I SA/Bk 614/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Jacek Pruszyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. J. D. we wniosku z dnia 15.04.2008 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego do złożenia skargi kasacyjnej. Skarżący stwierdził, że obecnie utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości 500 zł, z czego połowę potrąca Komornik Skarbowy. J. D. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem A. D., nie posiadają oni żadnego majątku. J. D. i jego żona M. D. otrzymują emerytury w wysokości po 250 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący składając w dniu 15.04.2008 r. wniosek wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie pełnomocnika zawodowego (doradcy podatkowego). Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zostało skarżącemu przyznane prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 31.01.2008 r. W takiej zaś sytuacji zwolnienie to działa od chwili jego zgłoszenia i obejmuje swoim zakresem wszystkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe, które mogą powstać w danej sprawie, w tym również w razie ewentualnego skorzystania przez stronę z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej - wpis od skargi kasacyjnej. Wobec powyższego postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, wywołane wnioskiem z dnia 15.04.2008 r., jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, orzekając jak w punkcie pierwszym sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie "p.p.s.a.". Rozpoznając natomiast wniosek skarżącego w przedmiocie ustanowienia doradcy podatkowego do złożenia skargi kasacyjnej Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważenia wymaga, iż w postępowaniu przed Sądem skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z wyboru (pełnomocnictwo z 11.03.2008 r. - k. 41). Co prawda w chwili obecnej wnioskodawcy nie reprezentuje żaden pełnomocnik (pełnomocnictwo, o którym wspomniano, zostało wypowiedziane przez pełnomocnika), niemniej jednak ta okoliczność obrazuje, że strona dysponuje środkami na pokrycie części kosztów postępowania, do których zalicza się koszty poniesione na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika. Porównanie wniosku skarżącego z dnia 09.01.2008 r. z wnioskiem będącym przedmiotem niniejszego rozpoznania wskazuje, że nie występują nowe okoliczności, dające podstawę do przyjęcia, iż sytuacja materialna strony uległa zmianie, uniemożliwiając zapewnienie pomocy profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie. W ocenie Sądu strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podkreślić, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. To strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy winna wykazać, że znajduje się w takim położeniu, iż nie jest w stanie wyłożyć jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, uznając za nieuzasadniony wniosek strony w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, stosując przepisy art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.