I SA/Bk 617/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem M. D. z dnia 15 kwietnia 2007 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; 2. oddalić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. M. D. złożyła w dniu 15 kwietnia 2008 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego do złożenia skargi kasacyjnej. Wskazała, że nie jest w stanie zapłacić wpisu sądowego w kwocie 2.000 zł bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Podniosła, że utrzymuje się obecnie wyłącznie z emerytury w kwocie 500 zł, z czego połowę zabiera komornik sądowy. Z wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje mąż i syn. Strona nie posiada nieruchomości, oszczędności, jak też przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W pierwszej kolejności, Sąd pragnie zauważyć, że skarżąca składając w dniu 15 kwietnia 2008 r. wniosek, wystąpiła o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie pełnomocnika zawodowego (doradcy podatkowego). Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zostało skarżącej przyznane prawomocnym postanowieniem tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2008 r. W takiej zaś sytuacji zwolnienie to działa od chwili jego zgłoszenia i obejmuje swoim zakresem wszystkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe, które mogą powstać w danej sprawie, w tym również w razie ewentualnego skorzystania przez stronę z prawa do wniesienia skargi kasacyjnej - wpis od skargi kasacyjnej. Wobec powyższego postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, wywołane wnioskiem z 15 kwietnia 2008 r., jako bezprzedmiotowe należało umorzyć, orzekając jak w punkcie pierwszym sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: "p.p.s.a.". Rozpoznając natomiast wniosek skarżącej w przedmiocie ustanowienia doradcy podatkowego do złożenia skargi kasacyjnej, Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważenia wymaga, iż w postępowaniu przed Sądem, skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z wyboru (pełnomocnictwo z 11 marca 2008 r. - k.37). Co prawda w chwili obecnej wnioskodawczyni nie reprezentuje żaden pełnomocnik (pełnomocnictwo, o którym wspomniano, zostało wypowiedziane przez pełnomocnika), niemniej jednak ta okoliczność obrazuje, że strona dysponuje środkami na pokrycie części kosztów postępowania, do których zalicza się koszty poniesione na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika. Porównanie wniosku skarżącej z 9 stycznia 2008 r. z wnioskiem będącym przedmiotem niniejszego rozpoznania wskazuje tymczasem, że nie występują nowe okoliczności, dające podstawę do przyjęcia, iż sytuacja materialna strony uległa zmianie, uniemożliwiając zapewnienie pomocy profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie. W ocenie Sądu strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podkreślić, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. To strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy winna wykazać, że znajduje się w takim położeniu, iż nie jest w stanie wyłożyć jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, uznając za nieuzasadniony wniosek strony w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, stosując przepisy art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.