I SA/Bk 650/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Rady Miasta B. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty za pojemnik o określonej pojemności p o s t a n a w i a odrzucić skargę; W dniu 18 października 2018 r. J. B. (dalej: "Skarżąca") złożyła osobiście do tut. Sądu skargę "na bezczynność Rady Miasta B. związaną ze zmianą metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi" wskazując na dwie uchwały Rady Miasta: - uchwałę nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty za pojemnik o określonej pojemności, - uchwałę nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Skarżąca załączyła uchwały oraz korespondencję z różnymi podmiotami: Prezydentem Miasta B., PUHP L. Spółką z o.o., Ministrem Środowiska, Kancelarią Prezydenta RP oraz Wojewodą P., Regionalną Izbą Obrachunkową i Przewodniczącym Rady Miasta B. Sąd, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. , poz. 1302, dalej: "P.p.s.a.") rozdzielił skargi i sprawie niniejszej tj. dotyczącej uchwały z dnia 25 czerwca 2013 r. nadał sygnaturę I SA/Bk 650/18. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta B. wniosła o jej odrzucenie z uwagi na to, że Skarżąca nie dopełniła warunku w postaci wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 listopada 2018 r. Sąd wezwał Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca wskazała, że wniosła skargę na bezczynność Rady Miasta B. związaną ze zmianą metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W pismach, poczynając od [...] czerwca 2013 r. domagała się zmiany tej metody na metodę naliczania od liczby mieszkańców. Mając na uwadze postawę Rady Miasta i Prezydenta nie wzywała do usunięcia naruszenia prawa w obawie, że "tą swoją metodę mogą zmienić na naliczanie, stosując stawkę opłaty za m2, co byłoby jeszcze bardziej krzywdzące". Wskazała, że jej celem jest, aby rozpatrując skargę na bezczynność Sąd przyjrzał się uchwałom wydanym przez Radę Miasta. Zdaniem Skarżącej, domaganie się dowodu złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest bezzasadne. Następnie w piśmie z dnia 29 listopada 2018 r. (złożonym po upływie 7-dniowego terminu do złożenia dowodu wezwania) Skarżąca wyjaśniła, że dowodem wezwania do usunięcia naruszenia prawa są jej pisma kierowane do Rady Miasta i Prezydenta. Skarżąca załączyła do pisma korespondencję tj. pismo do Prezydenta Miasta B. złożone w dniu [...] czerwca 2013 r. i z [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarżąca w skardze jak i w piśmie z dnia 28 listopada 2018 r. wskazuje, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Rady Miasta B. polegająca na niepodjęciu przez ten organ uchwały w przedmiocie metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kształcie oczekiwanym przez Skarżącą. Z treści skargi wynika jednak, że Skarżąca formułuje zarzuty odnoszące się do treści uchwały wskazując na jej niezgodność z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Z tego względu Sąd uznał, że jest to skarga na uchwałę nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedzone jest analizą jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g.. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jakkolwiek wymóg uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa został uchylony na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017, poz. 935), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., to na mocy art. 17 ust. 2 ww. ustawy przedmiotowa nowelizacja odnosi się jedynie do tych aktów organów administracji publicznej, które zostały dokonane po dniu wejścia w życie ustawy nowelizacyjnej. W związku zaś z tym, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu [...] czerwca 2013 r., powyższa nowelizacja, uchylająca omawiany obowiązek, nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. W tej sprawie istniał więc obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jako warunek skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu Skarżąca takiego wezwania nie złożyła. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, złożonym w wyznaczonym terminie 7 dni, tj. w piśmie z dnia 28 listopada 2018 r. Skarżąca wyjaśniła, że składała skargę na bezczynność a domaganie się dowodu złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest, zdaniem Skarżącej, bezzasadne. Również w aktach sprawy nie znajduje się pismo, które swoją treścią odpowiadałoby wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Pisma, na które Skarżąca powołuje się przy piśmie z dnia [...] listopada 2018 r., (które znajdowały się już wcześniej w aktach sprawy) są skierowane do Prezydenta Miasta B. i dodatkowo z tego powodu nie mogą zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać bowiem należy, że wezwanie to powinno zostać skierowane do organu właściwego, którym w tej sprawie jest Rada Miasta B. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopełnienie przez Skarżącą wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa skutkuje zatem niedopuszczalnością wniesienia skargi, która prowadzi do jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.