I SA/Bk 609/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi D. S. i E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę , W związku ze skargą D. S. i E. S., reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2015 r., adwokat Skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 866 zł. Sąd pouczył o skutkach nie usunięcia wskazanych braków w 7 – dniowym terminie od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone 8 czerwca 2015 r. (k. 26 akt sprawy). W wyznaczonym terminie nie uiszczono wpisu sądowego (k. 27 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, przy czym w myśl art. 214 § 1 tej ustawy do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (chyba że ustawa stanowi inaczej). W myśl art. 219 § 1 ustawy opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a. przewodniczący, z zastrzeżeniem § 2 i 3, wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Skoro zatem fakt nieuiszczenia opłaty od skargi jest bezsporny, to zaistniały podstawy do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a.