I SA/Bk 62/13

PostanowienieWSA w Białymstoku2013-11-14

Skład orzekający: Wojciech Stachurski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, złożony na nieprawidłowym formularzu, staje się bezprzedmiotowy w przypadku złożenia przez stronę kolejnego wniosku na prawidłowym formularzu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, złożony na nieprawidłowym formularzu, staje się bezprzedmiotowy, gdy strona złoży kolejny wniosek na urzędowym formularzu, który jest merytorycznie rozpoznawany. W takiej sytuacji sąd jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przedmiocie pierwszego wniosku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na nieprawidłowym formularzu. Po wezwaniu do uzupełnienia braków, skarżący nie złożył wniosku na wymaganym formularzu, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania przez referendarza sądowego. Następnie skarżący złożył sprzeciw od zarządzenia referendarza oraz nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy na prawidłowym formularzu.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wywołanego wnioskiem z dnia 10 września 2013 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wywołanego wnioskiem z dnia 10 września 2013 r. W piśmie z dnia 10 września 2013 r. M. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 11 września 2013 r. wezwano M. W. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu (wraz z pismem przesłano formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący, w zakreślonym terminie, nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Zarządzeniem z dnia 18 października 2013 r., referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na nie złożenie wniosku na wymaganym formularzu. Powyższe zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 4 listopada 2013 r. W terminie zakreślonym na złożenie sprzeciwu od powyższego zarządzenia, Skarżący złożył sprzeciw od "postanowienia referendarza sądowego z dnia 18 października 2013 r.", w którym ponownie wskazał na tragiczną sytuację finansową, która nie pozwala na uiszczenie kosztów sądowych. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez jego uchylenie oraz ponowne wnikliwe i fachowe rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie w dniu 18 października 2013 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który został merytorycznie rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Sąd uznał pismo Skarżącego z dnia 8 listopada 2013 r. jako sprzeciw na zarządzenie a nie jak wskazuje Skarżący postanowienie referendarza sądowego z dnia 18 października 2013 r. Dlatego też, wobec skutecznego wniesienia przez Skarżącego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał rozpatrzeniu przez Sąd stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako u.p.p.s.a.). Zaznaczyć należy, że przedmiotowe postępowanie wpadkowe toczy się w przedmiocie rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia 10 września 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 74 akt). Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu, mimo prawidłowego wezwania do usunięcia jego braku formalnego. Jednocześnie Skarżący w dniu 18 października 2013 r. złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego (k. 85 akt). Wniosek powyższy został merytorycznie rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 listopada 2013 r., w którym odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postępowanie to nie jest prawomocnie zakończone, a Skarżącemu przysługują środki zaskarżenia, zgodnie z pouczeniem dołączonym do opisu postanowienia z dnia 8 listopada 2013 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd przyjął, że postępowanie wywołane wnioskiem z dnia 10 września 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych stało się bezprzedmiotowe. Skoro Skarżący złożył kolejny, poprawny pod względem formalnym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, rozpatrywanie wcześniejszego stało się bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji, stosowanie do art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 u.p.p.s.a., Sąd był zobowiązany do wydania postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wywołanego wnioskiem z dnia 10 września 2013 r. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło