I SA/Bk 652/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi "D." J. W., D. W. Spółka jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc maj 2012 r. oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2014 r. nr [...], wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 maja 2014 r. I SA/Bk 151/14 uchylającego wcześniejsze rozstrzygnięcie tego organu z dnia [...] marca 2014 r. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2014 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], określającą "D." J. W., D. W. Spółka jawna w S. (dalej Spółka) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za maj 2012 r. w kwocie 39.430,00 zł z terminem płatności do 25 czerwca 2012 r. Organ odwoławczy za bezsporne uznał, że [...] maja 2012 r. podczas kontroli wykonywanej przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w B. Spółka posiadała w sprzedaży na stacji paliw w S. olej napędowy w ilości 21641 litrów nie spełniający wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych, ze względu na zawyżoną temperaturę oddestylowania 95 % (V/V) - stwierdzono > 400°C przy normie 360°C i tolerancji badania ≤ 360+5,6°C. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że z dokumentów posiadanych przez Spółkę oraz oświadczeń jej właścicieli wynika, że w dniu [...] maja 2012 r. w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw ciekłych znajdował się olej napędowy we wskazanej wyżej ilości, pochodzący z dwóch dostaw ([...] maja 2012 r. - 19010 litrów i [...] maja 2012 r. 16000 litrów) od jednego dostawcy – H. "R." R. M. w S. P. W przypadku obu dostaw, do faktur zakupu dołączone były certyfikaty jakościowe sprzedanego paliwa. Biorąc pod uwagę każdy parametr ustalony dla próbki oleju napędowego pobranej [...] maja 2012 r. ze zbiornika nr 1 na stacji paliw prowadzonej przez Spółkę, odbiegaon znacznie od parametrów oleju napędowego dostarczonego przez H."R." w dniach [...] i [...] maja 2012 r., choć nie przekraczają norm określonych rozporządzeniem Ministra Gospodarki, za wyjątkiem temperatury oddestylowania 95% (v/v). Zatem należy stwierdzić, iż olej napędowy znajdujący się w dniu [...] maja 2012 r. w zbiorniku nr 1 nie był olejem zakupionym od ww. dostawy wg faktur nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. i nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., od którego akcyza została zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu. Realizując zalecenia WSA w Białymstoku zwarte w wyroku z dnia 30 maja 2014 r. organ odwoławczy zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w W. o udostępnienie protokołu z kontroli jakości paliwa u R. M., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą H. "R.". Z uzyskanych materiałów wynika, że badana próbka oleju napędowego, pobrana podczas kontroli przeprowadzonej [...] lipca 2012 r. u R. M., pochodziła z dostawy z dnia [...] lipca 2012 r. od firmy "U. " Ł. D. z L., czyli o dwa miesiące później niż olej napędowy sprzedany Spółce. W ocenie organu szczegółowe porównanie wyników badań laboratoryjnych próbki pobranej [...] lipca 2012 r. u R. M. z próbką pobraną w Spółce w dniu [...] maja 2012 r. nie przyniesie żadnych rezultatów mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego sprawy. Obie próbki są nieporównywalne, gdyż pochodzą z różnych dostaw. Jedyne co można stwierdzić bezsprzecznie, to zdaniem organu to, że próbka badana u R. M. spełniała parametry jakościowe, czego nie można powiedzieć o oleju napędowym znajdującym się na stacji paliw Spółki w dniu 28 maja 2012 r. Dyrektor Izby Celnej przytoczył treść art. 2 pkt 1, art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 1, art. 12, art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 21 ust. 1, art. 86 ust. 1 i 2, art. 88 ust. 1, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3 z 2009 r. poz. 11 ze zm.; dalej przywoływana jako: "u.p.a.") i uznał, że Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Zdaniem organu odwoławczego, w związku z tym - że olej napędowy znajdujący się w dniu [...] maja 2012 r. na stacji paliw prowadzonej przez Spółkę w zbiorniku podziemnym nr 1 w ilości 21641 litrów nie spełniał wymogów jakościowych określonych innymi przepisami, a mianowicie ww. rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. - nie mogła mieć zastosowania do tego wyrobu stawka akcyzy w wysokości 1196,00 zł/1000 litrów. Wobec tego wyrobu ma natomiast zastosowanie stawka akcyzy określona w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym, czyli właściwa dla pozostałych paliw silnikowych w wysokości 1822,00 zł/1000 litrów. Dyrektor Izby Celnej za bezpodstawny uznał zarzut, że paliwo znajdujące się w dniu [...] maja 2012 r. na stanie kontrolowanej stacji paliw różniło się tylko jednym parametrem. Podkreślił, że organ pierwszej instancji dokonał zestawienia 4 parametrów, pomijając parametr temperatury oddestylowania 95 % frakcji, który nie spełniał wymogów rozporządzenia Ministra Gospodarki co do wymagań jakościowych dla paliw ciekłych. Porównanie wykazało znaczne rozbieżności. Między parametrami oleju napędowego dostarczonego w dniu [...] maja 2012 r. a dostarczonego w dniu [...] maja 2012 r. istnieją niewielkie rozbieżności. Natomiast te same parametry określone dla badanej próbki wykazują odchylenia: gęstość w temperaturze 15°C - rozbieżność miedzy dostawami - 1,11 a w przypadku badanej próbki - 4,71; lepkość w temperaturze 40°C - rozbieżność miedzy dostawami - 0,14 a w przypadku badanej próbki - 0,84; zawartość siarki - rozbieżność miedzy dostawami - 0,4 a w przypadku badanej próbki -1,7; skład frakcyjny do temperatury 250°C - rozbieżność miedzy dostawami - 0,4 a w przypadku badanej próbki - 7,8; skład frakcyjny do temperatury 350°C - rozbieżność miedzy dostawami - nie ma, a w przypadku badanej próbki - 13,9; skład frakcyjny 95 % (v/v) destyluje w temperaturze - rozbieżność miedzy dostawami - 2°C a w przypadku badanej próbki 84°C. Organ odwoławczy zauważył, że Spółka nie kwestionowała wyników badań paliwa, nie wnosiła o przeprowadzenie w tym zakresie innych dowodów niż zebrany w postępowaniu kontrolnym, nie kwestionowała sposobu pobrania próbek ani nie żądała zbadania próbki kontrolnej. Pan J. W. znając wynik badania laboratoryjnego próbki oleju napędowego i będąc przekonany, że paliwo pochodzi od konkretnego dostawcy nie składał żadnych reklamacji u kontrahenta z tytułu złej jakości paliwa i nie otrzymał z tego tytułu żadnej rekompensaty. Wręcz przeciwnie nadal współpracował z H. "R." do lutego 2013 r. Ponadto organ pierwszej instancji uzyskał opinię Specjalistycznego Laboratorium Badania Paliw i Produktów Chemii Gospodarczej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w B. odnośnie przyczyn niespełnienia przez paliwo kwestionowanego parametru. W odpowiedzi uzyskanej z tej instytucji czytamy, że nie ma możliwości podania jednoznacznej przyczyny powstania zawyżenia temperatury oddestylowania 95 % (v/v). Prawdopodobną przyczyną mogło być dodanie substancji zawierającej ciężkie frakcje destylacyjne. Informacja ta nie przesądza o tym, że podatnik dokonał ingerencji w skład wyrobu akcyzowego czym zmienił jego parametry. Świadczy to o tym, że nie jest to paliwo, na które podatnik posiada dokumenty zakupu zaksięgowane w urządzeniach księgowych. Organ podatkowy pierwszej instancji nie zakwestionował rzetelności prowadzonych ksiąg podatkowych w zakresie dokumentów posiadanych przez podatnika dotyczących legalnego zakupu paliwa. Stwierdził jedynie, że paliwo znajdujące się na stacji paliw Spółki w dniu [...] maja 2012 r. nie jest tym paliwem, na które podatnik posiada dokumenty zakupu. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem Spółka złożyła skargę do Sądu i wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. Jej zdaniem organy bezpodstawnie i dowolnie określiły wysokość zobowiązania podatkowego przyjmując, że podatnik posiadał olej napędowy nieznanego pochodzenia, bez udowodnienia tego twierdzenia. Spółka zarzuciła naruszenie art. 120, 121, 122, 124, 125 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a także przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Spółka stwierdziła, że jedynym celem organu jest naliczenie wysokich zobowiązań podatkowych. Odwołała się w tym zakresie do twierdzeń organu, że dostawa paliwa z firmy "R." dotyczyła innego paliwa, bo w trakcie badania jego jakości w tej firmie w dniu [...] lipca 2012 r., było ono dobrej jakości. Pomiędzy tymi zdarzeniami nie było w ocenie strony żadnego związku. W ocenie strony skarżącej okoliczność, że paliwo nie spełnia wszystkich norm jakościowych nie świadczy o sprzedaży innego paliwa niż kupione na podstawie dowodów dostawy. Na podstawie różnicy w faktycznej ilości paliwa, a danymi wynikającymi z zaświadczenia o jego jakości, nie można wyprowadzić wniosku, że jest to inny towar. Spółka nie kwestionowała badań laboratoryjnych, gdyż uznała, że dostawca paliwa jest tak samo odpowiedzialny za jego jakość i pokryje koszty swojego braku nadzoru związanego z ostrożnością wcześniej dokonywanych zakupów. Zdaniem Spółki decyzja nie opiera się na udowodnionych faktach, a jej podstawami są dowolne i wybiórcze fragmenty postępowania podatkowego oraz kontroli podatkowej. Pobrana przez PIH próbka paliwa nie spełniała tylko jednego parametru jakościowego tj. "temperatura, w której destyluje 95 % składu frakcyjnego wynosiła 344 °C". Nie jest więc prawdą stwierdzenie o "zupełnie innych parametrach niż olej napędowy dostarczony przez firmę R.". Spółka zauważyła, że świadectwa jakości, certyfikaty, czy atesty jakości paliwa, są jedynie dokumentami prywatnymi. Dodała, że nie badano paliwa dostarczonego przez firmę "R.". Kontrolujący nie dokonali analizy sprzedaży pod kątem możliwości "dolania" nieewidencjonowanego paliwa. Ewidencja księgowa, analiza ilościowa i zeznania świadków potwierdzają zaś, że nigdy nie było sprzedaży paliwa innego niż legalnie kupione. W ocenie strony, niedopuszczalna jest ocena, stwierdzająca różnice pomiędzy jakością faktyczną paliwa, a ich modelem przedstawionym w certyfikacie i tylko na tej podstawie wyprowadzająca wniosek o tym, że badane paliwo nie jest paliwem dostarczonym w wyniku fakturowych dostaw. Spółka podniosła, że badana próbka oleju napędowego nie spełniła norm jakościowych, jest to jednak temat jakości paliwa a nie jego ilości. Za skutki wprowadzenia do obrotu paliwa o właściwościach naruszających normy jakościowe oleju napędowego, Spółka poniosła karę nałożoną przez Urząd Regulacji Energetyki. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny po ponownym rozpatrzeniu sprawy zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 30 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Bk 151/14 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2014 r. uwzględniając część zarzutów podniesionych przez Skarżącą. Stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ocena prawna oraz wskazania sądu, co do dalszego postępowania zawarte w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Organ podatkowy ponownie rozpatrujący sprawę po prawomocnym uchyleniu, jest zatem związany oceną prawną oraz wskazaniami dokonanymi przez sąd. Przy czym związanie to nie pozbawia organu podatkowego możliwości korzystania ze wszystkich instrumentów prawnych w zakresie postępowania dowodowego przewidzianych przepisami Ordynacji podatkowej. W wyroku z dnia 30 maja 2014 r. Sąd zobowiązał organ do wystąpienia do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w W. bądź o przesłanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii protokołu z badań paliwa pobranego w H. "R.", bądź też wskazanie w innej formie poszczególnych parametrów oleju napędowego, stwierdzonych podczas badania pobranej w H. "R." próbki oleju napędowego. Następnie organ powinien był dokonać ponownej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w tym ponownie porównać każdy z parametrów oleju napędowego, ustalonych dla próbek oleju napędowego, pobranych ze zbiornika na stacji paliw prowadzonej przez Skarżącą Spółkę oraz w H. "R.", zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art.191 o.p. Kierując się powyższymi wskazaniami, jak wynika z akt sprawy, Dyrektor Izby Celnej w B. zwrócił się pismem z dnia [...] września 2014 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w W. z prośbą o udostępnienie protokołu z kontroli jakości paliwa u przedsiębiorcy R. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą "H. R. R. M." w S. P. przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2012 r. Z przesłanych dokumentów (protokołu kontroli oraz protokołu z badań pobranej podczas kontroli próbki paliwa) wynika, że paliwo znajdujące się w tym dniu w H. Pani R. M. spełniało normy jakościowe określone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221, poz. 1441 ze zm.). Zatem w ocenie Sądu zalecenia zawarte w wyroku z dnia 30 maja 2014 r. w ww. części zostały uzupełnione w sposób prawidłowy. Należy też podkreślić, że w ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi organy prawidłowo za podstawę rozstrzygnięcia i punkt wyjścia rozważań przyjęły przepisy art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a., zgodnie z którym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony; przepisy art. 10 ust. 1 u.p.a., zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej; a także przepisy art. 13 ust. 1 pkt 1 u.p.a. w myśl którego podatnikiem akcyzy jest m.in. osoba fizyczna, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. W ramach art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. ustawodawca uznał, że w warunkach w tym przepisie określonych już samo posiadanie lub nabycie wyrobów akcyzowych może stanowić czynność lub stan faktyczny podlegające opodatkowaniu, jeśli od tych wyrobów nie został uiszczony podatek akcyzowy. Celem wprowadzenia tej regulacji było niewątpliwie zabezpieczenie budżetu państwa przed sytuacjami, kiedy wyrób akcyzowy znajduje się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy i nie została w stosunku do niego uiszczona akcyza w należnej wysokości. W rezultacie, nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych stanowi czynność opodatkowaną po stronie nabywcy czy też posiadacza wyrobów akcyzowych, jeżeli nie została od nich zapłacona akcyza (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Op 105/14, LEX nr 1507251). Mając na względzie przywołane normy prawne, przy kontroli prawidłowości przyjętego w zaskarżonej decyzji stanu faktycznego sprawy niezbędnym jest dokonanie oceny, czy doszło do zaistnienia czynności opodatkowanej (stanu faktycznego) podlegającej opodatkowaniu akcyzą, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. Niewątpliwie z niepodważonych ustaleń stanu faktycznego wynika, że spółka jawna "D." J. W., D. W. z S. posiadała w sprzedaży na Stacji Paliw w S. olej napędowy w ilości 21 641 litrów, który nie spełniał wymagań jakościowych określonych w przywoływanym rozporządzeniu Ministra Gospodarki z uwagi na zawyżoną temperaturę oddestylowania 95 % (V/V) – stwierdzono >400°C przy normie 360°C i tolerancji badania <360 +5,6°C. Zatem olej napędowy, znajdujący się w dniu [...] maja 2012 r. w zbiorniku nr 1 na Stacji Pali w S. nie był tym samym olejem, który zakupiony został od H. "R.", od którego akcyza została zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu. Badania laboratoryjne próbki oleju napędowego pobranej w firmie R. M., a także certyfikaty jakości paliwa dołączone do dostaw surowca nie potwierdzają posiadania takiego parametru jaki ujawniono na stacji paliw Skarżących. Argumenty przemawiające za trafnością powyższego twierdzenia znajdują oparcie w zebranym przez organy materiale dowodowym, prawidłowo uzupełnionym i ocenionym po wyroku Sądu z dnia 30 maja 2014 r. Przy czym Skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów potwierdzających nabycie paliwa o parametrach ujawnionych w trakcie procedur kontrolnych, od którego to paliwa zapłacona zostałaby akcyza na wcześniejszym etapie obrotu. Co więcej Skarżąca nie zakwestionowała wyników przeprowadzonych badań paliwa, nie wnosiła o przeprowadzenie w tym aspekcie innych dowodów, nie kwestionowała sposobu pobrania próbek do badań ani nie żądała zbadania próbki kontrolnej. Skarżąca, poinformowana przez organ o wynikach kontroli paliwa nie składała też reklamacji u kontrahenta z tytułu nieodpowiadającemu prawu jakości paliwa i nie otrzymała w tym zakresie żadnej rekompensaty. Organ zasadnie zwrócił się również o opinię do Specjalistycznego Laboratorium Badania Paliw i Produktów Chemii Gospodarczej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z siedzibą w B. odnośnie przyczyn niespełnienia przez paliwo kwestionowanego parametru. W odpowiedzi Laboratorium wskazało, że nie ma możliwości podania jednoznacznej przyczyny powstania zawyżenia temperatury oddestylowania 95 % (V/V). Prawdopodobną przyczyną mogło być dodanie substancji zawierającej ciężkie frakcje destylowe. Informacja ta nie przesądza o tym, że podatnik dokonał ingerencji w skład wyrobu akcyzowego, czym zmienił jego parametry. Świadczy o tym, że nie jest to paliwo, na które posiada stosowne dokumenty zakupu, zaksięgowane w urządzeniach księgowych. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy stwierdzić, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Organy celne prawidłowo zastosowały normy prawa materialnego, które dały podstawę do podjęcia kwestionowanych przez Skarżącą rozstrzygnięć. Stan faktyczny sprawy odpowiadał możliwości zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. wobec Skarżącej, która spełniała dyspozycję art. 13 ust. 1 pkt 1 u.p.a Organy nie były zobowiązane do udowadniania, że Skarżąca sprzedaje paliwo w ilości nie mającej pokrycia w dokonanych zakupach. Były zobligowane zaś mocą obowiązujących przepisów prawa do wykazania, że Skarżąca jest w posiadaniu wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, od których nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku przeprowadzonej procedury kontrolnej nie ustalono, że podatek został zapłacony. W ocenie Sądu obowiązek wynikający z decyzji został wywiedziony w toku rzetelnie przeprowadzonego postępowania dowodowego w sprawie. Odnośnie części zarzutów natury proceduralnej, należy uznać, że zostały już ocenione przez Sąd w wyroku z dnia 30 maja 2014 r., w którym Sąd stwierdził, co potwierdza Sąd w niniejszym wyroku, że brak było podstaw do uznania za zasadne naruszenie przez organy celne art. 124, 125 oraz 210 § 4 o.p. W kontekście powyższych wywodów należy również stwierdzić, iż organy obu instancji, wydając decyzje w sprawie działały na podstawie przepisów prawa (art. 120 o.p.), prowadziły postępowanie zgodnie z zasadą zaufania do organów zawartą w art. 121 o.p., zaś stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej określonej w art. 122 o.p.. Organy podjęły wszelkie niezbędne działania dla wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w zakresie jaki pozwalał na jego ocenę i wydanie rozstrzygnięcia. Organy wyjaśniały stronom zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy (art. 124 o.p.), a także działały w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 125 o.p.). Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.