I SA/Bk 659/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2015 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Spółka z o.o. Spółka komandytowa w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lutego do września 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu [...] maja 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) E. Spółka z o.o. Spółka komandytowa w B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od lutego do września 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 26 października 2015 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że Spółka wygrała przetarg organizowany przez B. Park Narodowy na dzierżawę oraz użytkowanie terenów należących do parku. W wyniku przetargu została zawarta między stronami umowa nr [...] określająca prawa i obowiązki stron. W celu prawidłowego i terminowego wykonania ww. umowy Spółka potrzebuje środków finansowych, w związku z czym złożyła w S. B. rozwoju z siedzibą w S.- Oddział w B. wniosek o przyznanie kredytu na kwotę 280.000 zł. Pełnomocnik zaznaczył, że warunkiem otrzymania kredytu na wykonanie umowy dzierżawy nieruchomości gruntowych zawartych przez Spółkę z B. Parkiem Narodowym jest przedstawienie informacji o wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego oraz, że odmowa udzielenia kredytu spowoduje trudną sytuację finansową Spółki, co spowoduje nieodwracalną szkodę polegającą na rozwiązaniu umowy dzierżawy oraz konieczność zapłaty kar umownych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak: NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Brak zatem we wniosku argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku (postanowienia NSA z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FZ 167/06 oraz z 22 lutego 2008 r., sygn. II OZ 131/08, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik Spółki zupełnie pominął kwestię wykazania przesłanki stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł jedynie, że warunkiem otrzymania kredytu na wykonanie umowy dzierżawy nieruchomości gruntowych zawartych przez Spółkę z B. Parkiem Narodowym jest przedstawienie informacji o wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego oraz, że odmowa udzielenia kredytu spowoduje trudną sytuację finansową Spółki, co spowoduje nieodwracalną szkodę polegającą na rozwiązaniu umowy dzierżawy oraz konieczność zapłaty kar umownych. Takie uzasadnienie wniosku nie pozwala jednak Sądowi na jego uwzględnienie, gdyż dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istotne znaczenie mają, jak to już wyżej podkreślono, rzeczywiste skutki wynikające z wykonania określonej decyzji, a takich pełnomocnik skarżącej Spółki nie przestawił. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku Spółki, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Brak natomiast wyczerpującego uzasadnienia wniosku, sporządzonego (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) przez profesjonalnego pełnomocnika, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Konkludując stwierdzić należy, że skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.