I SA/Bk 65/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako (spr.), sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. Z. na postanowienie Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie o przyznanie płatności ekologicznej na 2019 r. oddala skargę Ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. przyznał P. Z. (dalej powoływany jako "skarżący") płatność ekologiczną (PROW 2014 – 2020) na 2019 rok w ramach realizacji pakietu 7 zgodnie z żądaniem, w ramach realizacji pakietu 11 w pomniejszonej wysokości, przyznał kwotę przeznaczoną na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego oraz odmówił przyznania płatności w ramach realizacji pakietu 12. Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie, jednak Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. postanowieniem z [...] września 2020 r., nr [...] stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. Pismem z [...] lipca 2021 r. skarżący złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. wniosek o wznowienie postępowania. Uzasadniając wniosek wskazał na rozmowę z Dyrektorem ARiMR w Ł. i pojawiającą się podczas niej wątpliwość do uzasadnienia decyzji z [...] czerwca 2020 r., ponieważ przekazujący zobowiązanie (P. Z.) i przejmujący to zobowiązanie (skarżący), spełnili wymogi z § 26 ust. 6 Rozporządzenia ekologicznego. Postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. odmówił wznowienia postępowania, uznając że skarżący nie wskazał istnienia jakiejkolwiek przesłanki z art. 145 k.p.a. Po rozpoznaniu zażalenia Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. postanowieniem z [...] września 2020 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Powodem takiego rozstrzygnięcia było uznanie, że nieprawidłowo uznano już na wstępnym etapie badania wniosku, że w sposób oczywisty nie został on oparty o ustawową przesłankę wznowienia. W tej sytuacji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wezwał skarżącego do wskazania nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, stanowiących podstawę wznowienia postępowania oraz wskazania terminu, w którym strona dowiedziała się o ww. okolicznościach lub nowych dowodach stanowiących podstawę wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi skarżący złożył prośbę o wyłączenie z prowadzenia przedmiotowej sprawy M. N. - Naczelnika Wydziału (bez podpisu), pismo - zażalenie z [...] sierpnia 2021 r. oraz pismo p. W. W. - doradcy rolnośrodowiskowego. Wobec niepodpisania, organ wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych tj. podpisów w odpowiedzi na wezwanie i w prośbie o wyłączenie pracownika. Skarżący uzupełnił te braki. Postanowieniem z [...] grudnia 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. ponownie odmówił skarżącemu wznowienia postępowania w sprawie o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na 2019 r., zakończonego decyzją ostateczną z [...] czerwca 2020 r. Następnie, po rozpoznaniu zażalenia, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. utrzymał postanowienie organu pierwszej instancji w mocy. W ocenie organu odwoławczego, wniosek skarżącego nie został oparty o ustawową przesłankę wznowienia wynikającą z art. 145 § 1 k.p.a.. Skarżący, mimo wezwania organu, nie wskazał żadnych nowych dowodów ani okoliczności, które wypełniłyby przynajmniej jedną z przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 k.p.a. Wskazanie niepodpisanego pisma p. W. W. - doradcy rolnośrodowiskowego z dnia [...].08.2021 r. "Odpowiedź na zapytanie skierowane w mailu z dnia [...].08.2021 r." jako nowego dowodu lub nowych okoliczności w sprawie nie dostarcza argumentów do wznowienia postępowania. Organ uznał, że pismo to jest jedynie ogólną informacją dotyczącą składania wniosków, zmian do wniosków oraz wycofania wniosków za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus, nie istniało w dniu wydania decyzji, nie wnosi nic nowego w przedmiotowej sprawie i w sposób oczywisty nie ma związku z decyzją ostateczną. Zdaniem Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące łamania prawa, wydania zaskarżonego postanowienia w wyniku przestępstwa oraz popełnienia przestępstwa urzędniczego są całkowicie bezzasadne. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności lub dowodów, które mogłyby stanowić podstawę wznowienia postępowania. Jedynym dokumentem, na który powołuje się skarżący jest (jak wskazano wyżej) pismo p. W. W. – doradcy rolnośrodowiskowego z dnia [...] sierpnia 2021 r., które zostało sporządzone po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania, czyli po dniu [...] lipca 2021 r. W ocenie Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., złożone dokumenty zostały ocenione prawidłowo z uwzględnieniem ich znaczenia i wartości. Na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącego – P. Z. - wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wskazał, że organy nie odniosły się do faktu istnienia dokumentu w postaci wniosku złożonego przez P. Z. z [...] kwietnia 2019 r. Zdaniem skarżącego, organ lekceważąco odnosi się do argumentów i faktów wnoszonych do sprawy. Skarżący podnosi, że w uzasadnieniu decyzji z [...] czerwca 2020 r. organ wskazał, iż gdyby w sprawie nastąpiło wstąpienie do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności ekologicznej na podstawie § 26 ust. 6 Rozporządzenia ekologicznego, tj. jeżeli przeniesienie posiadania gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym podjętym przez rolnika nastąpiło w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności ekologicznej za dany rok do dnia doręczenia decyzji w sprawie o przyznanie tej płatności, wszystkie prawa i obowiązki przeszłyby na przejmującego. Biorąc pod uwagę, że P. Z. złożył wniosek o płatność za dany rok [...] kwietnia 2019 r., nie otrzymał decyzji przyznającej tej płatności, a w tym czasie nastąpiło przeniesienie posiadania gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, przekazujący i przejmujący spełnili wymogi wynikające z Rozporządzenia ekologicznego. Mimo tych wyjaśnień i osobistego spotkania pełnomocnika skarżącego z Dyrektorem w Ł., organ ten stwierdził w postanowieniu z [...] stycznia 2022 r., że P. Z. w dniu [...] czerwca 2020 r. złożył odwołanie od decyzji po terminie, co nie jest prawdą, gdyż w tym dniu P. Z. złożył prośbę o wyjaśnienie, dlaczego nie został zastosowany § 26 ust. 6 Rozporządzenia ekologicznego. Pełnomocnik twierdzi ponadto, że w skarżonych postanowieniach organy obu instancji celowo nie odniosły się do faktu złożenia w dniu [...] kwietnia 2019 r. wniosku o płatność, naruszając prawo i działając na szkodę skarżącego. Strona skarżąca, powołując się na treść art. 7, art. 75 ust. 1 i art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego wskazuje na naruszenia, które mogą powodować wadliwość decyzji administracyjnej. Dodatkowo, w piśmie z [...] lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o dołączenie wszystkich dokumentów składanych przez P. Z. i jego pełnomocnika - P. Z., potwierdzenia złożenia wniosku z [...] kwietnia 2019 r. oraz wszystkich dokumentów wydanych przez ARiMR B. i ARiMR Ł. W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia, wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że podnoszone przez skarżącego argumenty merytoryczne mogłyby być badane przez organ dopiero po uznaniu, że wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania. Na wezwanie Sądu organ – Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. - przedstawił akta postępowania administracyjnego sprawy [...]. Ponadto wskazał, że w przesłanych aktach dotyczących postępowania dot. P. Z. znajduje się kopia jego wniosku o przyznanie płatności z [...] kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, do czego uprawniał przepis art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej powołana jako: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym może być rozpoznana w trybie uproszczonym. Sąd rozpoznaje takie sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Przedmiotem sporu jest zasadność odmowy skarżącemu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014 – 2020) na 2019 rok. Procedura wznowienia postępowania administracyjnego została uregulowana w Rozdziale 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."). Jak wynika z treści art. 147 k.p.a., wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 (taka podstawa wznowienia została ostatecznie wskazana we wniosku) następuje z urzędu lub na żądanie strony. Przepis art. 148 k.p.a. stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie wznowienia stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W "postępowaniu co do przyczyn wznowienia" należy ustalić i ocenić, czy powołana przez wnioskodawcę podstawa wznowienia postępowania rzeczywiście istnieje. W tej fazie organ nie przystępuje jeszcze do wyjaśniania i rozstrzygania sprawy materialnej, ale koncentruje się wyłącznie na ocenie wystąpienia podstawy wznowienia. Zgodnie z treścią art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. W niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania został oparty na przesłance określonej w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.. zgodnie z którym, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z treści tej regulacji. wynika zatem, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli: 1) wyjdą na jaw nowe okoliczności lub nowe dowody; 2) okoliczności te nie były znane organowi wydającemu decyzję w dniu jej wydania; 3) są one istotne dla sprawy. Omawiana regulacja ma bogaty dorobek orzeczniczy, w którym wskazuje się, że ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody muszą charakteryzować się przymiotem nowości (nie wystarczy fakt, iż organ ich wcześniej po prostu nie analizował, bądź analizował, ale błędnie), mieć istotne znaczenie dla sprawy (wpływać na zmianę treści decyzji), istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i być nieznane organowi wydającemu tę decyzję oraz stronie. Przez "nowe okoliczności faktyczne" należy rozumieć zdarzenia faktyczne, które miały miejsce przed wydaniem decyzji ostatecznej, a ujawnione zostały po jej wydaniu, przy czym, bez znaczenia pozostaje, dlaczego organ nie dysponował wiedzą o tych okolicznościach (por.: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2004 r., sygn. akt FSK 170/04, LEX nr 143703). Dowody i fakty muszą być nowe, tzn. nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Muszą więc stanowić nowość w konkretnym postępowaniu. "Nowe okoliczności lub dowody" to takie dowody lub okoliczności, które wprawdzie istniały w dniu wydania rozstrzygnięcia w zwykłym postępowaniu, ale które zostały wykryte po wydaniu decyzji. Istotne jest więc, aby te dowody lub okoliczności nie były znane w toku postępowania zakończonego ostatecznym rozstrzygnięciem. W efekcie należy uznać, że strona postępowania może powoływać się w postępowaniu wznowieniowym tylko na takie okoliczności faktyczne, bądź takie dowody, co do których istnienia nie posiadała wiedzy w trakcie toczącego się postępowania podatkowego, prowadzonego w trybie zwykłym, nie mogła zatem żądać ich uwzględnienia w toku tego postępowania. Przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., najistotniejszym warunkiem jest istnienie tych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności te i dowody powstały po dacie wydania ostatecznej decyzji, nie będą mogły stanowić podstawy wznowienia, lecz będą stanowić podstawę wszczęcia postępowania w nowej sprawie (wyrok NSA z 16 listopada 2010 r., II GSK 986/09). Zwrot "wyjdą na jaw" oznacza, że decydujący jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, zaś przesłanka istotnych okoliczności lub dowodów jest spełniona wtedy, gdy mogą one mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części (por: wyrok NSA z dnia 1 października 2003 r., sygn. akt III SA 2923/01). Okoliczność lub dowód nie może być znany organowi wydającemu decyzję. Bez znaczenia pozostaje natomiast, czy brak wiedzy organu o tych faktach (dowodach) nastąpił w wyniku jego zaniedbań, czy też bez jego winy" – tak: wyrok WSA w Krakowie z 17 kwietnia 2019 r., II SA/Kr 132/19. Podobnie wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 stycznia 1984 r., SA/Wr 649/83 - "przy wznowieniu postępowania w okolicznościach wskazanych w art. 145 § 1 pkt 5 nie jest istotne, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotne w wyniku zaniedbań (np. niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego), czy z innych powodów. Nie są zatem istotne przyczyny tej niewiedzy". We wstępnej fazie postępowania organ ocenia więc, czy wnioskodawca wskazał nowe okoliczności i dowody, nieznane organowi i stronie postępowania. Brak ich wskazania uzasadnia odmowę wznowienia postępowania. Samo wniesienie podania o wznowienie postępowania nie wszczyna bowiem automatycznie postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Podanie takie uruchamia jedynie fazę wstępną tego postępowania, której celem jest ustalenie przez organ, czy nie zachodzą przedmiotowe bądź podmiotowe przesłanki niedopuszczalności wznowienia oraz czy zachowany został wymóg terminowości złożenia wniosku. Wznowienie postępowania może nastąpić jedynie, jeśli zachowane zostały warunki formalne skuteczności wniosku o wznowienie, w tym podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie i opiera się na jednej z wyliczonych wyczerpująco w k.p.a. podstaw wznowienia. Nie wystarczy przy tym samo powołanie się na podstawę prawną wznowienia, lecz konieczne jest co najmniej przytoczenie okoliczności faktycznych, które wypełniają przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną wznowienia. W przeciwnym wypadku organ zobowiązany jest wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że we wniosku o wznowienie postępowania z [...] lipca 2021 r. skarżący powołał się na wątpliwości co do uzasadnienia ostatecznej decyzji, której wznowienia się domagał. Skarżący, jak wynika z treści składanych w toku postępowania pism, jak i rozpoznawanej skargi, nie akceptuje w szczególności dokonanej przez Kierownika ARiMR w B. oceny spełnienia wymogów z § 26 ust. 6 Rozporządzenia ekologicznego. Jednak należy stwierdzić, że fakt kwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia może być podnoszony w odwołaniu od decyzji i, ewentualnie, w skardze do sądu administracyjnego na taką decyzję. Gdyby zaś doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa, mogłoby to stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Jak jednak wynika z akt sprawy, a także z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją z [...] listopada 2020 r. odmówił stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji z [...] czerwca 2020 r. Z kolei Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...] rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy. Samo niezgadzanie się z argumentacją decyzji, która stała się ostateczna, nie może stanowi ć podstawy do wznowienia postępowania. Pierwotnie postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. organ, działając na podstawie art. 149 § 3, art. 147, art. 148 i art. 150 § 1 k.p.a. odmówił wznowienia tego postępowania uznając, że wniosek nie zawiera żadnej przesłanki wznowienia. Jednak po uchyleniu tego postanowienia przez organ odwoławczy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wezwał skarżącego do wskazania nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, stanowiących podstawę wznowienia postępowania oraz wskazania terminu, w którym strona dowiedziała się o ww. okolicznościach lub nowych dowodach stanowiących podstawę wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na to pismo skarżący w piśmie z [...] listopada 2021 r. wskazał w ramach wskazania nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów – pismo W. W. Wskazał też, że w decyzji z [...] sierpnia 2021 r. ARiMR nie odniósł się do wniosku, jaki wpłynął do Agencji [...] kwietnia 2019 r. Sąd podziela twierdzenie organu, że skarżący, pomimo wezwania, nie wskazał organowi nowych dowodów i okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę wznowienia postępowania. Zgodzić się trzeba, że nie dostarcza takich dowodów pismo doradcy rolnośrodowiskowego W. W. z [...] sierpnia 2021 r. Prawidłowo zauważa organ, że z treści tego pisma wynika ogólna informacja dotycząca składania wniosków, zmian do wniosków i wycofania wniosków za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus. Ponadto, już chociażby data tego pisma ([...] sierpnia 2021 r.) wskazuje na to, że pismo to nie istniało w dniu wydania decyzji ostatecznej datowanej na [...] czerwca 2020 r. Nie mogło ono zatem stanowić nowego dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Sąd zauważa, że w piśmie z [...] listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącego podnosi, że w rozstrzygnięciu z [...] sierpnia 2021 r. kierownik ARiMR nie odnosi się do wniosku, jaki wpłynął do Agencji [...] kwietnia 2019 r. To wskazanie mogło sugerować, że skarżący ten wniosek traktuje jako nową okoliczność, mogącą skutkować wznowieniem postępowania w sprawie. Wprawdzie w zaskarżonym postanowieniu organ nie odniósł się do podnoszonej przez pełnomocnika skarżącego kwestii, to jednak Sąd wskazuje, że w aktach sprawy administracyjnej, na podstawie których została wydana decyzja ostateczna z [...] czerwca 2020 r. wniosek ten się znajduje (k. 216). Zatem już na pierwszy rzut oka widać, że nie spełnia on kryterium nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji, nieznanego organowi, który wydał decyzję, jak też stronie postępowania. Dokument ten istniał w dniu wydania decyzji i bez wątpienia był on znany organowi, który wydawał decyzję. Zatem Sąd, dostrzegając wprawdzie, iż organ nie odniósł się do podnoszonej okoliczności - złożenia przez P. Z. w dniu [...] kwietnia 2019 r. pisma – wniosku o przyznanie płatności na 2019 rok, stwierdził, że owo naruszenie pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Dokument ten nie zawiera elementu "nowości", który to jest niezbędny do przyjęcia, iż w sprawie wystąpiła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż był on znany organowi, który wydał decyzję. Jak już wskazano, bez znaczenia pozostaje, czy i w jaki sposób dowód ten został w tym postępowaniu oceniony. Istotne jest natomiast to, że znajduje się on w aktach sprawy administracyjnej. Ponadto należy zauważyć, że okoliczność złożenia wniosku przez P. Z. była bez wątpienia doskonale znana w dacie wydawania decyzji ostatecznej z [...] czerwca 2020 r. skarżącemu. Skarżący nie zgadza się z ustaleniami ostatecznej decyzji w zakresie prawidłowości zastosowania przez organ § 26 ust. 6 Rozporządzenia ekologicznego. Jednak, jak już wskazano, zarzuty w tej kwestii mógł podnosić w trybie postępowania odwoławczego. Sąd pragnie podkreślić, że jedną z podstawowych zasad postępowania podatkowego jest zasada trwałości decyzji ostatecznych. Oznacza ona, że uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności lub wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych, wskazanych w art. 145 k.p.a. Przyjęte rozwiązanie wyznacza granice pojęcia decyzji ostatecznej oraz stanowi, że wydanie takiej decyzji jest ostatecznym załatwieniem sprawy administracyjnej. Zasada trwałości decyzji ostatecznych ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji skutków prawnych, dlatego uchodzi za jedno z kardynalnych założeń całego systemu postępowania administracyjnego (podatkowego). Nie oznacza to jednak, że ma ona charakter bezwzględny, gdyż doznaje pewnych ograniczeń, a to z uwagi na możliwość wzruszenia tego rodzaju decyzji. Sposobność ku temu stwarzają nadzwyczajne tryby, do których zalicza się między innymi tryb wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy podatkowej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Podsumowując: należy zgodzić się z organem, że skarżący nie przedstawił w sprawie okoliczności ani nie wskazał dowodów, które spełniałyby kryteria wymienione w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W tej sytuacji zasadnym było wydanie postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Uznając, że skarga nie znalazła usprawiedliwionych podstaw Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.