I SA/Bk 63/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2016 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. , Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] wymierzającą A. G. karę pieniężną w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do sądu administracyjnego złożył A. G. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując ww. wniosek, pełnomocnik podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody majątkowej w postaci zapłacenia nienależycie wyznaczonej kary pieniężnej. Wskazał, że obecnie nałożone na skarżącego ostateczne kary pieniężne opiewają na kwotę 216.000 zł. Dodał, że odwrócenie skutków gospodarczych w przypadku wyegzekwowania tej kary jest znacznie trudniejsze, co pokazuje praktyka, niż późniejsze wyegzekwowanie prawomocnego wyroku sądu. Zaznaczył również, że strata finansowa skarżącego w 2014 r. wyniosła 360.558,54 zł, a w 2015 r. jeszcze się pogłębiła. W styczniu 2015 r. skarżący odnotował stratę na poziomie 88.251, 03 zł, w lutym 2015 r. na poziomie 90.442,28 zł, zaś w marcu 2015 r. strata wyniosła 68.200,85 zł. Do wniosku skarżący dołączył informację o stracie za 2015 r. oraz zeznanie podatkowe PIT-36 za 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej należy do wnioskującego o jej udzielenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Mając na uwadze argumenty pełnomocnika przedstawione we wniosku, Sąd uznał, że skarżący uprawdopodobnił w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenie strony skarżącej, zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, że nałożone na skarżącego ostateczne kary pieniężne opiewają obecnie na kwotę 216.000 zł. Nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można –zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej skarżącego i nawet ogłoszenia jego upadłości. W rozpatrywanym przypadku została wymierzona skarżącemu kara pieniężna w wysokości 12.000 zł. Ponadto strata finansowa skarżącego za 2014 r., co wynika z przedłożonej przez niego dokumentacji, wyniosła 360.558,54 zł, zaś w marcu 2015 r. wyniosła 68.200,85 zł. Mając to na uwadze oraz oświadczenie pełnomocnika o łącznej wysokości kar pieniężnych nałożonych na skarżącego w wysokości 216.000 zł, Sąd uznał argumentację pełnomocnika dotyczącą groźby utraty płynności finansowej w razie wykonania decyzji, co z kolei skutkować może upadłością tego podmiotu. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013). W związku z powyższym za uzasadnione Sąd uznał udzielenie stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.