaży obrotu z w/w transakcji, nie wystawił faktury VAT dokumentującej tę transakcję i nie rozliczył podatku od towarów i usług. W oparciu o tak zgromadzony materiał dowody organ podatkowy pierwszej instancji wydał decyzję, w której określił podatek od niezaewidencjonowanej sprzedaży. Od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji Pełnomocnik Skarżącego wniósł odwołanie do organu odwoławczego. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której wniósł o uchylenie skarżonej decyzji w całości. Decyzji ostatecznej zarzucił naruszenie następujących przepisów: 1. art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez traktowanie nierówno interesu podatnika i Skarbu Państwa i rozstrzyganie wątpliwości w sprawie na niekorzyść podatnika; 2. art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całości materiału dowodowego w niniejszej sprawie; 3. art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez przekroczenie granicy swobodnego uznania, gdyż ocena zebranego materiału dowodowego w niniejszej sprawie nie była zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia życiowego i logiki. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, iż wbrew temu, co bezpodstawnie twierdzi organ podatkowy, wykonywał prace remontowo - budowlane w domu przy ul. [..] w P. jedynie przez miesiąc czasu tj. od połowy sierpnia 2002 r. do połowy września 2002 r., po czym zrezygnował z dalszego ich prowadzenia. Wskazał ponadto, iż Pan M. K. nigdy nie otrzymał pełnomocnictwa do załatwiania jakichkolwiek spraw w jego imieniu oraz nigdy nie był wspólnikiem w prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej. Pan M K podpisał umowę z Panią I M na wykonanie robót remontowo-budowlanych przy ul. [...] przystawiając na niej pieczątkę firmową Skarżącego bez jakiegokolwiek pełnomocnictwa do takowej czynności. Skarżący otrzymał wraz z panem M K zaliczkę w wysokości 24.000 zł., jednakże zaliczkę przeznaczono na zakup narzędzi i bieżące wydatki związane z pracami remontowo-budowlanymi. Skarżący wskazał, iż nie znał przebiegu prac remontowo-budowlanych w Pruszkowie, gdyż ich nie prowadził. W opinii Skarżącego z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika jasno, że wszystkie kwoty pieniężne za prace remontowo-budowlane w P. przyjmował Pan M K. Pieniądze z tytułu "zaliczki na materiały" z czerwca i lipca 2003 r. były przelewane na konto M. K. Również w piśmie z dnia 15.08.2006 r. pracownia projektowa E. w Warszawie stwierdza, iż wszystkie kwoty związane z rozliczeniem prac remontowo-budowlanych prowadzonych w Pruszkowie przy ul. [...] zostały przekazane "na ręce M K.". W opinii Skarżącego ustalenia w zakresie stanu faktycznego oparto na zeznaniach Pana MF K, Pana T M oraz właściciela firmy "E" - Pana P S. Zeznania te jednak nie mogą zostać uznane za wiarygodne z uwagi na to, że Pan M K ma interes w tym by obciążać podatnika swoimi zeznaniami, gdyż chce uniknąć odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe. Z kolei Pan T M poinformował organ podatkowy, że firma Skarżącego wykonywała u niego prace remontowe w okresie od sierpnia 2002 r. do lipca 2003 r. Poinformował on również jednocześnie, że w/w firma nie dokonała rozliczenia z uzyskanych dochodów. Wreszcie zeznania Pana P S są niespójne i nie zasługują na uwzględnienie. Według Skarżącego podpisywanie przez niego faktur za wynajem nie świadczy o tym, że wykonywał usługi budowlane. Było to natomiast wynikiem wspólnych ustaleń Pana T M i Skarżącego, które to miały na celu zapobieżenie sparaliżowaniu dalszych prac, które były prowadzone przy ul. [...] w P. Treść faktur wskazująca, na fakt ich zapłaty gotówka potwierdza ich zapłatę właśnie w tej formie, a nie fakt ich zapłaty przez Skarżącego. Skarżący wskazał, iż organ podatkowy w swoich ustaleniach faktycznych oparł się na domniemaniach faktycznych. Natomiast wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego powinno prowadzić do jednoznacznych ustaleń faktycznych, a wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść podatnika. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze organ odwoławczy powtórzył argumentację przedstawioną w decyzji ostatecznej, podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w tej decyzji. Organ odwoławczy wniósł o oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje, bowiem w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa zarzucanych przez Skarżącego, które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny, zgodnie z którym Skarżący świadczył w okresie od połowy sierpnia 2002 r. oraz przez część 2003 r. usługi remontowo - budowlane w domu przy ul. [...] w P. Przede wszystkim niezasadne są zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego. Jedną z głównych zasad postępowania podatkowego jest obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Obowiązek ten ciążący na organach podatkowych (art. 122 o.p.) i przejawia się w konieczności zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 o.p.). Poszukiwanie i ujawnianie dowodów oparte jest na zasadzie legalności, tzn. dowodem w sprawie podatkowej jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, o ile nie jest sprzeczne z prawem (art.180 o.p.). Należy przy tym wskazać na jeszcze inną, nie mniej ważną zasadę postępowania podatkowego, a mianowicie zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 191 o.p.). Zebrany w sprawie materiał dowodowy organ podatkowy ocenia na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia. Ocenie tej podlega każdy dowód z osobna oraz wszystkie dowody we wzajemnej z sobą łączności. Na prawidłowość tej oceny wskazuje to, czy wyciągnięte przez organ podatkowy wnioski mają logiczne uzasadnienie. Całe natomiast postępowanie podatkowe winno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 §1 o.p.), który to postulat tyczy się głównie kultury administrowania, w tym merytorycznej poprawności i staranności podejmowanych w tym postępowaniu działań. W ocenie Sądu, orzekające w tej sprawie organy podatkowe nie uchybiły powyższym zasadom i nie naruszyły wymienionych w skardze przepisów prawa. Postawiona w zaskarżonej decyzji teza, że Skarżący wespół z M. K. wykonywał w okresie od sierpnia 2002 r. do sierpnia 2003 r. prace remontowe w budynku mieszkalnym położonym w P., znajduje w pełni potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. W świetle zebranych w toku postępowania dowodów organy słusznie odmówiły wiarygodności wyjaśnieniom podatnika, że wykonywał on te prace jedynie przez miesiąc. Przeczą temu nie tylko zeznania wspólnika M. K., ale także zeznania inwestora - T M, który jednoznacznie stwierdził, że podatnik "cały czas pracował i nie zrezygnował wcześniej z wykonania prac wynikających z kosztorysu". O ile w przypadku M. K., z uwagi na dotyczące go bezpośrednio skutki podatkowe, można byłoby się dopatrywać jego interesu w obciążaniu swymi zeznaniami Skarżącego, tak w odniesieniu do zeznań T. M., takie przypuszczenie jest nazbyt daleko idące. Na wspólne prowadzenie prac remontowych przez obu wykonawców wskazują także zeznania P S z firmy sprawującej nadzór autorski - Pracownia Projektowa E.. W tym przypadku również trudno wskazać na przekonujące powody, dla których świadek ten miałby składać fałszywe zeznania przeciwko Skarżącemu. Do podniesionego zarzutu niespójności tych zeznań, w części dotyczącej wypłacania podatnikowi pieniędzy, organ podatkowy ustosunkował się szeroko w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (s. 4 - 5 decyzji) i słusznie uznał, że w żaden sposób nie podważa to wiarygodności tego świadka. Również zeznania brata Skarżącego miały istotne znaczenie w sprawie i zostały ocenione przez organy podatkowe zgodnie z zasadami logiki (kara 8 akt administracyjnych). Z materiału dowodowego wynika niezbicie zaangażowanie skarżącego w prace remontowo - budowlane w domu przy ul. [...] w P.. W tym stanie rzeczy nie ma znaczenia kwestionowanie okoliczności związanych z formalnym zawarciem umowy z inwestorem. Stwierdzić bowiem należy, że na wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie ma wpływu fakt podpisania bądź też niepodpisania umowy oraz posiadania pełnomocnictwa przez Pan K. Pierwszorzędne znaczenia ma bowiem rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych, które miały wpływ na podatkowoprawny stan faktyczny. Niemniej jednak okoliczności towarzyszące podpisaniu umowy także potwierdzają zaangażowanie Skarżącego w realizację jej postanowień. Już sam fakt posługiwania się przez Pana K. pieczątką Skarżącego, bez jego sprzeciwu, wskazuje na istnienie porozumienia tych osób w przedmiocie świadczenia usług budowlanych. Wskazać wreszcie należy na to, że udział w pracach remontowo – budowlanych nie musi wiązać się z koniecznością osobistego wykonywania wszelkich czynność z tym związanych. W toku postępowania ustalono bowiem, że przy pracach budowlanych zatrudniano osoby trzecie. Z akt sprawy wynika natomiast udział Skarżącego w pracach organizacyjnych sprowadzający się do nabywania towarów i usług związanych z zapewnieniem warunków do realizacji robót budowlanych. W tym stanie faktycznym ustalenia organów podatkowych w przedmiocie świadczenia usług remontowo – budowlanych przez Skarżącego nie są w żadnym wypadku następstwem przyjęcia domniemania faktycznego, ale konsekwencją przeprowadzonego złożonego i skomplikowanego postępowania dowodowego i swobodnej oceny całokształtu materiału dowodowego zebranego w tym postępowaniu. Przy czym zarówno postępowanie dowodowe jak również swobodna ocena dowodów zostały przeprowadzone z należytą starannością, odpowiadając standardom postępowania podatkowego. W ogólnej opinii należy stwierdzić, że dokonana przez organy podatkowe ocena stanu faktycznego niniejszej sprawy jest prawidłowa i nie nosi cech dowolności. Trudno jest stawiać organom zarzut naruszenia przywołanych w skardze przepisów prawa procesowego tylko dlatego, że wyciągnęły one wnioski odmienne od prezentowanych przez stronę Skarżącą. Z tych wszystkich powodów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.