I SA/Bk 601/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić T. G. uiszczony wpis w wysokości 100 (stu) złotych. T. G. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 czerwca 2016 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 22 czerwca 2016 r. (k. 9) a Skarżący usunął brak w postaci podpisania skargi w dniu 30 czerwca 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej – k. 19). Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) – w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia. Skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni tj. do dnia 29 czerwca 2016 r. obowiązek w postaci podpisania skargi nie został spełniony. Wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia). Odrzucenie skargi skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez Skarżącego wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.